postać dożylna
Postać dożylna to droga podania leku bezpośrednio do krwiobiegu pacjenta poprzez wkłucie do żyły. Jest to jedna z najszybszych metod dostarczania substancji leczniczych do organizmu, umożliwiająca niemal natychmiastowe działanie farmakologiczne.
Leki w postaci dożylnej omijają barierę pokarmową i wątrobową, co pozwala na uzyskanie 100% biodostępności substancji czynnej. Ta droga podania jest szczególnie istotna w stanach nagłych, gdy konieczne jest szybkie osiągnięcie efektu terapeutycznego, np. w resuscytacji, leczeniu wstrząsu czy ciężkich infekcji.
Podawanie leków drogą dożylną wymaga zachowania ścisłych zasad aseptyki oraz znajomości właściwości fizykochemicznych preparatu, szybkości podania i potencjalnych interakcji z innymi równocześnie stosowanymi lekami. Najczęstsze formy podania dożylnego to: bolus (szybkie jednorazowe podanie), wlew kroplowy (infuzja) oraz podaż przy użyciu pompy infuzyjnej (umożliwiająca precyzyjne dawkowanie).
Postać dożylna wiąże się z ryzykiem powikłań, takich jak zakażenia, zakrzepowe zapalenie żył, wynaczynienie leku, reakcje nadwrażliwości czy powikłania związane z szybkością podania (np. zespół czerwonego człowieka przy zbyt szybkim podaniu wankomycyny). Z tego względu leki dożylne powinny być stosowane przez wykwalifikowany personel medyczny, zgodnie z aktualną wiedzą i standardami postępowania.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Sulfametoksazol – Dawkowanie i sposób podawania
Sulfametoksazol, najczęściej stosowany w połączeniu z trimetoprymem (kotrimoksazol), wykazuje zróżnicowane dawkowanie w zależności od wskazań klinicznych i postaci leku. U dorosłych standardowa dawka w zakażeniach dróg moczowych, przewodu pokarmowego i zaostrzeniu przewlekłego zapalenia oskrzeli wynosi 960 mg kotrimoksazolu (800 mg sulfametoksazolu) dwa razy na dobę, natomiast w postaci zawiesiny doustnej Biseptol – 20 ml co 12 godzin (200 mg sulfametoksazolu/5 ml). W ciężkich zakażeniach dawkę można zwiększyć o 50% lub podać 30 ml zawiesiny co 12 godzin. W terapii dożylnej (Trimesolphar) stosuje się 2 ampułki (10 ml) co 12 godzin, co odpowiada 800 mg sulfametoksazolu na dawkę. W leczeniu Pneumocystis jirovecii zalecana dawka lecznicza wynosi 75-100 mg sulfametoksazolu/kg mc./dobę podawana co 6 godzin przez 14-21 dni, a profilaktycznie 800 mg sulfametoksazolu raz na dobę przez 7 dni. U dzieci dawkowanie jest dostosowane do wieku, masy ciała lub powierzchni ciała, z maksymalną dawką dobową 1600 mg sulfametoksazolu, a u pacjentów z niewydolnością nerek dawka powinna być modyfikowana zgodnie z klirensem kreatyniny, z całkowitym przeciwwskazaniem przy klirensie <15 ml/min.
biegunka podróżnych, ciężka niewydolność nerek, ciężkie zakażenie, dializa otrzewnowa, enteropatogenny E. coli, hemodializa, klirens kreatyniny, koncentrat do roztworu, kotrimoksazol, niewydolność nerek, ostre zapalenie dróg moczowych, pacjent dializowany, Pneumocystis jirovecii, pneumocystoza, postać dożylna, przewlekłe zapalenie oskrzeli, stężenie leku w surowicy, stężenie sulfametoksazolu, stężenie sulfametoksazolu w surowicy, sulfametoksazol, trimetoprim, zaburzenie czynności nerek, zakażenie dróg moczowych, zakażenie przewodu pokarmowego, zakażenie Shigella, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Clarithromycin hameln 500 mg
Clarithromycin hameln w postaci proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji zawiera 500 mg klarytromycyny (w formie laktobionianu) i jest wskazany do dożylnego podawania u dorosłych oraz młodzieży powyżej 12 lat, szczególnie gdy terapia doustna jest niemożliwa lub wymagana jest szybka osiągalność stężenia terapeutycznego. Lek znajduje zastosowanie w leczeniu ostrych zaostrzeń przewlekłego zapalenia oskrzeli z objawami nadkażenia bakteryjnego, pozaszpitalnego zapalenia płuc wywołanego zarówno przez typowe, jak i atypowe patogeny (Mycoplasma pneumoniae, Legionella pneumophila, Chlamydophila pneumoniae), ostrego bakteryjnego zapalenia zatok, paciorkowcowego zapalenia gardła i migdałków (jako alternatywa dla beta-laktamów u pacjentów z nadwrażliwością) oraz zakażeń skóry i tkanek miękkich, w tym wywołanych przez Staphylococcus aureus i Streptococcus pyogenes.
antybiotyk beta-laktamowy, Chlamydophila pneumoniae, droga pozajelitowa, klarytromycyna laktobionian, Legionella pneumophila, lek przeciwbakteryjny, mycoplasma pneumoniae, nadkażenie bakteryjne, ostre bakteryjne zapalenie zatok, paciorkowcowe zapalenie gardła, postać dożylna, pozaszpitalne zapalenie płuc, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, przewlekłe zapalenie oskrzeli, racjonalna antybiotykoterapia, ropień, róża, sekwencyjna terapia antybiotykowa, Staphylococcus aureus, stężenie terapeutyczne, Streptococcus pyogenes, terapia empiryczna, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zapalenie tkanki łącznej - Leksykon substancji czynnych
Kwas ibandronowy – Przedawkowanie
Kwas ibandronowy, należący do bisfosfonianów, stosowany jest w terapii osteoporozy oraz profilaktyce powikłań kostnych w chorobach nowotworowych. Przedawkowanie doustnych form (tabletki 50 mg i 150 mg) manifestuje się głównie objawami ze strony górnego odcinka przewodu pokarmowego, takimi jak dyspepsja, zgaga, zapalenie przełyku, zapalenie błony śluzowej żołądka oraz owrzodzenia. Natomiast przedawkowanie dożylnych postaci (roztwory 3 mg i 6 mg) prowadzi do zaburzeń elektrolitowych, w tym hipokalcemii, hipofosfatemii i hipomagnezemii, które mogą wywoływać parestezje, tężyczkę, zaburzenia rytmu serca i drgawki. Dodatkowo, toksyczne działanie kwasu ibandronowego może uszkadzać nerki (upośledzenie filtracji kłębuszkowej) oraz wątrobę (uszkodzenie hepatocytów i zaburzenia funkcji detoksykacyjnych).
Postępowanie w przypadku przedawkowania jest objawowe i zależy od drogi podania. Przy doustnym przedawkowaniu zaleca się podanie mleka w celu związania leku, stosowanie leków zobojętniających sok żołądkowy, utrzymanie pacjenta w pozycji wyprostowanej oraz unikanie prowokowania wymiotów. W przypadku dożylnego przedawkowania konieczne jest monitorowanie funkcji nerek i wątroby oraz parametrów elektrolitowych (Ca, P, Mg). W razie hipokalcemii wskazane jest dożylne podanie glukonianu wapnia, przy hipofosfatemii – fosforanu potasu lub sodu, a przy hipomagnezemii – siarczanu magnezu. Zaleca się również kontrolę parametrów hematologicznych i wykonanie EKG w celu oceny zaburzeń rytmu serca. Monitorowanie funkcji nerek, wątroby i elektrolitów powinno trwać co najmniej 24-48 godzin po przedawkowaniu.
bisfosfonian, choroba nowotworowa, drgawka, dysfagia, dyspepsja, enzym wątrobowy, filtracja kłębuszkowa, fosforan potasu, glukonian wapnia, górny odcinek przewodu pokarmowego, hemoliza, hipofosfatemia, hipokalcemia, hipomagnezemia, inhibitor pompy protonowej, kreatynina, krwawienie z przewodu pokarmowego, kurcz mięśniowy, kwas ibandronowy, leczenie nerkozastępcze, leczenie przeciwwrzodowe, morfologia krwi, objaw kliniczny, osłabienie mięśniowe, osteoporoza, owrzodzenie żołądka, parestezja, płytka krwi, podrażnienie przełyku, podrażnienie żołądka, postać doustna, postać dożylna, powikłanie kostne, preparat zobojętniający sok żołądkowy, roztwór iniekcyjny, siarczan magnezu, smolisty stolec, tężyczka, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie narządowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie żołądkowe, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie przełyku, żółtaczka - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Auglavin PPH 875 mg + 125 mg
Auglavin PPH, zawierający amoksycylinę i kwas klawulanowy w proporcji 7:1, wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od rodzaju i lokalizacji zakażenia, wrażliwości patogenów oraz parametrów pacjenta, takich jak wiek, masa ciała i funkcja nerek. U dorosłych i dzieci o masie ciała ≥40 kg zaleca się dawkę 875 mg + 125 mg podawaną dwa razy na dobę (całkowita dobowa dawka 1750 mg amoksycyliny i 250 mg kwasu klawulanowego) lub trzy razy na dobę (2625 mg amoksycyliny i 375 mg kwasu klawulanowego) w cięższych zakażeniach. U dzieci poniżej 40 kg stosuje się formy dostosowane do masy ciała, z dawkami od 25 mg + 3,6 mg/kg mc. do 70 mg + 10 mg/kg mc. na dobę, podzielonymi na dwie dawki, przy czym tabletki nie są zalecane dla dzieci <25 kg ze względu na trudności w precyzyjnym dzieleniu dawki. Terapia nie powinna przekraczać 14 dni bez ponownej oceny klinicznej, a u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (CrCl <30 ml/min) stosowanie preparatu w proporcji 7:1 nie jest zalecane.
amoksycylina z kwasem klawulanowym, dawka pojedyncza, funkcja nerek, klirens kreatyniny, lek pozajelitowy, nietolerancja przewodu pokarmowego, podanie doustne, postać dożylna, wrażliwość na lek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zakażenie dróg moczowych, zapalenie szpiku kostnego, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Voriconazole Sandoz 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa worykonazolu wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności jest wątroba, z hepatotoksycznością obserwowaną przy stężeniach osoczowych zbliżonych do tych u ludzi po dawkach terapeutycznych. Dodatkowo, u szczurów, myszy i psów stwierdzono minimalne zmiany w nadnerczach. Worykonazol wykazuje działanie teratogenne u szczurów oraz embriotoksyczne u królików przy ekspozycji porównywalnej do ludzkiej. Badania rozwoju przed- i pourodzeniowego u szczurów ujawniły wydłużenie czasu trwania ciąży i porodu, dystocję, zwiększoną śmiertelność matek oraz zmniejszone przeżycie młodych w okresie okołoporodowym, nawet przy ekspozycji niższej niż terapeutyczna. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność samców i samic szczura. Konwencjonalne testy genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały szczególnego ryzyka dla ludzi.
aktywacja makrofagów, azolowy lek przeciwgrzybiczny, dystocja, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, estradiol, farmakologia bezpieczeństwa, hepatotoksyczność, lek przeciwgrzybiczny z grupy azoli, nadnercze, postać dożylna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, reakcja nadwrażliwości, śmiertelność matczyna, Voriconazole Sandoz, wątroba, worykonazol - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Vinorelbine Zentiva 80 mg
Vinorelbine Zentiva jest lekiem cytotoksycznym dostępnym w kapsułkach miękkich o dawkach 20 mg, 30 mg i 80 mg, przeznaczonym do stosowania wyłącznie przez doświadczonych onkologów z możliwością monitorowania hematologicznego. Standardowy schemat monoterapii rozpoczyna się od 60 mg/m² powierzchni ciała (BSA) podawanych raz w tygodniu przez trzy pierwsze podania, po czym dawka może być zwiększona do 80 mg/m², pod warunkiem, że liczba neutrofilów nie spadła poniżej 500/mm³ lub nie wystąpiły więcej niż jeden incydent neutropenii w zakresie 500-1000/mm³. W przypadku spadku liczby neutrofilów poniżej 500/mm³ lub powtarzających się epizodów neutropenii, dawka powinna zostać zmniejszona do 60 mg/m², a podanie odroczone do poprawy parametrów hematologicznych. Maksymalna dawka całkowita nie powinna przekraczać 120 mg na tydzień przy dawce 60 mg/m² oraz 160 mg na tydzień przy dawce 80 mg/m², niezależnie od BSA pacjenta.
ALT, AST, bilirubina, chemioterapia, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, farmakokinetyka winorelbiny, kapsułka miękka, łagodne zaburzenie czynności wątroby, lek cytotoksyczny, monoterapia, neutrofil, podanie doustne, postać doustna, postać dożylna, powierzchnia ciała, terapia łączona, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, winorelbina, wydalanie nerkowe leku, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedawkowanie – IPP 40 mg
Pantoprazol, jako inhibitor pompy protonowej, jest stosowany w terapii schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego. Przedawkowanie pantoprazolu podawanego dożylnie jest rzadkie, a dawki do 240 mg podane w ciągu 2 minut wykazują dobrą tolerancję bez istotnych działań niepożądanych. Ze względu na wysoki stopień wiązania z białkami osocza, pantoprazol nie jest efektywnie usuwany przez dializę, co ogranicza możliwości szybkiej eliminacji leku w przypadku przedawkowania. W praktyce klinicznej nie zdefiniowano specyficznych objawów toksyczności pantoprazolu, co utrudnia jednoznaczne rozpoznanie zatrucia na podstawie symptomów klinicznych.
antidotum, dializa, działanie niepożądane, farmakokinetyka, inhibitor pompy protonowej, kwas solny, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, monitorowanie funkcji życiowych, pantoprazol sodowy półtorawodny, podanie dożylne, postać dożylna, profil bezpieczeństwa, proszek do sporządzania roztworu, przedawkowanie, wiązanie z białkami osocza, zatrucie - Leksykon substancji czynnych
Asparaginian – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
L-ornityny L-asparaginian, stosowany w terapii schorzeń wątroby (dostępny m.in. w preparatach Hepa-Merz 5 g/10 ml, OptiHepan 3 g/5 g oraz Ornispar 3 g/5 g i 6 g/10 g), nie posiada wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych i karmiących piersią. Badania na zwierzętach są ograniczone i niewystarczające do oceny ryzyka reprodukcyjnego, dlatego zaleca się unikanie stosowania tych leków w okresie ciąży i laktacji. W wyjątkowych sytuacjach klinicznych, takich jak ciężka encefalopatia wątrobowa, decyzja o terapii powinna być poprzedzona szczegółową analizą stosunku korzyści do potencjalnego ryzyka dla płodu lub dziecka, uwzględniając ocenę stanu klinicznego pacjentki, alternatywne metody leczenia oraz stadium ciąży. W przypadku laktacji rekomenduje się rozważenie przerwania karmienia lub monitorowanie dziecka pod kątem działań niepożądanych, stosując najmniejszą skuteczną dawkę i optymalny czas podania leku (bezpośrednio po karmieniu).
Dane dotyczące wpływu L-ornityny L-asparaginianu na płodność są bardzo ograniczone; brak jest jednoznacznych informacji klinicznych zarówno u kobiet, jak i mężczyzn. Dokumentacja preparatu OptiHepan jednoznacznie wskazuje na brak danych klinicznych w tym zakresie, natomiast dla Hepa-Merz i Ornispar brak jest specyficznych informacji. W praktyce klinicznej zaleca się informowanie kobiet w wieku rozrodczym o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji podczas terapii oraz o konieczności konsultacji lekarskiej w przypadku planowania ciąży. Podsumowując, wszystkie analizowane preparaty zawierające L-ornityny L-asparaginian wykazują spójne zalecenia dotyczące unikania stosowania w ciąży i laktacji oraz ostrożności w kontekście płodności, co wymaga indywidualnej oceny ryzyka i korzyści przez lekarza prowadzącego.
antykoncepcja, działanie niepożądane, encefalopatia wątrobowa, Hepa-Merz, karmienie piersią, kobieta ciężarna, kobieta w wieku rozrodczym, L-ornityny L-asparaginian, laktacja, mleko kobiece, niewydolność wątroby, OptiHepan, płodność, postać doustna, postać dożylna, przerwanie karmienia piersią, roztwór do infuzji, roztwór doustny, schorzenie wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ranigast 0,5 mg/ml
Ranigast w postaci roztworu do infuzji zawiera ranitydynę w stężeniu 0,5 mg/ml (50 mg na 100 ml roztworu, co odpowiada 56 mg ranitydyny chlorowodorku) i jest przeznaczony do podawania dożylnego bez konieczności rozcieńczania. Standardowa dawka wynosi 50 mg podawane we wlewie kroplowym trwającym 15-20 minut z szybkością 5-7 ml/min, powtarzanym co 6-8 godzin. Alternatywnie możliwy jest ciągły wlew dożylny z szybkością 6,25 mg/godz. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 400 mg. Po uzyskaniu poprawy klinicznej zaleca się przejście na doustną formę ranitydyny. U pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 50 ml/min) konieczna jest modyfikacja dawkowania: zmniejszenie dawki o połowę lub podawanie 50 mg co 18-24 godziny, z możliwością podawania co 12 godzin w razie potrzeby, zawsze z uwzględnieniem funkcji nerek.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Amoksiklav Quicktab 625 mg 500 mg + 125 mg
Dawkowanie Amoksiklav QUICKTAB 625 mg (500 mg amoksycyliny + 125 mg kwasu klawulanowego) powinno być dostosowane do stanu klinicznego pacjenta, rodzaju i lokalizacji zakażenia oraz czynności nerek. Standardowo u dorosłych i dzieci ≥40 kg stosuje się 1 tabletkę trzy razy na dobę, co daje łącznie 1500 mg amoksycyliny i 375 mg kwasu klawulanowego na dobę. U dzieci <40 kg dawka wynosi 20-60 mg amoksycyliny i 5-15 mg kwasu klawulanowego/kg mc./dobę, podawana w trzech dawkach podzielonych, maksymalnie do 2400 mg amoksycyliny i 600 mg kwasu klawulanowego na dobę. U pacjentów z upośledzoną czynnością nerek dawki modyfikuje się w zależności od klirensu kreatyniny (CrCl), np. przy CrCl 10-30 ml/min podaje się dawkę dwa razy na dobę, a przy CrCl <10 ml/min – raz na dobę. W trakcie hemodializy konieczne jest podanie dodatkowej dawki leku ze względu na jego usuwanie. U pacjentów w podeszłym wieku modyfikacja dawki nie jest wymagana, natomiast u osób z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się ostrożność i monitorowanie funkcji wątroby.
amoksycylina trójwodna, amoksycylina z kwasem klawulanowym, ciężka infekcja, czynność nerek, dawkowanie leku, działanie niepożądane układu pokarmowego, funkcja wątroby, hemodializa, klawulanian potasu, klirens kreatyniny, kwas klawulanowy, lek przeciwbakteryjny, nietolerancja przewodu pokarmowego, postać dożylna, upośledzenie czynności nerek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie szpiku i kości, zawiesina doustna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Augmentin 500 mg + 125 mg
Dawkowanie leku Augmentin 500 mg + 125 mg, zawierającego amoksycylinę i kwas klawulanowy, powinno być indywidualnie dostosowane do pacjenta, uwzględniając m.in. rodzaj i lokalizację zakażenia, wiek, masę ciała oraz czynność nerek. Standardowa dawka u dorosłych i dzieci o masie ciała ≥ 40 kg to 1500 mg amoksycyliny i 375 mg kwasu klawulanowego na dobę, podawane w trzech dawkach po 500 mg + 125 mg. U dzieci < 40 kg dawka wynosi od 20 mg + 5 mg/kg mc. do 60 mg + 15 mg/kg mc. na dobę, podzielona na trzy dawki, przy czym tabletki nie są zalecane dla dzieci < 25 kg ze względu na brak możliwości dzielenia. U pacjentów z klirensem kreatyniny (CrCl) 10-30 ml/min dawka to 500 mg + 125 mg dwa razy na dobę, a przy CrCl < 10 ml/min – raz na dobę. W przypadku hemodializy podaje się dawkę co 24 godziny oraz dodatkowe dawki podczas i po dializie. Leczenie nie powinno być przedłużane ponad 14 dni bez ponownej oceny klinicznej, a u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby konieczne jest regularne monitorowanie funkcji wątroby.
amoksycylina z kwasem klawulanowym, Augmentin, czynność nerek, dawka podzielona, hemodializa, klirens kreatyniny, lek przeciwbakteryjny, nietolerancja przewodu pokarmowego, patogen, postać dożylna, preparat pozajelitowy, tabletka powlekana, umiejscowienie zakażenia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie szpiku kostnego, zawiesina doustna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Auglavin PPH 500 mg + 125 mg
Auglavin PPH to preparat zawierający 500 mg amoksycyliny i 125 mg kwasu klawulanowego w tabletkach powlekanych, dawkowany w oparciu o zawartość amoksycyliny. U dorosłych i dzieci o masie ciała ≥40 kg zaleca się podawanie jednej tabletki trzy razy na dobę, co odpowiada dawce dobowej 1500 mg amoksycyliny i 375 mg kwasu klawulanowego. U dzieci <40 kg dawka wynosi od (20 mg + 5 mg)/kg mc. do (60 mg + 15 mg)/kg mc. na dobę, podzielona na trzy dawki, z maksymalną dawką dobową 2400 mg amoksycyliny i 600 mg kwasu klawulanowego. Tabletki nie są zalecane u dzieci <25 kg ze względu na trudności w dzieleniu dawki; w tej grupie preferuje się zawiesiny. Dawkowanie należy dostosować do ciężkości zakażenia, wieku, masy ciała oraz czynności nerek pacjenta, a czas terapii nie powinien przekraczać 14 dni bez ponownej oceny klinicznej.
amoksycylina z kwasem klawulanowym, czynność nerek, hemodializa, klirens kreatyniny, lek przeciwbakteryjny, nietolerancja przewodu pokarmowego, patogen, podanie doustne, podeszły wiek, postać dożylna, stosowanie pozajelitowe, tabletka powlekana, umiejscowienie zakażenia, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie kości i szpiku, zawiesina doustna - Leksykon substancji czynnych
Pentoksyfilina – Dawkowanie i sposób podawania
Pentoksyfilina jest dostępna w różnych postaciach farmaceutycznych, a dawkowanie powinno być dostosowane do indywidualnych cech pacjenta oraz rodzaju schorzenia. W przypadku tabletek Agapurin 100 mg dawka początkowa wynosi 200 mg (2 tabletki) 3 razy na dobę, z możliwością redukcji do 100 mg 3 razy na dobę w przypadku działań niepożądanych. Tabletki o przedłużonym uwalnianiu, takie jak Agapurin SR 400 mg i 600 mg, Apo-Pentox 400 SR, PentoHEXAL 600 Retard oraz Polfilin prolongatum 400 mg, mają różne schematy dawkowania, z maksymalną dawką dobową nieprzekraczającą 1200 mg. Postać dożylna (Polfilin) stosowana jest w dawkach 100-600 mg/dobę, podawana w 1-2 dawkach podzielonych, z możliwością ciągłego wlewu 0,6 mg/kg mc./godz, nie przekraczając 1200 mg/dobę. Tabletki należy przyjmować po jedzeniu, popijając wodą, a wlew dożylny podawać powoli (100 mg przez 60 minut) z zachowaniem pozycji leżącej pacjenta.
choroba naczyń mózgowych, choroba wieńcowa, ciężkie zaburzenie krążenia, ciśnienie tętnicze, dławica piersiowa, klirens kreatyniny, koncentrat do sporządzania roztworu, niedociśnienie, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pentoksyfilina, postać dożylna, roztwór do wstrzykiwań, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wlew dożylny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krążenia - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Taromentin (400 mg + 57 mg)/5 ml
Dawkowanie leku Taromentin, zawierającego amoksycylinę i kwas klawulanowy w proporcji 7:1, powinno być dostosowane do rodzaju i ciężkości zakażenia, wrażliwości patogenów oraz indywidualnych cech pacjenta, takich jak wiek, masa ciała i czynność nerek. U dorosłych i dzieci o masie ≥40 kg zaleca się dawkę 1750 mg amoksycyliny i 250 mg kwasu klawulanowego na dobę (2 razy dziennie) lub 2625 mg amoksycyliny i 375 mg kwasu klawulanowego (3 razy dziennie). U dzieci <40 kg dawka dobowa wynosi od (25 mg + 3,6 mg)/kg mc. do (45 mg + 6,4 mg)/kg mc. w dwóch dawkach podzielonych, z możliwością zwiększenia do (70 mg + 10 mg)/kg mc. w cięższych zakażeniach, nie przekraczając maksymalnie 2800 mg amoksycyliny i 400 mg kwasu klawulanowego. Terapia nie powinna być przedłużana ponad 14 dni bez ponownej oceny klinicznej. U dzieci poniżej 2 lat brak jest danych klinicznych dla dawek wyższych niż (45 mg + 6,4 mg)/kg mc., a u niemowląt <2 miesięcy brak jest zaleceń dotyczących stosowania.
amoksycylina trójwodna, amoksycylina z kwasem klawulanowym, klawulanian potasu, klirens kreatyniny, nietolerancja przewodu pokarmowego, postać dożylna, terapia przeciwbakteryjna, wchłanianie amoksycyliny, wrażliwość patogenów, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zapalenie szpiku kostnego, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok, zawiesina doustna