zwapnienie nerek

Zwapnienie nerek (nefrocalcinoza) to patologiczny stan polegający na odkładaniu się złogów wapniowych w miąższu nerek. Proces ten może dotyczyć kory lub rdzenia nerki, przy czym postać rdzeniowa występuje znacznie częściej. Zwapnienia widoczne są w badaniach obrazowych jako drobne, hiperechogeniczne ogniska.

Etiologia zwapnień nerek jest zróżnicowana i obejmuje m.in. zaburzenia metabolizmu wapniowo-fosforanowego, nadczynność przytarczyc, dystalną kwasicę cewkową, sarkoidozę, hiperoksalurię, chorobę Wilsona czy stosowanie niektórych leków (np. furosemidu u wcześniaków). Niezależnie od przyczyny, patofizjologia obejmuje odkładanie się kryształów fosforanu wapnia lub szczawianu wapnia w tkance nerkowej.

Diagnostyka zwapnień nerek opiera się na badaniach obrazowych (USG, RTG, tomografia komputerowa) oraz ocenie parametrów biochemicznych. W badaniach laboratoryjnych należy oznaczyć stężenie wapnia, fosforu, PTH, witaminy D, wykonać badanie ogólne moczu oraz ocenić funkcję nerek. Zwapnienia nerek mogą być bezobjawowe lub manifestować się bólem, nawracającymi zakażeniami układu moczowego, krwiomoczem czy kamicą nerkową.

Leczenie zwapnień nerek powinno być ukierunkowane na chorobę podstawową. Obejmuje ono wyrównanie zaburzeń metabolicznych, odpowiednie nawodnienie oraz modyfikację diety. W przypadkach pierwotnej nadczynności przytarczyc może być konieczne leczenie operacyjne. Nieleczone zwapnienia nerek mogą prowadzić do postępującego uszkodzenia miąższu nerek i przewlekłej choroby nerek.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl