dihydropirydyny
Dihydropirydyny stanowią istotną grupę blokerów kanałów wapniowych, szeroko stosowanych w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz choroby niedokrwiennej serca. Ich działanie opiera się na selektywnym blokowaniu kanałów wapniowych typu L w mięśniówce gładkiej naczyń, co prowadzi do zmniejszenia napływu jonów wapnia do komórek i w konsekwencji do rozkurczu naczyń krwionośnych.
Do dihydropirydyn zaliczamy m.in. amlodypinę, felodypinę, lacydypinę, lerkanidypinę, nimodypinę, nisoldypinę oraz nitrendypinę. Różnią się one między sobą właściwościami farmakokinetycznymi, co przekłada się na częstość dawkowania oraz profil działań niepożądanych. Nowsze generacje dihydropirydyn charakteryzują się przedłużonym działaniem i lepszą tolerancją.
W odróżnieniu od innych blokerów kanałów wapniowych (werapamil, diltiazem), dihydropirydyny wykazują silniejsze działanie wazodylatacyjne i minimalny wpływ na przewodnictwo i kurczliwość mięśnia sercowego. Ich działania niepożądane związane są głównie z wazodylatacją i obejmują zaczerwienienie twarzy, ból głowy, obrzęki obwodowe oraz zawroty głowy. Stanowią one bezpieczną opcję terapeutyczną w leczeniu nadciśnienia tętniczego u pacjentów z astmą, cukrzycą i niewydolnością nerek.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Bibloc 5 mg
Bisoprolol fumarate, the active substance in Bibloc, exhibits clinically significant drug interactions that must be carefully managed, especially in patients with chronic heart failure, hypertension, and angina pectoris. Notably, class I antiarrhythmics (e.g., quinidine, disopyramide, lidocaine, phenytoin, flecainide, propafenone) can prolong atrioventricular conduction time and exacerbate negative inotropic effects, thus are contraindicated in heart failure and require caution otherwise. Calcium channel blockers, particularly verapamil and diltiazem, pose a high risk of severe hypotension and atrioventricular block, especially with intravenous verapamil. Centrally acting antihypertensives (clonidine, methyldopa, moxonidine, rilmenidine) may worsen heart failure by reducing sympathetic activity and carry a high risk of rebound hypertension if abruptly discontinued before bisoprolol cessation. Other interactions of medium to high clinical relevance include class III antiarrhythmics (amiodarone), parasympathomimetics, insulin and oral hypoglycemics (due to enhanced hypoglycemic effects and masked symptoms), general anesthetics, cardiac glycosides, NSAIDs, beta-sympathomimetics, and combined alpha/beta sympathomimetics, all necessitating close monitoring of ECG, blood pressure, heart rate, and glycemia.
amiodaron, antagoniści wapnia, beta-adrenolityki, beta-adrenolityki nieselektywne, beta-sympatykomimetyki, bisoprolol fumarat, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chromanie przestankowe, czynność skurczowa komór, dihydropirydyny, diltiazem, dławica piersiowa, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe, elektrokardiografia, ergotamina, glikozydy naparstnicy, hipoglikemia, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitory MAO, inhibitory MAO-B, jaskra, katecholaminy, kurczliwość mięśnia sercowego, leki parasympatykomimetyczne, leki przeciwarytmiczne, leki przeciwarytmiczne klasy III, leki przeciwcukrzycowe, leki przeciwdepresyjne, leki przeciwnadciśnieniowe, leki psychotropowe, leki sympatykomimetyczne, meflochina, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, NLPZ, pojemność wyrzutowa, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptory alfa-adrenergiczne, receptory beta-adrenergiczne, ryfampicyna, sympatykomimetyki, tachykardia, układ współczulny, werapamil, zaburzenia krążenia obwodowego, zawroty głowy, znieczulenie ogólne