zaburzenia słuchu naczyniowe

Zaburzenia słuchu naczyniowe to grupa patologii słuchu wynikających z nieprawidłowości w ukrwieniu ucha wewnętrznego. Ucho wewnętrzne jest niezwykle wrażliwe na zaburzenia przepływu krwi, a jego ukrwienie odbywa się poprzez tętnicę błędnikową, będącą gałęzią tętnicy podstawnej lub tętnicy móżdżkowej przedniej dolnej.

Najczęstszymi objawami zaburzeń słuchu pochodzenia naczyniowego są nagła lub postępująca utrata słuchu, szumy uszne oraz zawroty głowy. Mogą one wynikać z ostrych incydentów naczyniowych (zatorów, zakrzepów) lub przewlekłych zaburzeń przepływu krwi, takich jak miażdżyca czy nadciśnienie tętnicze.

W diagnostyce zaburzeń słuchu naczyniowych kluczowe znaczenie mają badania audiologiczne (audiometria tonalna, słowna), badania obrazowe (angio-MR, angio-CT), badania dopplerowskie tętnic oraz ocena czynników ryzyka chorób naczyniowych. Wczesne rozpoznanie i leczenie zaburzeń naczyniowych może zapobiec trwałemu uszkodzeniu słuchu.

Leczenie obejmuje terapię wazoaktywną, leki przeciwzakrzepowe, kontrolę ciśnienia tętniczego oraz cholesterolu. W niektórych przypadkach stosuje się tlenoterapię hiperbaryczną. Rokowanie zależy od czasu, jaki upłynął od początku objawów do wdrożenia leczenia – im krótszy, tym większa szansa na odzyskanie słuchu.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl