oporny GERD

Oporny GERD (Gastroesophageal Reflux Disease) to stan, w którym choroba refluksowa przełyku nie reaguje wystarczająco na standardowe leczenie. Definiuje się go jako utrzymywanie się objawów refluksu i/lub powikłań pomimo 8-12 tygodni odpowiedniej terapii inhibitorami pompy protonowej (IPP) w standardowych dawkach.

Przyczyny opornego GERD mogą być różnorodne. Obejmują one nieprzestrzeganie zaleceń dotyczących przyjmowania leków, nieoptymalne dawkowanie IPP, refluks nieodkwaszony, zaburzenia motoryki przełyku, opóźnione opróżnianie żołądka czy występowanie przepukliny rozworu przełykowego. W niektórych przypadkach może dochodzić do błędnej diagnozy, gdy objawy przypominające GERD są w rzeczywistości spowodowane innymi schorzeniami, takimi jak eozynofilowe zapalenie przełyku czy nadwrażliwość przełyku.

Diagnostyka opornego GERD wymaga kompleksowego podejścia. Kluczowe badania obejmują endoskopię górnego odcinka przewodu pokarmowego, 24-godzinny monitoring pH z impedancją, manometrię przełyku oraz badania obrazowe. Szczególnie wartościowy jest monitoring pH-impedancji, który pozwala określić korelację między objawami a epizodami refluksu oraz zidentyfikować refluksy niekwaśne.

Leczenie opornego GERD obejmuje optymalizację terapii IPP (zwiększenie dawki, podwójne dawkowanie), dodanie leków prokinetycznych lub antagonistów receptora H2. W przypadkach niepowodzenia terapii farmakologicznej rozważa się leczenie endoskopowe (np. procedura Stretta, system MUSE) lub chirurgiczne (fundoplikacja metodą Nissena, implantacja urządzenia LINX). Istotne jest również wykluczenie i leczenie współistniejących zaburzeń, które mogą nasilać objawy GERD.