zespół Lennoxa-Gestauta

Zespół Lennoxa-Gestauta (LGS) to ciężka encefalopatia padaczkowa wieku dziecięcego, charakteryzująca się triada objawów: wieloma typami napadów padaczkowych, charakterystycznym obrazem EEG oraz upośledzeniem funkcji poznawczych. Zespół ten stanowi około 1-4% wszystkich przypadków padaczki dziecięcej, a szczyt zachorowań przypada na wiek 3-5 lat.

W obrazie klinicznym LGS dominują napady atoniczne, toniczne i atoniczne-toniczne, często prowadzące do upadków i urazów. Występują również napady nietypowych nieświadomości oraz napady miokloniczne. Charakterystyczny wzorzec w EEG obejmuje zmiany w postaci rytmu szybkiego oraz uogólnione wyładowania zespołów iglica-fala wolna o częstotliwości 1,5-2,5 Hz.

Etiologia zespołu Lennoxa-Gestauta jest heterogenna – może być związana z nieprawidłowościami strukturalnymi mózgu, infekcjami OUN, wadami metabolicznymi lub genetycznymi. W około 30% przypadków przyczyna pozostaje nieznana. Rokowanie jest zwykle niekorzystne, z trudnościami w kontroli napadów i postępującym pogorszeniem funkcji poznawczych.

Leczenie zespołu Lennoxa-Gestauta jest wielokierunkowe i obejmuje farmakoterapię (walproiniany, lamotrygina, rufinamid, topiramat, klobazam), dietę ketogenną, metody neurochirurgiczne (kalozotomia) oraz stymulację nerwu błędnego. Standardowe leczenie przeciwpadaczkowe często okazuje się nieskuteczne, a pacjenci wymagają kompleksowej opieki multidyscyplinarnej.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Działania niepożądane – Topiramate Aurovitas 25 mg

Bezpieczeństwo stosowania topiramatu zostało potwierdzone na podstawie analizy danych z 20 badań z podwójnie ślepą próbą (3 182 pacjentów leczonych topiramatem vs. 929 placebo) oraz 34 badań otwartych (2 847 pacjentów). Lek stosowany jest w terapii wspomagającej napadów toniczno-klonicznych, częściowych, zespołu Lennoxa-Gestauta, monoterapii świeżo rozpoznanej padaczki oraz profilaktyce migreny. Najczęstsze działania niepożądane (>5%) obejmują zaburzenia metabolizmu (jadłowstręt, zmniejszenie apetytu), psychiczne (bradyphrenia, depresja, bezsenność), neurologiczne (zaburzenia koordynacji, koncentracji, zawroty głowy, parestezje, senność), okulistyczne (podwójne i nieostre widzenie), żołądkowo-jelitowe (nudności, biegunka) oraz ogólne (zmęczenie, rozdrażnienie). Dodatkowo obserwowano zmniejszenie masy ciała. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) oraz częstość nieznana.
afazja, anemia, bradyfrenia, bradykardia zatokowa, diplopia, dysfunkcja seksualna, dyskineza, dystonia, encefalopatia, eozynofilia, hiperamonemia, hipokaliemia, hipotonia ortostatyczna, jaskra zamkniętego kąta, kamica nerkowa, kwasica hiperchloremiczna, kwasica metaboliczna, leukopenia, monoterapia padaczki, myśli samobójcze, napad padaczkowy częściowy, napad toniczno-kloniczny, nefrokalcynoza, neuropatia obwodowa, neutropenia, niewyraźne widzenie, oczopląs, parestezja, profilaktyka migreny, topiramat, trombocytopenia, zaburzenie ekspresji mowy, zaburzenie erekcji, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie psychotyczne, zapalenie nosogardła, zawroty błędnikowe, zespół Lennoxa-Gestauta
Leksykon leków
Działania niepożądane – Topiramate Aurovitas 50 mg

Profil bezpieczeństwa topiramatu został określony na podstawie danych klinicznych z 20 badań podwójnie ślepych obejmujących 4111 pacjentów (3182 na topiramacie, 929 na placebo) oraz 34 badań otwartych z 2847 pacjentami. Lek stosowano w terapii wspomagającej napadów toniczno-klonicznych, częściowych, zespołu Lennoxa-Gastauta, monoterapii nowo rozpoznanej padaczki oraz profilaktyce migreny. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (>5%, częstsze niż placebo) to jadłowstręt, zmniejszenie apetytu, bradyphrenia, depresja, zaburzenia mowy, bezsenność, ataksja, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, parestezje, senność, drżenia, podwójne widzenie, nudności, biegunka, zmęczenie i utrata masy ciała. Działania te miały przeważnie łagodne do umiarkowanego nasilenie. Występowały także rzadziej zgłaszane poważniejsze zdarzenia, takie jak kwasica metaboliczna, hipokaliemia, encefalopatia związana z hiperamonemią, myśli samobójcze, zaburzenia psychotyczne, neutropenia, nefrokalcynoza oraz zaburzenia widzenia, w tym jaskra z zamkniętym kątem.
bradykardia, bradykardia zatokowa, bradyphrenia, drżenie, dysfunkcja seksualna, dyskineza, dystonia, dyzuria, encefalopatia hiperamonemiczna, eozynofilia, hiperamonemia, hipokaliemia, hipomania, hipotonia ortostatyczna, jadłowstręt, jaskra zamkniętego kąta, kamica nerkowa, kwasica hiperchloremiczna, kwasica metaboliczna, letarg, leukopenia, małopłytkowość, monoterapia padaczki, nadwrażliwość, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny, nefrokalcynoza, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie, niedoczulica, niedokrwistość, nieostre widzenie, niewydolność wątroby, obrzęk alergiczny, oczopląs, omam słuchowy, omam wzrokowy, parestezja, podwójne widzenie, polidypsia, powiększenie węzłów chłonnych, profilaktyka migreny, topiramat, zaburzenie erekcji, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie pamięci, zaburzenie równowagi, zaburzenie smaku, zapalenie nosogardła, zapalenie wątroby, zespół Lennoxa-Gestauta, zespół móżdżkowy
Leksykon leków
Działania niepożądane – Toramat 25 mg

Bezpieczeństwo stosowania topiramatu (substancji czynnej leku Toramat) zostało potwierdzone na podstawie danych klinicznych obejmujących 4111 pacjentów w 20 badaniach z podwójnie ślepą próbą oraz 2847 pacjentów w 34 badaniach z otwartą próbą. Lek stosowany jest w terapii uzupełniającej różnych typów napadów padaczkowych, monoterapii świeżo rozpoznanej padaczki oraz profilaktyce migreny. Najczęstsze działania niepożądane (częstość >5%) to zaburzenia metabolizmu (jadłowstręt, zmniejszenie apetytu), zaburzenia psychiczne (depresja, bezsenność, zaburzenia ekspresji werbalnej), zaburzenia układu nerwowego (spowolnienie czynności psychicznych, zaburzenia koordynacji, zawroty głowy, parestezje, senność), zaburzenia oka (podwójne i niewyraźne widzenie), zaburzenia żołądka i jelit (nudności, biegunka) oraz ogólne (zmęczenie, rozdrażnienie). Występuje także zmniejszenie masy ciała. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz częstość nieznana.
afazja, amnezja, apatia, bezsenność, bradykardia zatokowa, choroba refluksowa, częściowy napad padaczkowy, dezorientacja, drgawka, drżenie zamiarowe, dysestezja, dyskinezja, dystonia, encefalopatia, eozynofilia, hiperamonemia, hipertermia, hipokaliemia, hipokinezja, jadłowstręt, jaskra, krótkowzroczność, kwasica hiperchloremiczna, letarg, leukopenia, małopłytkowość, monoterapia padaczki, myśl samobójcza, nadwrażliwość, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczulica, niedokrwistość, niewyraźne widzenie, oczopląs, omam słuchowy, omam wzrokowy, parestezja, podwójne widzenie, powiększenie węzłów chłonnych, profilaktyka migreny, przeczulica, stan splątania, światłowstręt, szum uszny, topiramat, trudność w uczeniu się, upośledzenie umysłowe, zaburzenie akomodacji, zaburzenie ekspresji werbalnej, zaburzenie kognitywne, zaburzenie koncentracji, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie metabolizmu, zaburzenie pamięci, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie równowagi, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zapalenie naczyniówki, zapalenie nosa i gardła, zapalenie trzustki, zawrót głowy, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zespół Lennoxa-Gestauta, zespół napadów częściowych
Leksykon leków
Działania niepożądane – Topiramate Aurovitas 100 mg

Bezpieczeństwo stosowania topiramatu zostało potwierdzone na podstawie danych z 20 badań klinicznych z podwójną ślepą próbą obejmujących 3182 pacjentów leczonych topiramatem oraz 929 pacjentów otrzymujących placebo, a także 34 badań z otwartą próbą z udziałem 2847 pacjentów. Lek stosowany jest w terapii wspomagającej napadów toniczno-klonicznych, częściowych napadów padaczkowych, zespołu Lennoxa-Gastauta, monoterapii świeżo rozpoznanej padaczki oraz profilaktyce migreny. Najczęstsze działania niepożądane (częstość >5%) to zaburzenia metabolizmu (jadłowstręt, zmniejszenie apetytu), zaburzenia psychiczne (bradyphrenia, depresja, bezsenność), neurologiczne (zaburzenia koordynacji, zawroty głowy, parestezje, senność), okulistyczne (podwójne i nieostre widzenie), żołądkowo-jelitowe (nudności, biegunka) oraz ogólne (zmęczenie, rozdrażnienie). Występuje także zmniejszenie masy ciała. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz częstość nieznana.
afazja, artralgia, ataksja, bradykardia, bradykardia zatokowa, bradyphrenia, częstomocz, diplopia, dysfunkcja seksualna, dyskineza, dystonia, dyzuria, encefalopatia, hiperamonemia, hipertermia, hipokaliemia, hipotonia ortostatyczna, jadłowstręt, jaskra zamkniętego kąta, kamica nerkowa, krótkowzroczność, krystaluria, kwasica hiperchloremiczna, kwasica metaboliczna, letarg, leukopenia, małopłytkowość, monoterapia padaczki, myśli samobójcze, napad padaczkowy częściowy, napad toniczno-kloniczny, nefrokalcynoza, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie, niedoczulica, niedokrwistość, nieostre widzenie, niewydolność wątroby, obrzęk alergiczny, oczopląs, omamy słuchowe, omamy wzrokowe, parestezja, profilaktyka migreny, topiramat, zaburzenia erekcji, zaburzenia koncentracji, zaburzenia metabolizmu, zaburzenia mowy, zaburzenia pamięci, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia rytmu dobowego, zaburzenia smaku, zapalenie nosogardła, zapalenie wątroby, zawroty błędnikowe, zespół Lennoxa-Gestauta, zespół móżdżkowy
Leksykon leków
Działania niepożądane – Topiramate Neuraxpharm 50 mg

Topiramate Neuraxpharm (substancja czynna: topiramat) jest lekiem przeciwpadaczkowym stosowanym w terapii napadów padaczkowych (w tym pierwotnie uogólnionych napadów toniczno-klonicznych, częściowych napadów padaczkowych oraz zespołu Lennoxa-Gastauta) oraz w profilaktyce migreny. Bezpieczeństwo stosowania potwierdzono w 20 badaniach klinicznych z podwójną ślepą próbą obejmujących 4111 pacjentów (3182 na topiramacie, 929 na placebo) oraz 34 badaniach z otwartą próbą z udziałem 2847 pacjentów. Najczęstsze działania niepożądane (≥5%) to jadłowstręt, zmniejszenie apetytu, spowolnienie czynności psychicznych, depresja, zaburzenia ekspresji werbalnej, bezsenność, zaburzenia koordynacji ruchowej, zawroty głowy, zaburzenia mowy, parestezje, senność, drżenia, podwójne widzenie, nudności, biegunka, zmęczenie i zmniejszenie masy ciała. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz nieznana.
bradykardia zatokowa, choroba refluksowa, częściowy napad padaczkowy, hipokaliemia, jadłowstręt, kamica nerkowa, krótkowzroczność, kwasica hiperchloremiczna, kwasica metaboliczna, lek przeciwpadaczkowy, letarg, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, myśli samobójcze, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny, nerkowa kwasica cewkowa, neutropenia, niedokrwistość, nieostre widzenie, niewydolność wątroby, obrzęk alergiczny, oczopląs, omamy słuchowe, omamy wzrokowe, parestezja, podwójne widzenie, profilaktyka migreny, przeczulica, rumień wielopostaciowy, senność, spowolnienie czynności psychicznych, topiramat, zaburzenia psychotyczne, zaburzenie ekspresji werbalnej, zaburzenie koncentracji, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie mowy, zaburzenie pamięci, zaburzenie smaku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Lennoxa-Gestauta, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszenie apetytu
Leksykon leków
Działania niepożądane – Topamax 25 mg

Bezpieczeństwo stosowania topiramatu zostało potwierdzone na podstawie danych z 20 badań klinicznych z podwójnie ślepą próbą obejmujących 4111 pacjentów (3182 leczonych topiramatem, 929 placebo) oraz 34 badań z otwartą próbą z udziałem 2847 pacjentów. Lek stosowany jest w terapii uzupełniającej napadów toniczno-klonicznych, częściowych, zespołu Lennoxa-Gastauta, monoterapii świeżo rozpoznanej padaczki oraz profilaktyce migreny. Najczęstsze działania niepożądane (>5% pacjentów) to jadłowstręt, zmniejszenie apetytu, spowolnienie czynności psychicznych, depresja, zaburzenia ekspresji werbalnej, bezsenność, zaburzenia koordynacji ruchowej, zawroty głowy, zaburzenia mowy i smaku, przeczulica, letarg, zaburzenia pamięci, oczopląs, parestezje, senność, drżenia, podwójne i nieostre widzenie, biegunka, nudności, zmęczenie, rozdrażnienie oraz zmniejszenie masy ciała. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz o częstości nieznanej.
bradykardia, bradykardia zatokowa, choroba refluksowa, częściowy napad padaczkowy, częstomocz, dyskinezja, dystonia, dyzestezja, dyzuria, encefalopatia, eozynofilia, hiperamonemia, hipertermia, hipokaliemia, hipotonia ortostatyczna, jadłowstręt, jaskra, kamica nerkowa, krótkowzroczność, kwasica hiperchloremiczna, kwasica metaboliczna, letarg, leukopenia, małopłytkowość, monoterapia padaczki, napad toniczno-kloniczny, nefrokalcynoza, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, nieostre widzenie, nieprawidłowa koordynacja ruchowa, niewydolność wątroby, oczopląs, parestezja, podwójne widzenie, polidypsia, profilaktyka migreny, przeczulica, rumień wielopostaciowy, spowolnienie czynności psychicznych, topiramat, zaburzenie ekspresji werbalnej, zaburzenie koncentracji, zaburzenie mowy, zaburzenie pamięci, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie nosogardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Lennoxa-Gestauta, zespół napadów częściowych, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona, zwyrodnienie plamki żółtej
Leksykon leków
Działania niepożądane – Topamax 100 mg

Ocena bezpieczeństwa topiramatu opiera się na analizie danych z badań klinicznych obejmujących 6958 pacjentów, w tym 3182 leczonych topiramatem oraz 929 placebo, w badaniach z podwójnie ślepą próbą, a także 2847 pacjentów w badaniach otwartych. Lek stosowany był w terapii uzupełniającej napadów toniczno-klonicznych, częściowych, zespołu Lennoxa-Gastauta, monoterapii świeżo rozpoznanej padaczki oraz profilaktyce migreny. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (częstość >5%) to jadłowstręt, zmniejszenie apetytu, spowolnienie czynności psychicznych, depresja, zaburzenia ekspresji werbalnej, bezsenność, ataksja, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, zaburzenia mowy i smaku, przeczulica, letarg, zaburzenia pamięci, oczopląs, parestezje, senność, drżenia, diplopia, biegunka, nudności, zmęczenie, rozdrażnienie oraz utrata masy ciała. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania, od bardzo częstych (≥1/10) do rzadkich (≥1/10 000 do <1/1 000), z uwzględnieniem zgłoszeń porejestracyjnych.
alergiczne zapalenie skóry, bradykardia zatokowa, dysfunkcja seksualna, dystonia, dyzestezja, encefalopatia, eozynofilia, głuchota neurosensoryczna, hiperamonemia, hipertermia, hipokaliemia, hipomania, hipotonia ortostatyczna, jadłowstręt, jaskra, kamica moczowa, krótkowzroczność, kwasica hiperchloremiczna, kwasica metaboliczna, letarg, leukopenia, małopłytkowość, monoterapia padaczki, myśli samobójcze, napad padaczkowy częściowy, napady toniczno-kloniczne, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, nieostre widzenie, niewydolność wątroby, obrzęk alergiczny, obrzęk spojówek, oczopląs, omamy słuchowe, omamy wzrokowe, parestezje, podwójne widzenie, polidypsia, powiększenie węzłów chłonnych, profilaktyka migreny, przeczulica, spowolnienie psychoruchowe, topiramat, wada wrodzona, zaburzenia ekspresji werbalnej, zaburzenia kognitywne, zaburzenia koncentracji, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia mowy, zaburzenia pamięci, zaburzenia psychotyczne, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie nosogardła, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Lennoxa-Gestauta, zespół móżdżkowy, zespół Raynauda
Leksykon leków
Działania niepożądane – Epitoram 100 mg

Profil bezpieczeństwa topiramatu, substancji czynnej leku Epitoram, został oceniony na podstawie badań klinicznych obejmujących 6958 pacjentów, w tym 4111 w badaniach z podwójnie ślepą próbą (3182 na topiramacie, 929 na placebo) oraz 2847 w badaniach otwartych. Topiramat stosowano w terapii uzupełniającej napadów toniczno-klonicznych, częściowych, zespołu Lennoxa-Gastauta, monoterapii świeżo rozpoznanej padaczki oraz profilaktyce migreny. Najczęstsze działania niepożądane (>5% pacjentów) to jadłowstręt, zmniejszenie apetytu, spowolnienie czynności psychicznych, depresja, zaburzenia ekspresji werbalnej, bezsenność, ataksja, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, zaburzenia mowy i smaku, przeczulica, letarg, zaburzenia pamięci, oczopląs, parestezje, senność, drżenia, diplopia, nieostre widzenie, biegunka, nudności, zmęczenie, rozdrażnienie oraz zmniejszenie masy ciała. Działania niepożądane klasyfikowano według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz częstość nieznana.
bradykardia, bradykardia zatokowa, depresja, drgawki grand mal, hipokaliemia, hipotonia ortostatyczna, jadłowstręt, kamica nerkowa, kwasica hiperchloremiczna, kwasica metaboliczna, letarg, leukopenia, małopłytkowość, monoterapia padaczki, myśli samobójcze, nadwrażliwość, napady padaczkowe częściowe, napady toniczno-kloniczne, nefrocalcynoza, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość, nieostre widzenie, obrzęk alergiczny, oczopląs, omamy słuchowe, omamy wzrokowe, parestezja, podwójne widzenie, profilaktyka migreny, szumy uszne, topiramat, zaburzenie psychotyczne, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie wątroby, zespół Lennoxa-Gestauta, zespół napadów częściowych
Leksykon leków
Działania niepożądane – Toramat 200 mg

Profil bezpieczeństwa topiramatu, substancji czynnej leku Toramat, opiera się na danych z 20 badań z podwójnie ślepą próbą (4111 pacjentów, w tym 3182 leczonych topiramatem) oraz 34 badaniach otwartych (2847 pacjentów). Lek stosowany jest w terapii uzupełniającej napadów toniczno-klonicznych, częściowych, zespołu Lennoxa-Gastauta, monoterapii świeżo rozpoznanej padaczki oraz profilaktyce migreny. Najczęstsze działania niepożądane (>5% i przewyższające placebo) obejmują jadłowstręt, zmniejszenie apetytu, spowolnienie czynności psychicznych, depresję, zaburzenia ekspresji werbalnej, bezsenność, ataksję, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, zaburzenia mowy i smaku, przeczulicę, letarg, zaburzenia pamięci, oczopląs, parestezje, senność, drżenia, podwójne i niewyraźne widzenie, biegunki, nudności, zmęczenie, rozdrażnienie oraz zmniejszenie masy ciała. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz częstość nieznana.
afazja, dysestezja, dyskinezja, encefalopatia hiperamonemiczna, eozynofilia, hiperamonemia, hipokaliemia, jadłowstręt, jaskra zamkniętego kąta, kamica nerkowa, krótkowzroczność, kwasica hiperchloremiczna, letarg, leukopenia, małopłytkowość, monoterapia padaczki, napad padaczkowy częściowy, napad toniczno-kloniczny, nefrokalcynoza, neutropenia, niedokrwistość, oczopląs, omam słuchowy, omam wzrokowy, parestezja, podwójne widzenie, powiększenie węzłów chłonnych, profilaktyka migreny, przeczulica, topiramat, zaburzenie ekspresji werbalnej, zaburzenie koncentracji, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie pamięci, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie smaku, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyniówki, zespół Lennoxa-Gestauta, zespół móżdżkowy, zwyrodnienie plamki żółtej
Leksykon leków
Działania niepożądane – Toramat 100 mg

Lek Toramat zawierający topiramat jest stosowany w terapii padaczki oraz profilaktyce migreny, dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg, 100 mg i 200 mg. Bezpieczeństwo leku potwierdzono w badaniach klinicznych obejmujących 4111 pacjentów (3182 leczonych topiramatem, 929 placebo) oraz w badaniach otwartych z 2847 pacjentami. Najczęstsze działania niepożądane (>5%) to zaburzenia metaboliczne (jadłowstręt, zmniejszenie apetytu), psychiczne (depresja, spowolnienie czynności psychicznych, bezsenność), neurologiczne (zaburzenia koordynacji, zawroty głowy, parestezje, senność), okulistyczne (podwójne i niewyraźne widzenie), żołądkowo-jelitowe (nudności, biegunka) oraz ogólne (zmęczenie, zmniejszenie masy ciała). Działania niepożądane klasyfikowano według częstości występowania od bardzo często (≥1/10) do rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), a także uwzględniono zgłoszenia porejestracyjne.*
U dzieci i młodzieży obserwuje się zwiększoną częstość występowania niektórych działań niepożądanych, m.in. zaburzeń metabolicznych (kwasica hiperchloremiczna, hipokaliemia), psychicznych (agresja, myśli samobójcze), neurologicznych (zaburzenia koncentracji, letarg) oraz okulistycznych (nasilone łzawienie). Stosowanie topiramatu w ciąży wiąże się z ryzykiem wad wrodzonych i ograniczenia rozwoju płodu. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie ciężkie powikłania metaboliczne (kwasica hiperchloremiczna, hiperamonemia, encefalopatia), poważne zaburzenia wzroku (jaskra z zamkniętym kątem, zwyrodnienie plamki żółtej) oraz zaburzenia psychiczne (myśli i próby samobójcze, omamy, psychozy). Topiramat zwiększa ryzyko kamicy dróg moczowych i nerkowej kwasicy cewkowej, dlatego zalecane jest odpowiednie nawodnienie pacjentów. Monitorowanie pacjentów, zwłaszcza z chorobami psychicznymi i u dzieci, jest kluczowe dla wczesnego wykrycia i leczenia działań niepożądanych.
bradykardia zatokowa, choroba refluksowa, częściowy napad padaczkowy, dysestezja, dysfonia, dyskinezja, dystonia, encefalopatia hiperamonemiczna, hiperamonemia, hipokaliemia, jaskra z zamkniętym kątem, kamica moczowa, kwasica hiperchloremiczna, kwasica metaboliczna, leukopenia, małopłytkowość, napad toniczno-kloniczny, nerkowa kwasica cewkowa, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczulica, oczopląs, padaczka, paranoja, polidypsia, profilaktyka migreny, topiramat, zaburzenie psychotyczne, zapalenie naczyniowe, zapalenie trzustki, zespół Lennoxa-Gestauta, zespół napadów częściowych, zwyrodnienie plamki żółtej
Leksykon leków
Działania niepożądane – Oritop 100 mg

Bezpieczeństwo stosowania topiramatu zostało potwierdzone w badaniach klinicznych obejmujących 4111 pacjentów (3182 leczonych topiramatem, 929 placebo) oraz 2847 pacjentów w badaniach otwartych. Lek stosowany jest w terapii uzupełniającej napadów toniczno-klonicznych, częściowych, zespołu Lennoxa-Gestauta, monoterapii świeżo rozpoznanej padaczki oraz profilaktyce migreny. Najczęstsze działania niepożądane (>5%, przewyższające placebo) to jadłowstręt, zmniejszenie apetytu, spowolnienie czynności psychicznych, depresja, zaburzenia ekspresji werbalnej, bezsenność, ataksja, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, zaburzenia mowy i smaku, przeczulica, letarg, zaburzenia pamięci, oczopląs, parestezje, senność, drżenia, podwójne i nieostre widzenie, biegunka, nudności, zmęczenie, rozdrażnienie oraz zmniejszenie masy ciała. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz częstość nieznana.
bradykardia zatokowa, choroba refluksowa, depresja, dysfunkcja seksualna, dyzuria, encefalopatia, głuchota neurosensoryczna, hiperamonemia, hipokaliemia, jadłowstręt, jaskra, kamica nerkowa, krótkowzroczność, kwasica hiperchloremiczna, kwasica metaboliczna, leukopenia, małopłytkowość, monoterapia padaczki, napad padaczkowy częściowy, napad toniczno-kloniczny, nerkowa kwasica cewkowa, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność wątroby, oczopląs, parestezja, profilaktyka migreny, rumień wielopostaciowy, teratogenność, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, topiramat, zaburzenie erekcji, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie nosogardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Lennoxa-Gestauta, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona, zwyrodnienie plamki żółtej
Leksykon leków
Działania niepożądane – Topamax 25 mg

Bezpieczeństwo stosowania topiramatu (Topamax) zostało potwierdzone w badaniach klinicznych obejmujących 4111 pacjentów (3182 leczonych topiramatem, 929 placebo) oraz 2847 pacjentów w badaniach otwartych. Lek stosowany jest w terapii uzupełniającej napadów toniczno-klonicznych, częściowych, zespołu Lennoxa-Gastauta, monoterapii świeżo rozpoznanej padaczki oraz profilaktyce migreny. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (częstość >5%) to zaburzenia metaboliczne (jadłowstręt, zmniejszenie apetytu), psychiczne (depresja, spowolnienie czynności psychicznych, bezsenność), neurologiczne (zaburzenia koordynacji, zawroty głowy, parestezje, oczopląs), okulistyczne (podwójne i nieostre widzenie), żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności) oraz ogólne (zmęczenie, zmniejszenie masy ciała). Częstość działań niepożądanych klasyfikowano od bardzo często (≥1/10) do rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), z uwzględnieniem obserwacji porejestracyjnych.
encefalopatia, eozynofilia, hiperamonemia, hipokaliemia, jadłowstręt, kwasica hiperchloremiczna, kwasica metaboliczna, leukopenia, małopłytkowość, monoterapia padaczki, napady padaczkowe częściowe, napady toniczno-kloniczne, neutropenia, niedokrwistość, nieostre widzenie, obrzęk alergiczny, oczopląs, parestezje, podwójne widzenie, polidypsia, powiększenie węzłów chłonnych, profilaktyka migreny, przeczulica, reakcja nadwrażliwości, spowolnienie czynności psychicznych, topiramat, zaburzenia ekspresji werbalnej, zaburzenia koordynacji ruchowej, zapalenie nosogardła, zespół Lennoxa-Gestauta
Leksykon substancji czynnych
Topiramat – Działania niepożądane

Topiramat, lek przeciwpadaczkowy stosowany także w profilaktyce migreny, działa poprzez modulację kanałów sodowych, receptorów GABA oraz glutaminianergicznych. Bezpieczeństwo jego stosowania potwierdzono w badaniach klinicznych obejmujących ponad 4111 pacjentów, w tym 3182 leczonych topiramatem. Najczęstsze działania niepożądane (>5%) to jadłowstręt, spowolnienie procesów myślowych, depresja, zaburzenia koordynacji, parestezje, senność, zawroty głowy, zaburzenia mowy i widzenia, nudności, biegunka oraz zmniejszenie masy ciała. Wśród poważnych powikłań wymienia się kwasicę metaboliczną, hipokaliemię, jaskrę z zamkniętym kątem przesączania, zespół Stevensa-Johnsona, zapalenie trzustki, encefalopatię związaną z hiperamonemią oraz myśli i próby samobójcze. U dzieci i młodzieży obserwuje się zwiększoną częstość działań niepożądanych, w tym zaburzenia zachowania i rytmu okołodobowego.
afazja, bezsenność, bradykardia, częściowy napad padaczkowy, depresja, dystonia, dyzuria, encefalopatia, hiperamonemia, hipertermia, hipokaliemia, jadłowstręt, jaskra, kamica nerkowa, kanał sodowy, krwiomocz, kwasica hiperchloremiczna, kwasica metaboliczna, lęk napadowy, lek przeciwpadaczkowy, letarg, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, monoterapia padaczki, napad toniczno-kloniczny, nefrokalcynoza, nerkowa kwasica cewkowa, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczulica, niedokrwistość, niewydolność wątroby, obrzęk alergiczny, oczopląs, omam słuchowy, omam wzrokowy, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, profilaktyka migreny, receptor GABA, receptor glutaminianergiczny, refluks przełyku, rumień wielopostaciowy, szum uszny, zaburzenie ekspresji werbalnej, zaburzenie koordynacji ruchowej, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie nosogardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Lennoxa-Gestauta, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon leków
Działania niepożądane – Toramat 50 mg

Bezpieczeństwo stosowania topiramatu zostało potwierdzone w szerokich badaniach klinicznych obejmujących 4111 pacjentów (3182 na topiramacie, 929 na placebo) w 20 badaniach z podwójnie ślepą próbą oraz 2847 pacjentów w 34 badaniach otwartych. Lek stosowano w terapii uzupełniającej napadów toniczno-klonicznych, częściowych, zespołu Lennoxa-Gastauta, monoterapii świeżo rozpoznanej padaczki oraz profilaktyce migreny. Najczęstsze działania niepożądane (częstość >5%) to jadłowstręt, zmniejszenie apetytu, spowolnienie czynności psychicznych, depresja, zaburzenia ekspresji werbalnej, bezsenność, ataksja, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, zaburzenia mowy i smaku, przeczulica, letarg, zaburzenia pamięci, oczopląs, parestezje, senność, drżenia, podwójne i niewyraźne widzenie, biegunka, nudności, zmęczenie, rozdrażnienie oraz zmniejszenie masy ciała. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz częstość nieznana.
afazja, bezsenność, bradykardia, choroba refluksowa, częściowy napad padaczkowy, depresja, drgawki, dysestezja, dysfonia, dyskinezja, dystonia, encefalopatia, eozynofilia, głuchota neurosensoryczna, hiperamonemia, hipertermia, hipokaliemia, jadłowstręt, jaskra z zamkniętym kątem, kamica moczowa, kwasica hiperchloremiczna, kwasica metaboliczna, letarg, leukopenia, małopłytkowość, monoterapia padaczki, myśli samobójcze, napad toniczno-kloniczny, napady lęku, nerkowa kwasica cewkowa, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczulica, niedokrwistość, oczopląs, omamy, omamy słuchowe, omamy wzrokowe, parestezje, podwójne widzenie, profilaktyka migreny, przeczulica, topiramat, zaburzenia koncentracji, zaburzenia pamięci, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia smaku, zapalenie naczyniowe, zapalenie trzustki, zawroty głowy, zespół Lennoxa-Gestauta, zmniejszenie apetytu, zwyrodnienie plamki żółtej