dekompensacja marskości wątroby

Dekompensacja marskości wątroby to stan kliniczny, w którym dochodzi do załamania funkcji wyrównawczych uszkodzonej wątroby. Oznacza przejście z bezobjawowej fazy marskości wyrównanej do stadium niewyrównanego, charakteryzującego się wystąpieniem poważnych powikłań.

Głównymi objawami dekompensacji są: wodobrzusze, krwawienie z żylaków przełyku, encefalopatia wątrobowa oraz zespół wątrobowo-nerkowy. Czynnikami wyzwalającymi dekompensację mogą być: infekcje, krwawienia z przewodu pokarmowego, nadużywanie alkoholu, leki hepatotoksyczne czy progresja choroby podstawowej.

Diagnostyka obejmuje ocenę kliniczną, badania laboratoryjne (albuminy, bilirubina, INR, kreatynina), badania obrazowe oraz endoskopowe. Do stratyfikacji ciężkości niewydolności wątroby stosuje się skale prognostyczne: Child-Pugh oraz MELD, które pomagają w kwalifikacji do przeszczepienia wątroby.

Leczenie dekompensacji marskości wymaga kompleksowego podejścia obejmującego leczenie przyczynowe, kontrolę powikłań (diuretyki przy wodobrzuszu, leki beta-adrenolityczne w prewencji krwawień z żylaków, leczenie encefalopatii) oraz w przypadkach zaawansowanych – kwalifikację do transplantacji wątroby, która stanowi ostateczną metodę terapeutyczną.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl