badanie odstępu QT
Badanie odstępu QT jest istotnym elementem oceny elektrokardiograficznej (EKG), służącym do pomiaru czasu trwania depolaryzacji i repolaryzacji komór serca. Odstęp QT mierzy się od początku zespołu QRS do końca załamka T i reprezentuje elektryczną aktywność komór serca.
Prawidłowy odstęp QT zależy od częstości akcji serca, dlatego w praktyce klinicznej stosuje się skorygowany odstęp QT (QTc), obliczany najczęściej za pomocą wzoru Bazetta (QTc = QT/√RR). Norma QTc wynosi do 450 ms u mężczyzn i do 460 ms u kobiet. Wydłużenie QTc powyżej 500 ms znacząco zwiększa ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca.
Wydłużenie odstępu QT może być wrodzone (zespoły długiego QT – LQTS) lub nabyte, najczęściej w wyniku działania leków, zaburzeń elektrolitowych (hipokaliemia, hipomagnezemia, hipokalcemia), chorób serca, niedoczynności tarczycy czy chorób ośrodkowego układu nerwowego. Skrócenie QT występuje rzadziej i może być związane z hiperkalcemią, hiperkaliemią lub wrodzonymi zespołami krótkiego QT.
Regularna ocena odstępu QT jest szczególnie ważna u pacjentów przyjmujących leki mogące wpływać na jego długość, w tym niektóre leki przeciwarytmiczne, przeciwpsychotyczne, przeciwdepresyjne, przeciwhistaminowe czy antybiotyki. Monitorowanie odstępu QT pozwala na wczesne wykrycie ryzyka wystąpienia groźnych dla życia arytmii komorowych, takich jak torsade de pointes.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Polpix SR 4 mg
Ropinirol, agonista receptorów dopaminowych D2/D3, jest stosowany w leczeniu choroby Parkinsona, działając poprzez bezpośrednią stymulację receptorów dopaminergicznych w prążkowiu oraz hamowanie wydzielania prolaktyny w podwzgórzu i przysadce. W badaniu 36-tygodniowym u 161 pacjentów z wczesną postacią choroby Parkinsona wykazano, że tabletki o przedłużonym uwalnianiu ropinirolu są nie mniej skuteczne niż tabletki o natychmiastowym uwalnianiu, z różnicą w części ruchowej UPDRS wynoszącą -0,7 punktu (95% CI: -1,51, 0,10; p=0,0842). Zmiana formy leku nie wpłynęła istotnie na profil działań niepożądanych, a konieczność zwiększenia dawki wystąpiła u mniej niż 3% pacjentów. W terapii skojarzonej z lewodopą, w 24-tygodniowym badaniu kontrolowanym placebo, ropinirol istotnie skrócił czas trwania okresu „wyłączenia” o 1,7 godziny (95% CI: -2,34, -1,09; p<0,0001) oraz wydłużył czas "włączenia" o 1,7 godziny (95% CI: 1,06, 2,33; p<0,0001) i czas "włączenia" bez dokuczliwych dyskinez o 1,5 godziny (95% CI: 0,85, 2,13; p<0,0001), nie zwiększając jednocześnie czasu trwania dyskinez.
agonista receptorów dopaminowych, badanie odstępu QT, choroba Parkinsona, dyskineza, lewodopa, monoterapia lewodopą, odstęp QT, okres off, okres on, prążkowie mózgu, prolaktyna, przysadka mózgowa, receptor D2/D3, repolaryzacja serca, ropinirol, skala UPDRS, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wydłużenie odstępu QT - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Polpix SR 8 mg
Ropinirol, agonista receptorów dopaminowych D2/D3, jest skutecznym lekiem w terapii choroby Parkinsona, działającym poprzez selektywne pobudzanie receptorów dopaminowych w prążkowiu oraz hamowanie wydzielania prolaktyny w podwzgórzu i przysadce. W badaniu 36-tygodniowym u 161 pacjentów z wczesną fazą choroby Parkinsona wykazano, że ropinirol w postaci o przedłużonym uwalnianiu jest nie mniej skuteczny niż postać o natychmiastowym uwalnianiu, z różnicą w zmianie punktacji w części ruchowej UPDRS wynoszącą -0,7 punktu (95% CI: -1,51, 0,10; p = 0,0842). Zmiana postaci leku nie wpłynęła istotnie na profil działań niepożądanych, a konieczność dostosowania dawki wystąpiła u mniej niż 3% pacjentów, wyłącznie w kierunku zwiększenia dawki o jeden poziom.
agonista dopaminy, badanie odstępu QT, choroba Parkinsona, część ruchowa UPDRS, dokuczliwa dyskineza, kontrola choroby, leczenie skojarzone z lewodopą, lewodopa, nieergolinowy agonista receptorów dopaminowych, okres włączenia, okres wyłączenia, podwzgórze i przysadka mózgowa, prążkowie, prążkowie mózgu, prolaktyna, receptor dopaminowy, receptory D2/D3, repolaryzacja serca, ropinirol, skala UPDRS, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tabletka powlekana o natychmiastowym uwalnianiu, Ujednolicona Skala Oceny Choroby Parkinsona, wydłużenie odstępu QT - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Clabilla 20 mg
Bilastyna, substancja czynna leku Clabilla, jest długo działającym, selektywnym antagonistą obwodowych receptorów H1, nie wykazującym powinowactwa do receptorów muskarynowych ani działania sedatywnego. W dawce 20 mg raz na dobę skutecznie łagodzi objawy alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa i spojówek (sezonowego i całorocznego) oraz przewlekłej pokrzywki idiopatycznej u dorosłych i młodzieży (≥12 lat), poprawiając m.in. kichanie, wydzielinę i świąd nosa, świąd i zaczerwienienie spojówek oraz jakość snu i życia. Efekt terapeutyczny utrzymuje się przez 24 godziny. Bilastyna wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa, nie wpływając na odstęp QTc nawet przy dawce 200 mg/dobę (10-krotność dawki klinicznej) oraz w połączeniu z inhibitorami glikoproteiny P (ketokonazol, erytromycyna). Nie obserwowano istotnych działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego ani ośrodkowego układu nerwowego, a częstość senności była porównywalna z placebo.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, antagonista receptorów H1, bąble histaminowe, badanie kliniczne fazy II i III, badanie odstępu QT, badanie porejestracyjne, bezpieczeństwo kardiologiczne, długie działanie leku, działanie niepożądane, działanie uspokajające, efekt sedatywny, inhibitor glikoproteiny p, lek przeciwhistaminowy, odstęp QTc, ośrodkowy układ nerwowy, patofizjologia alergii, przewlekła pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, receptor muskarynowy, sedacja, sprawność psychomotoryczna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Clatra 20 mg
Bilastyna jest selektywnym antagonistą obwodowych receptorów H1, należącym do grupy leków przeciwhistaminowych stosowanych ogólnie (kod ATC: R06AX29). Charakteryzuje się długotrwałym działaniem, blokując receptory histaminowe H1 przez 24 godziny po pojedynczej dawce 20 mg, co zapewnia skuteczną kontrolę objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa i spojówek oraz przewlekłej pokrzywki samoistnej. W badaniach klinicznych bilastyna wykazała wysoką skuteczność w łagodzeniu objawów takich jak kichanie, wydzielina z nosa, świąd i zaczerwienienie spojówek oraz poprawę jakości snu i życia pacjentów. Profil bezpieczeństwa leku jest korzystny, nie wykazuje działania uspokajającego ani wpływu na wydłużenie odstępu QTc, nawet przy dawkach do 200 mg/dobę oraz w połączeniu z inhibitorami P-glikoproteiny (ketokonazol, erytromycyna). Bilastyna nie wpływa negatywnie na sprawność psychomotoryczną i zdolność prowadzenia pojazdów.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, antagonista receptorów H1, badanie kliniczne, badanie odstępu QT, bezpieczeństwo kardiologiczne, bilastyna, działanie niepożądane, działanie uspokajające, ekspozycja na bilastynę, erytromycyna, inhibitor P-glikoproteiny, ketokonazol, lek przeciwhistaminowy, odstęp QTc, ośrodkowy układ nerwowy, Paediatric Sleep Questionnaire, patofizjologia, pokrzywka, przewlekła pokrzywka samoistna, receptor muskarynowy, sprawność psychomotoryczna, uczuleniowe zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, układ sercowo-naczyniowy