częściowa nefrektomia
Częściowa nefrektomia to zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu części nerki wraz z guzem nowotworowym przy jednoczesnym zachowaniu pozostałej, zdrowej tkanki tego narządu. Procedura ta, zwana również nefrektomią oszczędzającą miąższ nerki (nephron-sparing surgery, NSS), stanowi obecnie złoty standard leczenia operacyjnego małych guzów nerki (szczególnie T1a i wybranych T1b).
Główną zaletą częściowej nefrektomii jest zachowanie funkcji nerek poprzez utrzymanie maksymalnej ilości prawidłowego miąższu nerkowego, co zmniejsza ryzyko rozwoju przewlekłej choroby nerek w przyszłości. Zabieg może być wykonywany metodą otwartą, laparoskopową lub z wykorzystaniem robota chirurgicznego, w zależności od lokalizacji guza, jego wielkości oraz doświadczenia zespołu operującego.
Wskazaniami do częściowej nefrektomii są przede wszystkim guzy o średnicy do 4-7 cm, guzy w nerce pojedynczej, obustronne guzy nerek oraz przypadki, gdy pacjent ma upośledzoną funkcję nerek. Zabieg wymaga precyzyjnej techniki operacyjnej z czasowym zamknięciem naczyń nerkowych (ciepłe niedokrwienie) lub bez niego, dokładnego wycięcia guza z marginesem zdrowej tkanki oraz rekonstrukcji pozostałej części nerki.
Powikłania częściowej nefrektomii mogą obejmować krwawienie, przeciek moczu, rozwój przetok moczowych, zakażenia oraz, rzadziej, konieczność konwersji do nefrektomii radykalnej. Pacjenci po częściowej nefrektomii wymagają regularnej kontroli onkologicznej oraz monitorowania funkcji nerek.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Guzy wilmsa – Leczenie
Guzy Wilmsa (nephroblastoma) stanowią najczęstszy nowotwór nerki u dzieci, z wysokim wskaźnikiem wyleczalności około 90% przy zastosowaniu wielomodalnego leczenia obejmującego chirurgię, chemioterapię i radioterapię. Leczenie jest indywidualizowane w zależności od stadium zaawansowania, histologii, wieku pacjenta oraz cech molekularnych guza, takich jak utrata heterozygotyczności 1p i 16q. Standardowo stosuje się radykalną nefrektomię lub częściową nefrektomię w przypadku guzów obustronnych, a chemioterapia opiera się na lekach takich jak winkrystyna, daktynomycyna, doksorubicyna, cyklofosfamid, etopozyd, karboplatyna i irynotekan. Radioterapia jest wskazana w stadium III i IV, przy niekorzystnej histologii lub gdy guz nie jest całkowicie resekcyjny, z dawkami około 1080 cGy dla jamy brzusznej i 1200 cGy dla płuc. Strategie leczenia różnią się geograficznie – protokoły NWTS/COG preferują najpierw chirurgię, a SIOP – chemioterapię neoadjuwantową.
chemioterapia adjuwantowa, chemioterapia neoadjuwantowa, chemioterapia przedoperacyjna, cyklofosfamid, częściowa nefrektomia, daktynomycyna, doksorubicyna, etopozyd, guz Wilmsa, histologia anaplastyczna, histologia guza, immunoterapia, irynotekan, karboplatyna, kardiotoksyczność, nawrót guza, nefrektomia, nefrolog, nephroblastoma, nowotwór nerki, pęknięcie guza, podejście wielomodalne, przerzut, przeszczepienie komórek macierzystych, radioterapia, radioterapia z modulacją intensywności wiązki, węzły chłonne, winkrystyna, wtórny nowotwór, wznowa miejscowa, zmiany chromosomalne - Leksykon chorób i schorzeń
Schyłkowa niewydolność nerek – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Schyłkowa niewydolność nerek (ESRD) charakteryzuje się wysoką śmiertelnością, sięgającą 20-50% w ciągu 24 miesięcy od rozpoczęcia dializy, z hiperkaliemią i zdarzeniami sercowymi jako głównymi przyczynami zgonów. Wskaźniki śmiertelności są wyższe u mężczyzn, osób rasy czarnej oraz w pierwszych 6 miesiącach dializy. Oczekiwana długość życia pacjentów w wieku 60 lat rozpoczynających hemodializę wynosi około 4 lata, znacznie mniej niż u osób zdrowych (>20 lat). Przeszczep nerki znacząco poprawia rokowanie. Kluczowe czynniki prognostyczne obejmują podwyższone CRP, starszy wiek, obniżony stan funkcjonalny, niski eGFR, albuminurię, niskie poziomy albuminy, wapnia i dwuwęglanów oraz podwyższone fosforany. U dzieci z ESRD obserwuje się opóźnienie dojrzewania płciowego i niedobory witaminy D, które są niezależnymi czynnikami ryzyka zgonu.
albumina w surowicy, albuminuria, białko C-reaktywne, cukrzyca typu 2, częściowa nefrektomia, czynnik stymulujący erytropoezę, fosforany w surowicy, głębokie uczenie, hemodializa, hiperkaliemia, jakość życia, nefrektomia, nefropatia toczniowa, niedobór witaminy D, przeszczep nerki, przewlekła choroba nerek, rak nerki, równanie ryzyka niewydolności nerek, schyłkowa niewydolność nerek, stosunek albuminy do kreatyniny, terapia nerkozastępcza, uczenie maszynowe, współczynnik filtracji kłębuszkowej, XGBoost, znieczulenie ogólne