badanie PRAISE
Badanie PRAISE (Prospective Randomized Amlodipine Survival Evaluation) to przełomowe wieloośrodkowe, randomizowane badanie kliniczne opublikowane w 1996 roku, które oceniało wpływ amlodypiny na śmiertelność u pacjentów z niewydolnością serca.
W badaniu wzięło udział 1153 pacjentów z zaawansowaną niewydolnością serca (klasa III-IV wg NYHA) i frakcją wyrzutową lewej komory poniżej 30%. Pacjenci otrzymywali amlodypinę (antagonistę wapnia) lub placebo, dodatkowo do standardowej terapii niewydolności serca.
Wyniki badania PRAISE wykazały, że amlodypina nie zwiększała śmiertelności w badanej populacji, co było istotnym odkryciem, ponieważ wcześniejsze badania sugerowały szkodliwy wpływ antagonistów wapnia u pacjentów z niewydolnością serca. Co więcej, zaobserwowano potencjalną korzyść w podgrupie pacjentów z kardiomiopatią nieniedokrwienną.
Badanie PRAISE miało znaczący wpływ na praktykę kliniczną, wskazując, że amlodypina może być bezpiecznie stosowana u pacjentów z niewydolnością serca, szczególnie gdy istnieją inne wskazania do jej stosowania, takie jak nadciśnienie tętnicze czy dławica piersiowa.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Cardilopin 5 mg
Amlodypina, będąca selektywnym antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, wykazuje dominujące działanie naczyniowe, prowadząc do rozkurczu mięśni gładkich naczyń i obniżenia oporu obwodowego, co skutkuje istotnym klinicznie spadkiem ciśnienia tętniczego u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym. Dawka 5-10 mg podawana raz na dobę zapewnia utrzymanie efektu hipotensyjnego przez całą dobę, bez gwałtownych spadków ciśnienia. W leczeniu choroby niedokrwiennej serca amlodypina poprawia tolerancję wysiłku, wydłuża czas do wystąpienia bólu wieńcowego i obniżenia odcinka ST o 1 mm oraz zmniejsza częstość dolegliwości wieńcowych i zapotrzebowanie na nitroglicerynę. W badaniu CAMELOT (n=1997) stosowanie amlodypiny (5-10 mg) w porównaniu z placebo istotnie zmniejszyło częstość hospitalizacji z powodu dławicy (7,7% vs 12,8%, HR 0,58, p=0,002) oraz rewaskularyzacji wieńcowej (11,8% vs 15,7%, HR 0,73, p=0,03), bez istotnego wpływu na śmiertelność sercowo-naczyniową.
angina Prinzmetala, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, badanie ALLHAT, badanie CAMELOT, badanie PRAISE, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, cukrzyca, dihydropirydyna, dławica piersiowa, dna moczanowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, inhibitor kanału wapniowego, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, niedotlenienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, obciążenie następcze, obrzęk płuc, opór obwodowy, przemijający napad niedokrwienny, przerost lewej komory, rewaskularyzacja, tętniczki przedwłosowate, tiazydowy lek moczopędny, udar mózgu, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ramladio 10 mg + 5 mg
Ramladio to lek złożony zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Ramipryl działa poprzez hamowanie enzymu konwertującego angiotensynę (ACE), co prowadzi do zmniejszenia stężenia angiotensyny II i aldosteronu oraz zwiększenia poziomu bradykininy, skutkując rozszerzeniem naczyń i obniżeniem ciśnienia tętniczego bez kompensacyjnego wzrostu częstości akcji serca. Efekt przeciwnadciśnieniowy ramiprylu pojawia się po 1-2 godzinach, osiąga maksimum po 3-6 godzinach i utrzymuje się około 24 godzin, a pełne działanie terapeutyczne obserwuje się po 3-4 tygodniach. Badanie HOPE wykazało, że ramipryl w dawce 10 mg/dobę istotnie redukuje ryzyko zawału mięśnia sercowego (9,9% vs 12,3%, p<0,001), zgonu sercowo-naczyniowego (6,1% vs 8,1%, p<0,001) oraz udaru (3,4% vs 4,9%, p<0,001) u pacjentów z wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym. W badaniu MICRO-HOPE ramipryl zmniejszył ryzyko rozwoju nefropatii u pacjentów z cukrzycą typu 2 o 24% (p=0,027). Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II nie jest zalecane ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii, ostrego uszkodzenia nerek i niedociśnienia.
aldosteron, aliskiren, angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, badanie ALLHAT, badanie HOPE, badanie MICRO-HOPE, badanie ONTARGET, badanie PRAISE, badanie VA NEPHRON-D, bloker kanałów wapniowych, bradykinina, dipeptydylokarboksypeptydaza I, dławica naczynioskurczowa, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, enzym konwertujący angiotensynę, frakcja wyrzutowa lewej komory, hiperkaliemia, kininaza II, klasyfikacja NYHA, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, obciążenie następcze, obrzęk płuc, opór tętnic obwodowych, ostre uszkodzenie nerek, profilaktyka sercowo-naczyniowa, przerost lewej komory, przesączanie kłębuszkowe, ramiprylat, rewaskularyzacja, udar mózgu, zawał mięśnia sercowego, zgon sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Candezek Combi 8 mg + 5 mg
Candezek Combi to lek przeciwnadciśnieniowy łączący kandesartan cyleksetyl, antagonista receptora angiotensyny II typu 1 (AT1), oraz amlodypinę, antagonista kanału wapniowego z grupy dihydropirydyn. Kandesartan działa poprzez selektywne blokowanie receptorów AT1, co prowadzi do zmniejszenia obwodowego oporu naczyniowego i długotrwałego obniżenia ciśnienia tętniczego bez wywoływania odruchowej tachykardii. Maksymalne obniżenie ciśnienia tętniczego po dawce 32 mg kandesartanu wynosi około 13,1/10,5 mmHg. Amlodypina rozszerza obwodowe tętniczki, zmniejszając afterload i zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen, co jest korzystne także u pacjentów z dusznicą bolesną. Oba składniki wykazują addytywny efekt hipotensyjny, a ich połączenie zapewnia skuteczniejszą kontrolę nadciśnienia niż monoterapia. Kandesartan ma biodostępność około 14%, Tmax 3-4 godziny, okres półtrwania około 9 godzin, natomiast amlodypina cechuje się biodostępnością 64-80%, Tmax 6-12 godzin i długim okresem półtrwania 35-50 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę.
antagonista kanału wapniowego, antagonista receptora angiotensyny II, badania mutagenności, badanie ALLHAT, badanie PRAISE, badanie SCOPE, dławica Prinzmetala, dusznica bolesna, dystrybucja kandesartanu, filtracja kłębuszkowa, hiperkaliemia, kandesartanu cyleksetyl, konwertaza angiotensyny, metabolizm amlodypiny, mikroalbuminuria, niewydolność serca, obwodowy opór naczyniowy, odruchowa tachykardia, ostre uszkodzenie nerek, patogeneza nadciśnienia tętniczego, samoistne nadciśnienie tętnicze, śródmiąższowe zapalenie nerek, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wydalanie albumin, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Adipine 5 mg
Amlodypina, będąca selektywnym antagonistą kanału wapniowego z grupy dihydropirydyn, wykazuje działanie hipotensyjne poprzez rozkurcz mięśni gładkich naczyń, co prowadzi do obniżenia oporu obwodowego i zmniejszenia obciążenia następczego serca. Mechanizm przeciwdławicowy obejmuje rozszerzenie tętniczek przedwłosowatych oraz dużych tętnic wieńcowych, co poprawia perfuzję mięśnia sercowego i zmniejsza jego zapotrzebowanie na tlen. Podawanie amlodypiny w dawce 5-10 mg/dobę u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym zapewnia stabilne obniżenie ciśnienia tętniczego przez 24 godziny bez gwałtownych spadków ciśnienia, a także nie wpływa negatywnie na profil metaboliczny, co czyni ją bezpieczną u chorych z astmą, cukrzycą i dną moczanową. W badaniu CAMELOT (n=1997) amlodypina istotnie zmniejszyła częstość hospitalizacji z powodu dławicy (7,7% vs 12,8% placebo, p=0,002) oraz rewaskularyzacji wieńcowej (11,8% vs 15,7% placebo, p=0,03), wykazując przewagę nad enalaprilem w redukcji zdarzeń sercowo-naczyniowych (HR 0,69; 95% CI 0,54-0,88; p=0,003).
angina Prinzmetala, antagonista kanału wapniowego, astma oskrzelowa, badanie ALLHAT, badanie CAMELOT, badanie PRAISE, ból wieńcowy, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, dławica piersiowa, dna moczanowa, działanie hipotensyjne, działanie przeciwdławicowe, efekt hipotensyjny, efekt rozkurczowy, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, inhibitor kanału wapniowego, inhibitor konwertazy angiotensyny, klasyfikacja NYHA, lek moczopędny, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze, niedotlenienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, obciążenie następcze, obniżenie odcinka ST, obrzęk płuc, pochodna dihydropirydyny, profil lipidowy osocza, przemijający napad niedokrwienny, przerost lewej komory, rewaskularyzacja wieńcowa, rozszerzanie tętnic, tętniczka przedwłosowata, tiazydowy lek moczopędny, udar mózgu, zabieg rewaskularyzacji, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie krążenia, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe