zmiany łuszczycowe
Zmiany łuszczycowe to charakterystyczne objawy skórne występujące w przebiegu łuszczycy, przewlekłej choroby zapalnej skóry o podłożu autoimmunologicznym. Typowe zmiany mają postać dobrze odgraniczonych, czerwonych lub różowych blaszek pokrytych srebrzystą łuską. Predylekcyjnymi miejscami ich występowania są okolice łokci, kolan, owłosionej skóry głowy oraz okolica lędźwiowo-krzyżowa.
Patogeneza zmian łuszczycowych związana jest z przyspieszoną proliferacją keratynocytów i skróconym cyklem odnowy naskórka (z około 28 do 3-4 dni), co prowadzi do nadmiernego rogowacenia i charakterystycznego łuszczenia się skóry. Istotną rolę odgrywają limfocyty T, cytokiny prozapalne (TNF-α, IL-17, IL-23) oraz czynniki genetyczne i środowiskowe.
Diagnostyka zmian łuszczycowych opiera się głównie na obrazie klinicznym oraz charakterystycznych objawach, takich jak objaw świecy stearynowej (łuska oddziela się całymi płatami po zdrapaniu), objaw kropli krwawej (punktowe krwawienie po zdjęciu łuski) oraz objaw Köbnera (pojawianie się zmian w miejscach urazu). W wątpliwych przypadkach pomocne jest badanie histopatologiczne wycinków skóry.
Leczenie zmian łuszczycowych obejmuje terapię miejscową (kortykosteroidy, pochodne witaminy D3, retinoidy, dziegcie), fototerapię (UVB, PUVA) oraz leczenie ogólne (metotreksat, cyklosporyna, acytretyna, leki biologiczne). Wybór metody terapeutycznej zależy od nasilenia, lokalizacji i rozległości zmian, a także współistnienia innych chorób oraz preferencji pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Łuszczyca – Leczenie
Łuszczyca jest przewlekłą, autoimmunologiczną chorobą zapalną skóry, charakteryzującą się czerwonymi, łuszczącymi się zmianami. Leczenie opiera się na kontroli stanu zapalnego, hamowaniu nadmiernej proliferacji keratynocytów oraz usuwaniu łusek. Terapia dobierana jest indywidualnie, zależnie od typu, nasilenia i lokalizacji zmian oraz odpowiedzi na wcześniejsze leczenia. W łagodnych i umiarkowanych postaciach podstawą są leki miejscowe, takie jak kortykosteroidy o różnej sile działania, analogi witaminy D3 (np. kalcypotriol), inhibitory kalcyneuryny (takrolimus, pimekrolimus) oraz tazaroten. Fototerapia, zwłaszcza wąskopasmowe UVB (311-313 nm), jest skuteczna w umiarkowanych i ciężkich przypadkach, wymagając zwykle 20-40 sesji 2-3 razy w tygodniu. W terapii systemowej stosuje się metotreksat, cyklosporynę, acytretynę, apremilast oraz nowoczesne inhibitory kinazy TYK2 (deucravacitinib). Leki biologiczne, takie jak inhibitory TNF-α, IL-17 i IL-23, są zarezerwowane dla pacjentów z ciężką postacią choroby lub łuszczycowym zapaleniem stawów, podawane podskórnie lub dożylnie, po wykluczeniu infekcji.
acytretyna, apremilast, bimekizumab, choroba autoimmunologiczna, cyklosporyna, dziegieć węglowy, emolient, fotochemioterapia PUVA, fototerapia, inhibitor IL-12/23, inhibitor IL-17, inhibitor IL-23, inhibitor kalcyneuryny, inhibitor TNF-alfa, jakość życia pacjenta, kalcypotriol, kortykosteroid miejscowy, kwas salicylowy, laser ekscymerowy, lek biologiczny, łuszczyca, łuszczyca erytrodermiczna, łuszczyca kropelkowa, łuszczyca krostkowa, łuszczyca odwrócona, łuszczyca paznokci, łuszczyca skóry głowy, metotreksat, promieniowanie ultrafioletowe, przeciwciało monoklonalne, retinoid miejscowy, roflumilast, stan zapalny, tachyfilaksja, takrolimus, tapinarof, wąskopasmowe UVB, zmiany łuszczycowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Hydroquenin 200 mg
Podczas kwalifikacji do terapii hydroksychlorochiną (Hydroquenin 200 mg) kluczowe jest wykluczenie bezwzględnych przeciwwskazań, które uniemożliwiają bezpieczne wprowadzenie leku. Należą do nich nadwrażliwość na hydroksychlorochinę lub pochodne 4-aminochinoliny oraz na substancje pomocnicze preparatu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest również łuszczyca, ze względu na ryzyko zaostrzenia zmian skórnych. Szczególną uwagę należy zwrócić na patologie okulistyczne, takie jak retinopatia (w tym toksyczna), makulopatia oraz wszelkie zmiany w polu widzenia (ubytki, mroczki, zniekształcenia), które stanowią przeciwwskazanie ze względu na ryzyko nieodwracalnego uszkodzenia siatkówki i pogłębienia zaburzeń wzroku. Hydroksychlorochina jest także przeciwwskazana u pacjentów z neurogennym ubytkiem słuchu, gdyż lek może nasilać uszkodzenia nerwu słuchowego lub ośrodkowego układu nerwowego.
choroby dermatologiczne, choroby siatkówki, degeneracja siatkówki, hydroksychlorochina, kontrola okulistyczna, łuszczyca, makulopatia, nerw słuchowy, neurogenny ubytek słuchu, ośrodkowy układ nerwowy, plamka żółta, pochodne 4-aminochinoliny, retinopatia, retinotoksyczność, szumy uszne, widzenie centralne, zawroty głowy, zmiany łuszczycowe, zmiany w polu widzenia - Leksykon substancji czynnych
Tymol – Przedawkowanie
Tymol wykazuje właściwości przeciwdrobnoustrojowe, wykrztuśne i przeciwkaszlowe, stosowany jest w różnych formach farmaceutycznych, takich jak syropy (np. Bronchosol), maści (np. Vicks VapoRub) oraz płyny do stosowania miejscowego. Przedawkowanie tymolu, zwłaszcza po podaniu doustnym, manifestuje się głównie objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak ból żołądka, wymioty i biegunka. Miejscowe przedawkowanie może powodować podrażnienie skóry, natomiast ogólnoustrojowe reakcje toksyczne są rzadkie. W preparatach złożonych, zawierających tymol wraz z innymi substancjami aktywnymi (np. kwas salicylowy w Sonolu, kamfora w Vicks VapoRub), obserwuje się bardziej złożone objawy zatrucia, w tym zaburzenia świadomości, drgawki, porażenie ośrodka oddechowego oraz kwasicę ketonową. Toksyczność kamfory jest klinicznie istotna powyżej dawki 30 mg/kg masy ciała, a ciężkie zatrucia mogą prowadzić do śpiączki i niewydolności oddechowej.
aspiracja treści żołądkowej, biegunka, ból głowy, ból żołądka, drgawki, intoksykacja kwasem salicylowym, kwasica ketonowa, nudności, objawy niepożądane, objawy przewodu pokarmowego, płukanie żołądka, podrażnienie skóry, porażenie oddychania, porażenie ośrodka oddechowego, reakcje toksyczne, równowaga kwasowo-zasadowa, śpiączka, szum w uszach, toksyczność kamfory, tymol, uderzenia gorąca, węgiel aktywowany, właściwości przeciwdrobnoustrojowe, wymioty, zaburzenia równowagi, zaburzenia świadomości, zatrucie salicylanami, zawroty głowy, zmiany łuszczycowe - Leksykon substancji czynnych
Sodu bromek – Właściwości farmakodynamiczne
Sodu bromek (Natrii bromidum) jest kluczowym składnikiem aktywnym preparatu Sól Jodobromowa Iwonicka, występującym w stężeniu nie mniejszym niż 1200 mg jonów bromkowych (Br-) na kilogram preparatu. Jego działanie farmakodynamiczne obejmuje rozszerzenie naczyń włosowatych, co zwiększa przepływ krwi i poprawia metabolizm tkanek, a także działanie keratolityczne poprzez złuszczanie warstwy rogowej naskórka. Preparat wykazuje właściwości higroskopijne, tworząc na skórze „płaszcz solny”, który zatrzymuje wodę i wydłuża działanie bodźca osmotycznego, co sprzyja stymulacji procesów odpornościowych i działaniu bakteriobójczemu. Sodu bromek wspomaga także eliminację elastazy, enzymu związanego z patogenezą łuszczycy i łuszczycowego zapalenia stawów, co czyni preparat efektywnym w terapii tych schorzeń dermatologicznych.
bodziec osmotyczny, działanie bakteriobójcze, działanie keratolityczne, działanie przeciwzapalne, elastaza, jon bromkowy, łuszczyca, łuszczycowe zapalenie stawów, płaszcz solny, przepływ krwi, przewlekłe schorzenie górnych dróg oddechowych, resorpcja ognisk zapalnych, rozszerzenie naczyń włosowatych, schorzenie dermatologiczne, sodu bromek, sodu chlorek, sodu jodek, sól jodobromowa iwonicka, układ odpornościowy, właściwości higroskopijne, zabieg balneologiczny, złuszczanie warstwy rogowej, zmiany łuszczycowe - Leksykon substancji czynnych
21-piwalan tiksokortolu – Przeciwwskazania stosowania
21-piwalan tiksokortolu jest aktywnym składnikiem panelu nr 3 w teście diagnostycznym TRUE Test 36, stosowanym do wykrywania alergii kontaktowej na kortykosteroidy. Substancja ta występuje w stężeniu 3,0 mikrogramów/cm² (2,4 mikrogramów/płatek). Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują ciężkie lub uogólnione aktywne zapalenie skóry oraz nadwrażliwość na substancje pomocnicze produktu. Test należy odroczyć w przypadku obecności jakichkolwiek stanów zapalnych skóry, świeżych blizn, aktywnych zmian trądzikowych, łuszczycowych lub innych dermatoz mogących zaburzyć interpretację wyników. Ponadto, stosowanie leków immunosupresyjnych, kortykosteroidów (miejscowo i ogólnoustrojowo) oraz silnych leków przeciwhistaminowych może maskować reakcję alergiczną, prowadząc do fałszywie ujemnych wyników.
17-maślan hydrokortyzonu, 21-piwalan tiksokortolu, budezonid, dermatoza, diagnostyka in vitro, fałszywie ujemny wynik, lek immunosupresyjny, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, próba prowokacyjna, promieniowanie ultrafioletowe, reakcja alergiczna, reaktywność skóry, test płatkowy, TRUE Test, zapalenie skóry, zmiana trądzikowa, zmiany łuszczycowe - Leksykon substancji czynnych
Tazaroten – Dawkowanie i sposób podawania
Tazaroten, dostępny w preparacie Zorac w stężeniach 0,5 mg/g (0,05%) oraz 1 mg/g (0,1%) w formie żelu, jest stosowany miejscowo w leczeniu łuszczycy. Zaleca się aplikację raz na dobę, najlepiej wieczorem, w cienkiej warstwie około 2 mg/cm² bezpośrednio na zmiany łuszczycowe, nie przekraczając 10% powierzchni ciała. Preparat nie powinien być stosowany na skórę niezmienioną chorobowo ani w okolicach fałdów skórnych. Standardowy czas terapii wynosi do 12 tygodni, choć w badaniach klinicznych stosowano go do 12 miesięcy. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów poniżej 18 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej.
- Leksykon substancji czynnych
Woda jodkowa – Wskazania do stosowania
Woda jodkowa, stanowiąca 58,8 g na 100 g preparatu w postaci 2,1% solanki chlorkowo-sodowej, siarczkowej i jodkowej z odwiertu Szyb Solecki, jest głównym składnikiem aktywnym szamponu leczniczego ZDRÓJ. Preparat ten znajduje zastosowanie w leczeniu wybranych dermatoz skóry głowy, takich jak łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca oraz nasilony łojotok owłosionej skóry głowy. Woda jodkowa wykazuje działanie przeciwzapalne, reguluje wydzielanie sebum oraz spowalnia proliferację keratynocytów, co przekłada się na redukcję objawów tych schorzeń. Dodatkowo, preparat jest wskazany do mycia włosów przetłuszczających się, pomagając utrzymać ich czystość poprzez kontrolę nadmiernej produkcji łoju.
choroba zapalna, dermatoza, gruczoł łojowy, łojotok skóry głowy, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca skóry głowy, nadprodukcja łoju, produkcja sebum, proliferacja komórek naskórka, przetłuszczanie włosów, solanka, stan zapalny, włosy przetłuszczające się, woda chlorkowo-sodowa, woda jodkowa, woda siarczkowa, wydzielanie sebum, złuszczanie naskórka, zmiany łuszczycowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Clobex 500 mcg/g
Clobex, zawierający 500 mikrogramów propionianu klobetazolu na gram szamponu, jest wskazany do miejscowego leczenia umiarkowanej łuszczycy owłosionej skóry głowy u dorosłych pacjentów. Preparat ma postać gęstego, półprzezroczystego szamponu o alkoholowym zapachu, co ułatwia aplikację na owłosioną skórę głowy. Propionian klobetazolu, jako silny kortykosteroid, jest zalecany w sytuacjach, gdy inne, słabsze kortykosteroidy nie przyniosły oczekiwanych efektów terapeutycznych. Należy podkreślić, że lek nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci i młodzieży oraz nie powinien być aplikowany na inne obszary skóry, takie jak twarz, okolice narządów płciowych czy fałdy skórne, ani pod opatrunki okluzyjne. Każdy gram szamponu zawiera również 100 mg etanolu, co może mieć znaczenie przy długotrwałym stosowaniu na rozległe powierzchnie skóry.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Infilea 0,5 mg/g
Klobetazolu propionian w stężeniu 0,5 mg/g (0,44 mg klobetazolu na gram kremu) zawarty w preparacie Infilea jest bardzo silnym miejscowym kortykosteroidem, wskazanym do leczenia ograniczonych zmian łuszczycowych opornych na słabsze kortykosteroidy oraz objawów pemfigoidu pęcherzowego. Preparat przeznaczony jest wyłącznie dla dorosłych, w tym osób w podeszłym wieku, i nie jest zalecany w populacji pediatrycznej. Działanie leku opiera się na silnym efekcie przeciwzapalnym i przeciwświądowym, co pozwala na skuteczną kontrolę objawów dermatoz wymagających intensywnej terapii miejscowej. Krem ma białą do białawej barwę i zawiera substancje pomocnicze takie jak chlorokrezol (0,75 mg/g), alkohol cetostearylowy (70 mg/g) oraz glikol propylenowy (475 mg/g), które mogą wpływać na tolerancję preparatu u niektórych pacjentów z nadwrażliwościami.
alkohol cetostearylowy, chlorokrezol, choroba autoimmunologiczna, dermatoza, działanie niepożądane, działanie przeciwświądowe, działanie przeciwzapalne, glikol propylenowy, klobetazolu propionian, kortykosteroid, kortykosteroid ogólnoustrojowy, łuszczyca, łuszczyca plackowata, miejscowy kortykosteroid, pęcherz podnaskórkowy, pemfigoid pęcherzowy, świąd, wchłanianie systemowe, zmiany łuszczycowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dermovate 0,5 mg/ml
Dermovate w postaci roztworu na skórę o stężeniu 0,5 mg/ml klobetazolu propionianu jest wskazany do miejscowego leczenia zapalnych dermatoz owłosionej skóry głowy, zwłaszcza łuszczycy oraz trudnych w leczeniu postaci wyprysku (przewlekły wyprysk kontaktowy, atopowy w fazie zaostrzenia, liszaj prosty przewlekły). Preparat jest szczególnie użyteczny w sytuacjach oporności na słabsze kortykosteroidy i powinien być stosowany jako lek drugiego rzutu. Roztwór ułatwia aplikację i penetrację substancji czynnej w obrębie owłosionej skóry, co jest istotne ze względu na specyfikę lokalizacji zmian chorobowych.
- Leksykon substancji czynnych
Tazaroten – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Tazaroten, będący retinoidem stosowanym w leczeniu łuszczycy plackowatej, wymaga ścisłego przestrzegania zaleceń dotyczących aplikacji, aby uniknąć działań niepożądanych. Preparat Zorac dostępny jest w stężeniach 0,05% i 0,1% i powinien być stosowany wyłącznie na zmienioną chorobowo skórę, unikając kontaktu z oczami, powiekami oraz błonami śluzowymi jamy ustnej. W przypadku kontaktu z oczami konieczne jest natychmiastowe przemycie wodą. Zaleca się dokładne mycie rąk po aplikacji, aby zapobiec przypadkowemu przeniesieniu leku. Stosowanie na powierzchnię skóry przekraczającą 10% ciała nie jest w pełni ocenione, a doświadczenie kliniczne dla obszarów do 20% jest ograniczone, co wymaga ostrożności przy leczeniu rozległych zmian. Preparat może powodować miejscowe podrażnienia, a w przypadku ich nasilenia należy przerwać terapię do czasu ustąpienia objawów.
butylohydroksyanizol, butylohydroksytoluen, działanie fotouczulające, działanie niepożądane, fenotiazyny, fluorochinolony, kontakt leku z oczami, kontaktowe zapalenie skóry, leczenie UVB, łuszczyca plackowata, nadwrażliwość na światło, opatrunek okluzyjny, podrażnienie miejscowe, podrażnienie skóry, promieniowanie ultrafioletowe, retynoidy, sulfonamidy, terapia PUVA, tetracykliny, zmiany łuszczycowe, Zorac - Leksykon chorób i schorzeń
Reumatoidalne zapalenie stawów związane z łuszczycą – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Łuszczycowe zapalenie stawów (PsA) to przewlekła choroba autoimmunologiczna dotykająca około 30% pacjentów z łuszczycą, charakteryzująca się bólem, sztywnością i obrzękiem stawów, zwłaszcza palców rąk i stóp. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie oraz badaniu układu mięśniowo-szkieletowego, uwzględniającym obecność obrzęków, tkliwości ścięgien, zmian skórnych i paznokciowych. Opieka pielęgniarska koncentruje się na monitorowaniu zmian skórnych i stawowych, edukacji pacjenta w zakresie pielęgnacji skóry (stosowanie delikatnych środków myjących, nawilżanie, unikanie gorących kąpieli), zarządzaniu bólem (terapie ciepłem i zimnem, leki przeciwbólowe) oraz promowaniu regularnej aktywności fizycznej (30 minut, 5 razy w tygodniu) z ćwiczeniami o niskim obciążeniu stawów. Istotne jest także wsparcie psychospołeczne, w tym ocena depresji i lęku oraz edukacja dotycząca przewlekłego charakteru choroby i konieczności długotrwałego leczenia.
aktywność choroby, badanie fizykalne, choroba autoimmunologiczna, choroby sercowo-naczyniowe, krioterapia, leczenie ukierunkowane na cel, leki przeciwzapalne, łuszczyca stawowa, łuszczycowe zapalenie stawów, objaw Köbnera, obrzęk stawów, onycholiza, parametry życiowe, PEST, powikłania choroby, strategia treat-to-target, sztywność stawów, techniki relaksacyjne, układ mięśniowo-szkieletowy, zaburzenia lękowe, zaburzenia widzenia, zaostrzenie choroby, zespół interdyscyplinarny, zespół suchego oka, zmiany łuszczycowe - Leksykon substancji czynnych
Propionian klobetazolu – Wskazania do stosowania
Propionian klobetazolu, będący silnym kortykosteroidem miejscowym (IV grupa według klasyfikacji europejskiej), jest stosowany w preparacie Clobex w postaci szamponu leczniczego o stężeniu 500 mikrogramów/g. Preparat ten jest wskazany do miejscowego leczenia umiarkowanej łuszczycy owłosionej skóry głowy u dorosłych pacjentów. Szampon, zawierający również 100 mg etanolu na gram produktu, charakteryzuje się dobrą penetracją substancji czynnej i łączy właściwości myjące z silnym działaniem przeciwzapalnym i przeciwświądowym. Wskazanie do stosowania obejmuje wyłącznie osoby dorosłe z potwierdzoną umiarkowaną postacią łuszczycy, co wymaga odpowiedniej diagnostyki i oceny nasilenia zmian.
adherencja leczenia, dermatoza, działanie niepożądane, działanie przeciwświądowe, klasyfikacja europejska kortykosteroidów, kortykosteroid, kortykosteroid miejscowy, łuszczyca owłosionej skóry głowy, łuszczyca skóry głowy, penetracja leku, preparat miejscowy, propionian klobetazolu, substancja czynna, szampon leczniczy, właściwości przeciwzapalne, zmiany łuszczycowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Linomag 1g/g
Linomag 1g/g w postaci płynu na skórę to preparat dermatologiczny zawierający 100 g oleju lnianego pierwszego tłoczenia w 100 g płynu, co zapewnia wysoką koncentrację substancji czynnej. Olej lniany wykazuje właściwości nawilżające, natłuszczające oraz łagodzące stany zapalne skóry. Preparat jest wskazany jako terapia wspomagająca w leczeniu wyprysku, wyprzeń, odparzeń, stanów nadmiernej suchości skóry oraz łuszczycy. Działa poprzez zmniejszenie świądu, zaczerwienienia, łuszczenia się naskórka oraz przyspiesza regenerację uszkodzonego naskórka, co jest szczególnie istotne w przypadku skóry atopowej i wrażliwej, w tym u niemowląt i dzieci.
choroba zapalna skóry, len zwyczajny, łuszczenie naskórka, łuszczyca, natłuszczanie skóry, nawilżanie skóry, odparzenie, olej lniany, pielęgnacja skóry, rogowacenie naskórka, skóra atopowa, sucha skóra, świąd skóry, wrażliwa skóra, wykwity skórne, wyprysk, wyprzenie, złuszczanie naskórka, zmiany łuszczycowe - Leksykon substancji czynnych
N-cykloheksylo-N’-fenylo-parafenylenodiamina – Przeciwwskazania stosowania
N-cykloheksylo-N’-fenylo-parafenylenodiamina jest składnikiem mieszaniny czarnej gumy w preparacie TRUE Test 36, stosowanym w diagnostyce alergii kontaktowej, obecna w stężeniu 75 μg/cm² (61 μg/płatek). Ze względu na potencjał alergizujący i ryzyko reakcji krzyżowych z innymi pochodnymi parafenylenodiaminy (PPD), stosowanie tego testu wymaga szczególnej ostrożności. Przeciwwskazania obejmują aktywne, ciężkie lub uogólnione zapalenia skóry, zaostrzenia chorób alergicznych, stosowanie immunosupresji ogólnoustrojowej, terapię miejscowymi kortykosteroidami lub immunomodulatorami oraz obecność uszkodzeń skóry w miejscu aplikacji. Zaleca się odroczenie testu do ustąpienia ostrych objawów dermatologicznych, takich jak ostry wyprysk kontaktowy, atopowe zapalenie skóry, uogólnione zmiany łuszczycowe czy aktywny trądzik.
alergia kontaktowa, atopowe zapalenie skóry, choroba alergiczna skóry, emolient, fałszywie dodatni wynik, kortykosteroid miejscowy, kortykosteroid ogólnoustrojowy, leczenie przeciwhistaminowe, lek immunomodulujący, lek immunosupresyjny, mieszanina czarnej gumy, N, N-cykloheksylo-N’-fenylo-parafenylenodiamina, N-izopropylo-N’-fenylo-parafenylenodiamina, N’-difenylo-parafenylenodiamina, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, parafenylenodiamina, pimekrolimus, preparat steroidowy, promieniowanie UV, reakcja krzyżowa, takrolimus, terapia biologiczna, test płatkowy, TRUE Test 36, wyprysk kontaktowy, zapalenie skóry, zmiany łuszczycowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Oxycort (30 mg + 10 mg)/g
Preparat Oxycort w postaci maści zawiera dwie substancje czynne: oksytetracyklinę chlorowodorek (30 mg/g) oraz octan hydrokortyzonu (10 mg/g), co zapewnia synergistyczne działanie przeciwbakteryjne i przeciwzapalne. Jest wskazany w leczeniu dermatoz o podłożu alergicznym z wtórnym zakażeniem bakteryjnym, takich jak wyprysk, świerzbiączka, kontaktowe i łojotokowe zapalenie skóry oraz zadawnione zmiany łuszczycowe z nadkażeniem. Hydrokortyzon łagodzi stan zapalny i świąd, natomiast oksytetracyklina eliminuje infekcję bakteryjną. Maść, dzięki podłożu okluzyjnemu i nawilżającemu, jest szczególnie zalecana na suche, łuszczące się zmiany skórne, zapewniając lepszą penetrację substancji czynnych.
dermatoza alergiczna, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwświądowe, działanie przeciwzapalne, hydrokortyzonu octan, kontaktowe zapalenie skóry, łojotokowe zapalenie skóry, nadkażenie bakteryjne, oksytetracyklina chlorowodorek, stan zapalny skóry, suche zmiany skórne, świerzbiączka, terapia lekowa, wyprysk, zmiany łuszczycowe