choroba zwyrodnieniowa stawów obwodowych

Choroba zwyrodnieniowa stawów obwodowych (osteoartroza) to przewlekła choroba degeneracyjna charakteryzująca się postępującym niszczeniem chrząstki stawowej, zmianami w kości podchrzęstnej oraz towarzyszącym stanem zapalnym błony maziowej. Jest najczęstszą chorobą stawów, której częstość występowania rośnie wraz z wiekiem.

W patogenezie choroby zwyrodnieniowej stawów obwodowych kluczową rolę odgrywa zaburzenie równowagi między procesami degradacji i syntezy macierzy chrząstki. Czynniki ryzyka obejmują wiek, płeć żeńską, otyłość, predyspozycje genetyczne, wcześniejsze urazy stawów oraz przeciążenia mechaniczne. Najczęściej zajęte są stawy kolanowe, biodrowe, drobne stawy rąk oraz kręgosłup.

Objawy kliniczne to przede wszystkim ból stawu nasilający się podczas ruchu i ustępujący w spoczynku, sztywność poranna trwająca zwykle krócej niż 30 minut, ograniczenie ruchomości stawu, trzeszczenia podczas ruchu oraz stopniowe zniekształcenia stawów. W badaniu radiologicznym obserwuje się zwężenie szpary stawowej, osteofity, stwardnienie podchrzęstne i torbiele.

Leczenie ma charakter objawowy i obejmuje metody niefarmakologiczne (redukcja masy ciała, fizykoterapia, ćwiczenia wzmacniające mięśnie), farmakoterapię (analgetyki, NLPZ, dostawowe iniekcje kortykosteroidów lub kwasu hialuronowego) oraz w zaawansowanych przypadkach leczenie operacyjne, w tym endoprotezoplastykę stawu. Właściwe postępowanie może znacząco poprawić jakość życia pacjentów i spowolnić postęp choroby.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl