Interakcje leku
Bibloc 5 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Bisoprolol fumaratem zawarty w produkcie Bibloc może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, które należy uwzględnić w terapii pacjenta. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis interakcji o znaczeniu klinicznym z podziałem na kategorie zależne od wskazań terapeutycznych oraz stopnia istotności.¹

Leczenie skojarzone niezalecane

Istnieją kombinacje lekowe, których należy unikać ze względu na znaczące ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych.²

W przewlekłej niewydolności serca:

• Leki przeciwarytmiczne klasy I (np. chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon) – mogą powodować wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz nasilenie ujemnego działania inotropowego (zmniejszenie kurczliwości mięśnia sercowego).³

We wszystkich wskazaniach:

• Antagoniści kanału wapniowego typu werapamilu i w mniejszym stopniu typu diltiazemu – wywierają negatywny wpływ na kurczliwość mięśnia sercowego i przewodzenie przedsionkowo-komorowe. Szczególnie niebezpieczne jest dożylne podanie werapamilu pacjentom stosującym bisoprolol, gdyż może prowadzić do poważnego niedociśnienia tętniczego i bloku przedsionkowo-komorowego.⁴
• Ośrodkowo działające leki przeciwnadciśnieniowe (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) – jednoczesne stosowanie tych leków może nasilać niewydolność serca poprzez zmniejszenie aktywności układu współczulnego, co objawia się zmniejszeniem częstości akcji serca, spadkiem pojemności wyrzutowej oraz rozszerzeniem naczyń. Szczególnie niebezpieczne jest nagłe odstawienie tych leków przed przerwaniem stosowania bisoprololu, gdyż zwiększa to ryzyko nadciśnienia z odbicia.⁵

Leczenie skojarzone wymagające ostrożności

W przypadku poniższych kombinacji lekowych należy zachować szczególną ostrożność i prowadzić ścisły nadzór nad pacjentem.⁶

W nadciśnieniu tętniczym i dławicy piersiowej:

• Leki przeciwarytmiczne klasy I (chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid) – mogą wydłużać czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz nasilać ujemne działanie inotropowe.⁷

We wszystkich wskazaniach:

• Antagoniści kanału wapniowego typu dihydropirydyny (np. felodypina, amlodypina) – jednoczesne stosowanie może zwiększać ryzyko niedociśnienia tętniczego. U pacjentów z niewydolnością serca istnieje również ryzyko dalszego pogorszenia czynności skurczowej komór.⁸
• Leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron) – mogą wydłużać czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego.⁹
• Beta-adrenolityki do stosowania miejscowego (np. krople oczne w leczeniu jaskry) – ich działanie może się sumować z ogólnoustrojowym działaniem bisoprololu.¹⁰
• Leki parasympatykomimetyczne – mogą wydłużać czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego i zwiększać ryzyko bradykardii.¹¹
• Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe – bisoprolol może nasilać działanie hipoglikemizujące tych leków. Dodatkowo blokada receptorów beta-adrenergicznych może maskować objawy hipoglikemii, co jest szczególnie niebezpieczne u pacjentów z cukrzycą.¹²
• Leki stosowane do znieczulenia ogólnego – mogą osłabiać odruchową tachykardię oraz zwiększać ryzyko niedociśnienia tętniczego.¹³
• Glikozydy naparstnicy – mogą prowadzić do zmniejszenia częstości akcji serca i wydłużenia czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego.¹⁴
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – mogą osłabiać działanie hipotensyjne bisoprololu.¹⁵
• Beta-sympatykomimetyki (np. izoprenalina, dobutamina) – jednoczesne stosowanie z bisoprololem może osłabiać działanie obu grup leków.¹⁶
• Sympatykomimetyki działające na receptory alfa i beta (np. noradrenalina, adrenalina) – mogą ujawniać swoje działanie zwężające naczynia za pośrednictwem receptorów alfa-adrenergicznych, prowadząc do zwiększenia ciśnienia tętniczego i nasilenia chromania przestankowego. Tego typu interakcje są bardziej prawdopodobne w przypadku nieselektywnych beta-adrenolityków.¹⁷
• Leki przeciwnadciśnieniowe i inne leki zmniejszające ciśnienie tętnicze (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, barbiturany, pochodne fenotiazyny) – jednoczesne stosowanie może zwiększać ryzyko niedociśnienia.¹⁸

Leczenie skojarzone do rozważenia

Poniższe kombinacje lekowe wymagają uwagi i mogą wymagać dostosowania dawkowania:¹⁹

• Meflochina – zwiększa ryzyko bradykardii.²⁰
• Inhibitory monoaminooksydazy (z wyjątkiem inhibitorów MAO-B) – nasilają działanie hipotensyjne beta-adrenolityków, ale jednocześnie stwarzają ryzyko przełomu nadciśnieniowego.²¹
• Ryfampicyna – może nieznacznie skracać okres półtrwania bisoprololu poprzez indukcję enzymów wątrobowych odpowiedzialnych za metabolizm leku. Zazwyczaj modyfikacja dawki nie jest konieczna.²²
• Pochodne ergotaminy – mogą nasilać zaburzenia krążenia obwodowego.²³

Interakcje z alkoholem

Chociaż w charakterystyce produktu leczniczego Bibloc nie ma bezpośrednich informacji dotyczących interakcji z alkoholem, należy podkreślić, że spożywanie alkoholu podczas terapii bisoprololem może stanowić potencjalne zagrożenie dla pacjenta z następujących powodów:

• Nasilenie działania hipotensyjnego – alkohol ma działanie rozszerzające naczynia krwionośne, co w połączeniu z bisoprololem może prowadzić do nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego, a w konsekwencji do zawrotów głowy, omdleń i zaburzeń świadomości.²⁴
• Obniżenie zdolności organizmu do kompensacji hipoglikemii – bisoprolol może maskować objawy hipoglikemii, a alkohol może nasilać działanie hipoglikemizujące leków przeciwcukrzycowych, co jest szczególnie niebezpieczne u pacjentów z cukrzycą.²⁵
• Zmniejszenie sprawności psychomotorycznej – zarówno bisoprolol, jak i alkohol mogą wpływać na funkcje poznawcze i refleks, co może stanowić zagrożenie podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

Ze względu na powyższe zagrożenia zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia bisoprololem, szczególnie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, cukrzycą lub innymi chorobami przewlekłymi.

Tabela interakcji lekowych bisoprololu