przekarmianie
Przekarmianie to stan wynikający z długotrwałego nadmiernego spożycia kalorii w stosunku do zapotrzebowania energetycznego organizmu. Jest częstą przyczyną rozwoju nadwagi i otyłości, które stanowią poważne zagrożenie dla zdrowia publicznego na całym świecie.
W praktyce klinicznej przekarmianie może prowadzić do licznych powikłań metabolicznych, w tym insulinooporności, dyslipidemii, stłuszczenia wątroby, nadciśnienia tętniczego oraz zwiększonego ryzyka chorób sercowo-naczyniowych. Przewlekłe przekarmianie, szczególnie produktami wysokoprzetworzonymi i bogatymi w cukry proste, może przyczyniać się do rozwoju cukrzycy typu 2.
Szczególne znaczenie ma zjawisko przekarmiania w wieku dziecięcym, które może prowadzić do wczesnego rozwoju otyłości i jej powikłań, a także utrwalenia nieprawidłowych nawyków żywieniowych na całe życie. W praktyce pediatrycznej ważne jest wczesne rozpoznawanie przekarmiania oraz edukacja rodziców w zakresie prawidłowego żywienia dzieci.
Leczenie skutków przekarmiania wymaga podejścia multidyscyplinarnego, obejmującego modyfikację diety, zwiększenie aktywności fizycznej oraz często interwencję psychologiczną. W przypadkach zaawansowanych powikłań otyłości może być konieczne zastosowanie farmakoterapii lub interwencji bariatrycznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Kolka niemowlęca – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Kolka niemowlęca to stan charakteryzujący się epizodami intensywnego płaczu trwającymi ponad 3 godziny dziennie, co najmniej 3 dni w tygodniu przez minimum 3 tygodnie (reguła trzech wg Wessela). Pojawia się zwykle między 2. a 3. tygodniem życia, osiąga szczyt w 4-6 tygodniu i ustępuje samoistnie między 3. a 4. miesiącem życia, dotykając 20-25% niemowląt. Objawy obejmują nagłe napady płaczu, zaciskanie pięści, podkurczanie nóg, napięty brzuch i zaczerwienioną twarz, z ustępowaniem po oddaniu gazów lub stolca. Przyczyny są wieloczynnikowe i obejmują dysbiozę jelitową, niedojrzałość układu pokarmowego, alergie pokarmowe (np. białko mleka krowiego), refluks żołądkowo-przełykowy oraz nieprawidłową technikę karmienia. Diagnoza jest wykluczająca, wymagająca wykluczenia poważniejszych schorzeń, takich jak intussuscepcja czy zakażenia, przy jednoczesnym prawidłowym przyroście masy ciała.
alergen, alergia na białko mleka krowiego, diagnoza wykluczająca, dysbioza, intussuscepcja, kolka niemowlęca, kontakt skóra do skóry, kryteria Wessela, lactobacillus reuteri, lek antycholinergiczny, nietolerancja pokarmowa, probiotyk, przekarmianie, przepuklina, przyrost masy ciała, refluks żołądkowo-przełykowy, sepsa, simetikon, ulewanie, wgłobienie jelita, włośnica, wzdęcia, zapalenie ucha środkowego, zespół dziecka potrząsanego