zaburzenie keratynizacji

Zaburzenia keratynizacji to grupa schorzeń skórnych charakteryzująca się nieprawidłowym procesem rogowacenia naskórka. W przebiegu tych zaburzeń dochodzi do nieprawidłowej produkcji, dystrybucji lub złuszczania keratyny – białka będącego głównym składnikiem warstwy rogowej naskórka.

Zaburzenia keratynizacji mogą być wrodzone lub nabyte. Do wrodzonych należą między innymi rybia łuska (ichtioza), choroba Dariera, choroba Haileya-Haileya czy rogowiec dłoni i stóp. Nabyte zaburzenia keratynizacji mogą być związane z niedoborami witaminowymi, zaburzeniami hormonalnymi, ekspozycją na czynniki toksyczne lub towarzyszyć innym chorobom skóry.

Klinicznie zaburzenia keratynizacji objawiają się najczęściej suchością skóry, nadmiernym złuszczaniem, tworzeniem się łusek, zgrubieniem warstwy rogowej (hiperkeratoza) oraz zmianami w strukturze i wyglądzie skóry. Diagnostyka obejmuje badanie histopatologiczne wycinka skóry, które uwidacznia nieprawidłowości w procesie rogowacenia.

Leczenie zaburzeń keratynizacji zależy od typu schorzenia i jego nasilenia. Obejmuje stosowanie preparatów nawilżających, keratolitycznych (usuwających nadmiar zrogowaciałego naskórka), retinoidów miejscowych lub ogólnych oraz leków hamujących nadmierną proliferację keratynocytów. W niektórych przypadkach stosuje się również fototerapię.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl