dobowa dawka maksymalna

Dobowa dawka maksymalna (DDM) to największa ilość substancji leczniczej, która może być przyjęta przez pacjenta w ciągu doby bez istotnego ryzyka wystąpienia poważnych działań niepożądanych. Jest to kluczowy parametr bezpieczeństwa farmakoterapii, który wyznaczany jest na podstawie badań klinicznych, farmakokinetycznych i toksykologicznych.

Dobowa dawka maksymalna jest określana indywidualnie dla każdego leku i uwzględnia różne czynniki, takie jak wiek pacjenta, masa ciała, funkcja nerek i wątroby, współistniejące choroby oraz potencjalne interakcje z innymi lekami. Przekroczenie DDM zwiększa ryzyko wystąpienia działań toksycznych, które mogą prowadzić do poważnych powikłań zdrowotnych, a nawet zagrożenia życia.

W praktyce klinicznej znajomość dobowych dawek maksymalnych jest niezbędna przy ordynowaniu leków, szczególnie tych o wąskim indeksie terapeutycznym, takich jak leki przeciwpadaczkowe, niektóre antybiotyki, leki kardiologiczne czy przeciwbólowe. Szczególnej uwagi wymagają pacjenci pediatryczni i geriatryczni, u których farmakokinetyka i farmakodynamika leków mogą być istotnie zmienione, co często wymaga modyfikacji DDM.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl