napięcie mięśnia wypieracza

Napięcie mięśnia wypieracza (łac. musculus detrusor) jest kluczowym elementem prawidłowego funkcjonowania pęcherza moczowego. Mięsień ten tworzy warstwę mięśniową ściany pęcherza i jest odpowiedzialny za jego opróżnianie poprzez skoordynowane skurcze podczas mikcji.

W warunkach fizjologicznych napięcie mięśnia wypieracza pozostaje niskie podczas fazy gromadzenia moczu, co pozwala na stopniowe wypełnianie pęcherza bez wzrostu ciśnienia wewnątrzpęcherzowego. Podczas mikcji dochodzi do skoordynowanego skurczu mięśnia wypieracza z jednoczesnym rozkurczem zwieracza cewki moczowej, co umożliwia efektywne opróżnienie pęcherza.

Zaburzenia napięcia mięśnia wypieracza mogą manifestować się jako nadreaktywność wypieracza (overactive bladder, OAB), charakteryzująca się mimowolnymi skurczami podczas fazy napełniania, lub jako niedoczynność wypieracza (underactive bladder, UAB), objawiająca się osłabieniem siły skurczu i niepełnym opróżnianiem pęcherza. Diagnostyka obejmuje badanie urodynamiczne, cystometrię oraz elektromiografię.

Leczenie zaburzeń napięcia mięśnia wypieracza zależy od rodzaju dysfunkcji i obejmuje farmakoterapię (leki antycholinergiczne, β3-adrenomimetyki przy nadreaktywności; parasympatykomimetyki przy niedoczynności), elektrostymulację, terapię behawioralną oraz w wybranych przypadkach interwencje chirurgiczne.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl