sprzężenie z glukuronidami
Sprzężenie z glukuronidami (glukuronidacja) to jeden z najważniejszych procesów metabolicznych fazy II biotransformacji ksenobiotyków i endogennych substancji w organizmie człowieka. Reakcja ta polega na przyłączeniu kwasu glukuronowego do cząsteczki substratu, co zwiększa jej hydrofilowość i ułatwia wydalanie z organizmu.
Proces sprzężenia z glukuronidami jest katalizowany przez enzymy z rodziny UDP-glukuronylotransferaz (UGT), zlokalizowane głównie w retikulum endoplazmatycznym hepatocytów. Donorem reszty glukuronowej jest kwas UDP-glukuronowy. Glukuronidacja zachodzi najczęściej w przypadku związków zawierających grupy hydroksylowe, karboksylowe, aminowe lub tiolowe.
Sprzężenie z glukuronidami odgrywa kluczową rolę w metabolizmie wielu leków, w tym niesteroidowych leków przeciwzapalnych, opioidów, leków przeciwpadaczkowych oraz związków endogennych, takich jak bilirubina, hormony steroidowe i tarczycowe. Zaburzenia tego procesu mogą prowadzić do kumulacji toksycznych substancji w organizmie i rozwoju chorób, jak np. zespół Gilberta (obniżona aktywność UGT1A1).
Warto podkreślić, że glukuronidy mogą podlegać hydrolizie przez β-glukuronidazę w jelicie, co prowadzi do uwolnienia związku macierzystego i jego ponownego wchłaniania (krążenie jelitowo-wątrobowe). Zjawisko to może znacząco wpływać na farmakokinetykę niektórych leków, przedłużając ich działanie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Adaring (0,12 mg + 0,015 mg)/24 h
System terapeutyczny dopochwowy Adaring uwalnia etonogestrel i etynyloestradiol w średnich dawkach odpowiednio 0,120 mg i 0,015 mg na dobę. Etonogestrel charakteryzuje się niemal całkowitą biodostępnością (~100%) i osiąga maksymalne stężenie w osoczu około 1700 pg/ml po 1 tygodniu stosowania, z powolnym spadkiem do 1400 pg/ml po 3 tygodniach. Jego pozorna objętość dystrybucji wynosi 2,3 l/kg masy ciała, a pozorny klirens około 3,5 l/godz. Okres półtrwania w fazie końcowej eliminacji to około 29 godzin, a metabolity są wydalane z moczem i żółcią w stosunku 1,7:1, z okresem połowicznej eliminacji metabolitów około 6 dni. Etonogestrel wiąże się z albuminami i SHBG, a jego metabolizm przebiega typowymi szlakami steroidowymi, bez interakcji z etynyloestradiolem.
albuminy osocza, biodostępność etonogestrelu, błona śluzowa pochwy, etonogestrel, etynyloestradiol, globulina wiążąca hormony płciowe, hormon steroidowy, hydroksylacja aromatyczna, klirens osocza, objętość dystrybucji, okres półtrwania, profil farmakokinetyczny, SHBG, sprzężenie z glukuronidami, sprzężenie z siarczanami, środek antykoncepcyjny, stężenie w osoczu, system terapeutyczny dopochwowy, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby