nefrocalcynoza

Nefrocalcynoza to patologiczne odkładanie się złogów wapniowych w miąższu nerek, najczęściej w piramidach nerkowych. W przeciwieństwie do kamicy nerkowej, gdzie złogi formują się w układzie kielichowo-miedniczkowym, w nefrocalcynozie dochodzi do mineralizacji tkanek nerkowych.

Etiologia nefrocalcynozy jest różnorodna i obejmuje m.in. pierwotną nadczynność przytarczyc, dystalną kwasicę cewkową, hiperoksalurię, zespół Barttera, chorobę Wilsona oraz stosowanie niektórych leków. Klinicznie nefrocalcynoza może być bezobjawowa lub powodować objawy typowe dla kamicy nerkowej, takie jak ból w okolicy lędźwiowej czy krwiomocz.

Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych, przede wszystkim ultrasonografii, tomografii komputerowej lub rezonansie magnetycznym, które uwidaczniają charakterystyczne zwapnienia w miąższu nerek. Leczenie powinno być ukierunkowane na chorobę podstawową i obejmuje odpowiednie nawodnienie, modyfikację diety oraz leki regulujące gospodarkę wapniowo-fosforanową.

Nieleczona nefrocalcynoza może prowadzić do postępującego uszkodzenia nerek i niewydolności nerek. Pacjenci wymagają regularnej kontroli funkcji nerek oraz monitorowania parametrów gospodarki wapniowo-fosforanowej. Wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia ma kluczowe znaczenie dla rokowania.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Węglan wapnia – Przeciwwskazania stosowania

Węglan wapnia, stosowany jako suplement jonów wapnia oraz składnik leków zobojętniających kwas żołądkowy, posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub pomocnicze, a także stany zaburzeń metabolizmu wapnia, takie jak hiperkalcemia (np. w nadczynności przytarczyc, nadczynności tarczycy, hiperwitaminozie D, nowotworach, ciężkich zaburzeniach nerek, sarkoidozie) oraz ciężka hiperkalciuria. Preparaty te są również przeciwwskazane u pacjentów z kamicą nerkową, nefrocalcynozą oraz podczas terapii glikozydami naparstnicy ze względu na ryzyko nasilenia kardiotoksyczności. W preparatach złożonych, np. Gaviscon czy Calcium Sandoz + Vitamin C, należy uwzględnić przeciwwskazania dotyczące pozostałych składników, takich jak alginian sodu, wodorowęglan sodu, parabeny, witamina C oraz cukrzyca (w przypadku homeopatycznego Rexorubia).
alginian sodu, Calcarea carbonica, ester hydroksybenzoesanu, glikozyd naparstnicy, hemochromatoza, hemoliza, hiperkalcemia, hiperkalciuria, hiperwitaminoza D, kamica nerkowa, kamica szczawianowa, kamica wapniowa, kardiotoksyczność, lek zobojętniający kwas żołądkowy, nadczynność przytarczyc, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na parabeny, nadwrażliwość na substancję czynną, nefrocalcynoza, niedokrwistość syderoblastyczna, nietolerancja laktozy, nietolerancja składników pomocniczych, nowotwór odwapniający, paraben, przerzut do kości, sarkoidoza, subkliniczna nadczynność tarczycy, węglan wapnia, wodorowęglan sodu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie gospodarki wapniowej, zaburzenie metabolizmu wapnia, zaburzenie rytmu serca, złóg wapniowy, zwapnienie nerek
Leksykon leków
Przedawkowanie – Vitamin D3 Krka 1000 IU

Przedawkowanie witaminy D3, szczególnie preparatów zawierających 1000 IU (0,025 mg) cholekalcyferolu, może prowadzić do hiperkalcemii o różnym nasileniu, od bezobjawowego podwyższenia stężenia wapnia w surowicy do zagrażającego życiu zespołu hiperkalcemicznego. Mechanizmy fizjologiczne hamowania zwrotnego syntezy aktywnego metabolitu witaminy D mogą być niewystarczające przy znacznym przekroczeniu dawki. Objawy kliniczne są niespecyficzne i obejmują zmęczenie, osłabienie mięśni, zaburzenia ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, zaparcia), moczowego (wielomocz, moczenie nocne) oraz inne symptomy jak nadmierne pocenie i wzmożone pragnienie. W badaniach laboratoryjnych kluczowe są hiperkalcemia, hiperkalciuria oraz podwyższone stężenie 25-hydroksywitaminy D. U dzieci, zwłaszcza niemowląt, obserwuje się większą wrażliwość na toksyczne działanie witaminy D.
25-hydroksywitamina D, bisfosfonian, cholekalcyferol, dieta ubogowapniowa, diuretyk pętlowy, filtracja kłębuszkowa, glikokortykosteroid, hamowanie zwrotne, hiperkalcemia, hiperkalciuria, jadłowstręt, kalcytonina, kamica nerkowa, metabolit witaminy D, moczenie nocne, nefrocalcynoza, osłabienie mięśni, populacja pediatryczna, resorpcja kostna, śpiączka hiperkalcemiczna, wapnica nerek, wapnienie tkanek miękkich, wielomocz, witamina D3, zespół hiperkalcemiczny
Leksykon leków
Działania niepożądane – Epitoram 100 mg

Profil bezpieczeństwa topiramatu, substancji czynnej leku Epitoram, został oceniony na podstawie badań klinicznych obejmujących 6958 pacjentów, w tym 4111 w badaniach z podwójnie ślepą próbą (3182 na topiramacie, 929 na placebo) oraz 2847 w badaniach otwartych. Topiramat stosowano w terapii uzupełniającej napadów toniczno-klonicznych, częściowych, zespołu Lennoxa-Gastauta, monoterapii świeżo rozpoznanej padaczki oraz profilaktyce migreny. Najczęstsze działania niepożądane (>5% pacjentów) to jadłowstręt, zmniejszenie apetytu, spowolnienie czynności psychicznych, depresja, zaburzenia ekspresji werbalnej, bezsenność, ataksja, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, zaburzenia mowy i smaku, przeczulica, letarg, zaburzenia pamięci, oczopląs, parestezje, senność, drżenia, diplopia, nieostre widzenie, biegunka, nudności, zmęczenie, rozdrażnienie oraz zmniejszenie masy ciała. Działania niepożądane klasyfikowano według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz częstość nieznana.
bradykardia, bradykardia zatokowa, depresja, drgawki grand mal, hipokaliemia, hipotonia ortostatyczna, jadłowstręt, kamica nerkowa, kwasica hiperchloremiczna, kwasica metaboliczna, letarg, leukopenia, małopłytkowość, monoterapia padaczki, myśli samobójcze, nadwrażliwość, napady padaczkowe częściowe, napady toniczno-kloniczne, nefrocalcynoza, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość, nieostre widzenie, obrzęk alergiczny, oczopląs, omamy słuchowe, omamy wzrokowe, parestezja, podwójne widzenie, profilaktyka migreny, szumy uszne, topiramat, zaburzenie psychotyczne, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie wątroby, zespół Lennoxa-Gestauta, zespół napadów częściowych
Leksykon leków
Działania niepożądane – Epitoram 50 mg

Ocena bezpieczeństwa topiramatu opiera się na danych z ponad 4100 pacjentów w 20 badaniach z podwójną ślepą próbą (3182 leczonych topiramatem, 929 placebo) oraz około 2850 pacjentów w 34 badaniach otwartych. Najczęstsze działania niepożądane (>5% i częstsze niż placebo) obejmują jadłowstręt, zmniejszenie apetytu, spowolnienie czynności psychicznych, depresję, zaburzenia ekspresji werbalnej, bezsenność, nieprawidłową koordynację ruchową, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, zaburzenia mowy i smaku, przeczulicę, letarg, zaburzenia pamięci, oczopląs, parestezje, senność, drżenia, podwójne i nieostre widzenie, biegunkę, nudności, zmęczenie, rozdrażnienie oraz zmniejszenie masy ciała. Profil działań niepożądanych różni się u dzieci, u których częściej występują zaburzenia metaboliczne (kwasica hiperchloremiczna, hipokaliemia), psychiczne (agresja, myśli samobójcze) oraz neurologiczne (zaburzenia koncentracji, letarg). U dzieci odnotowano także unikalne działania, takie jak eozynofilia, nadaktywność psychoruchowa, zawroty głowy, wymioty, hipertermia, gorączka i trudności w uczeniu się.
artralgia, bradykardia zatokowa, choroba refluksowa, drgawki grand mal, encefalopatia hiperamonemiczna, eozynofilia, hiperamonemia, hipertermia, hipokaliemia, jadłowstręt, jaskra, kamica nerkowa, kwasica hiperchloremiczna, kwasica metaboliczna, leukopenia, makulopatia, małopłytkowość, monoterapia padaczki, nadaktywność psychoruchowa, nefrocalcynoza, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność wątroby, oczopląs, parestezje, podwójne widzenie, profilaktyka migreny, rumień wielopostaciowy, skurcze mięśni, terapia uzupełniająca padaczki, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, topiramat, trudności w uczeniu się, zaburzenia ekspresji werbalnej, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia psychotyczne, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie nosogardzieli, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół napadów częściowych, zespół Stevensa-Johnsona

nefrocalcynoza

Powiązane wpisy

Węglan wapnia – Przeciwwskazania stosowania

Przedawkowanie – Vitamin D3 Krka 1000 IU

Działania niepożądane – Epitoram 100 mg

Działania niepożądane – Epitoram 50 mg