stężenie sulfametoksazolu
Stężenie sulfametoksazolu to parametr określający ilość tego antybiotyku w płynach ustrojowych pacjenta, najczęściej we krwi lub moczu. Sulfametoksazol należy do grupy sulfonamidów i jest często stosowany w połączeniu z trimetoprimem (jako preparat kotrimoksazol) w leczeniu zakażeń dróg moczowych, oddechowych oraz niektórych zakażeń oportunistycznych.
Monitorowanie stężenia sulfametoksazolu we krwi ma szczególne znaczenie u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek lub wątroby, u osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów leczonych wysokimi dawkami leku. Terapeutyczne stężenie sulfametoksazolu w surowicy wynosi zazwyczaj 100-150 μg/ml, przy czym stężenia powyżej 200 μg/ml mogą zwiększać ryzyko działań niepożądanych.
Nadmierne stężenie sulfametoksazolu może prowadzić do poważnych działań niepożądanych, takich jak reakcje nadwrażliwości, krystaluria, nefrotoksyczność czy zaburzenia hematologiczne. Z kolei zbyt niskie stężenie może skutkować brakiem efektu terapeutycznego i potencjalnym rozwojem oporności bakterii na lek. Właściwe monitorowanie stężenia leku pozwala na optymalizację terapii i minimalizację ryzyka powikłań.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Trimesolphar (80 mg + 16 mg)/ml
Trimesolphar to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji zawierający 80 mg sulfametoksazolu i 16 mg trimetoprimu na 1 ml (96 mg kotrimoksazolu). Dawkowanie jest uzależnione od wieku, masy ciała oraz rodzaju zakażenia, z podaniem co 12 godzin. Dorośli i młodzież powyżej 12 lat otrzymują 2 ampułki (10 ml), dzieci 6-12 lat 5 ml, dzieci 6 miesięcy do 5 lat 2,5 ml, a niemowlęta 6 tygodni do 5 miesięcy 1,25 ml. U dzieci dawka wynosi około 30 mg sulfametoksazolu i 6 mg trimetoprimu na kg masy ciała na dobę, podawane w dwóch dawkach podzielonych. W ciężkich zakażeniach dawkę można zwiększyć o 50%. Leczenie trwa co najmniej 5 dni, a po ustąpieniu objawów kontynuuje się je jeszcze przez 2 dni. U pacjentów z niewydolnością nerek dawkowanie modyfikuje się w zależności od klirensu kreatyniny, a przy klirensie poniżej 15 ml/min stosowanie jest przeciwwskazane. Monitorowanie stężenia sulfametoksazolu w surowicy jest zalecane co 2-3 dni, z przerwaniem terapii przy stężeniu powyżej 150 µg/ml.
ciężkie zakażenie, dieta niskosodowa, glikol propylenowy, klirens kreatyniny, koncentrat do infuzji, kotrimoksazol, niewydolność nerek, nokardioza, PJP, podanie dożylne, stężenie sulfametoksazolu, substancja pomocnicza, sulfametoksazol, toksoplazmoza, Trimesolphar, trimetoprim, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie płuc, zapalenie płuc Pneumocystis jirovecii - Leksykon substancji czynnych
Sulfametoksazol – Dawkowanie i sposób podawania
Sulfametoksazol, najczęściej stosowany w połączeniu z trimetoprymem (kotrimoksazol), wykazuje zróżnicowane dawkowanie w zależności od wskazań klinicznych i postaci leku. U dorosłych standardowa dawka w zakażeniach dróg moczowych, przewodu pokarmowego i zaostrzeniu przewlekłego zapalenia oskrzeli wynosi 960 mg kotrimoksazolu (800 mg sulfametoksazolu) dwa razy na dobę, natomiast w postaci zawiesiny doustnej Biseptol – 20 ml co 12 godzin (200 mg sulfametoksazolu/5 ml). W ciężkich zakażeniach dawkę można zwiększyć o 50% lub podać 30 ml zawiesiny co 12 godzin. W terapii dożylnej (Trimesolphar) stosuje się 2 ampułki (10 ml) co 12 godzin, co odpowiada 800 mg sulfametoksazolu na dawkę. W leczeniu Pneumocystis jirovecii zalecana dawka lecznicza wynosi 75-100 mg sulfametoksazolu/kg mc./dobę podawana co 6 godzin przez 14-21 dni, a profilaktycznie 800 mg sulfametoksazolu raz na dobę przez 7 dni. U dzieci dawkowanie jest dostosowane do wieku, masy ciała lub powierzchni ciała, z maksymalną dawką dobową 1600 mg sulfametoksazolu, a u pacjentów z niewydolnością nerek dawka powinna być modyfikowana zgodnie z klirensem kreatyniny, z całkowitym przeciwwskazaniem przy klirensie <15 ml/min.
biegunka podróżnych, ciężka niewydolność nerek, ciężkie zakażenie, dializa otrzewnowa, enteropatogenny E. coli, hemodializa, klirens kreatyniny, koncentrat do roztworu, kotrimoksazol, niewydolność nerek, ostre zapalenie dróg moczowych, pacjent dializowany, Pneumocystis jirovecii, pneumocystoza, postać dożylna, przewlekłe zapalenie oskrzeli, stężenie leku w surowicy, stężenie sulfametoksazolu, stężenie sulfametoksazolu w surowicy, sulfametoksazol, trimetoprim, zaburzenie czynności nerek, zakażenie dróg moczowych, zakażenie przewodu pokarmowego, zakażenie Shigella, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc