pierwotne zapalenie dróg żółciowych
Pierwotne zapalenie dróg żółciowych (PBC, dawniej nazywane pierwotną żółciową marskością wątroby) to przewlekła, autoimmunologiczna choroba wątroby charakteryzująca się postępującym niszczeniem wewnątrzwątrobowych dróg żółciowych. Proces ten prowadzi do zastoju żółci, zwłóknienia, a ostatecznie do marskości wątroby.
Choroba występuje głównie u kobiet w średnim wieku (stosunek kobiet do mężczyzn wynosi 9:1), a jej charakterystycznym markerem serologicznym jest obecność przeciwciał przeciwmitochondrialnych (AMA) wykrywanych u 90-95% pacjentów. Typowe objawy kliniczne obejmują zmęczenie, świąd skóry i żółtaczkę, choć obecnie, dzięki wczesnemu wykrywaniu, wielu pacjentów jest diagnozowanych w fazie bezobjawowej.
W diagnostyce PBC kluczowe znaczenie mają: podwyższona aktywność fosfatazy alkalicznej (ALP), obecność przeciwciał AMA oraz charakterystyczny obraz histopatologiczny wątroby z nieropnym zapaleniem dróg żółciowych. Leczeniem pierwszego rzutu jest kwas ursodeoksycholowy (UDCA), który poprawia parametry biochemiczne i spowalnia progresję choroby. W przypadku niewystarczającej odpowiedzi stosuje się kwas obetycholowy lub bezafibraty. W zaawansowanych stadiach choroby przeszczepienie wątroby pozostaje ostateczną opcją terapeutyczną.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Rak wątroby – Etiologia i przyczyny
Rak wątroby, głównie rak wątrobowokomórkowy (HCC), stanowi 75-85% pierwotnych nowotworów wątroby i jest trzecią przyczyną zgonów nowotworowych globalnie. Kluczowymi czynnikami ryzyka są przewlekłe zakażenia HBV i HCV, które zwiększają ryzyko rozwoju HCC odpowiednio do 100-krotnego (a przy marskości nawet 1000-krotnego) oraz 15-20-krotnego. Marskość wątroby występuje u 80-90% pacjentów z HCC i jest wynikiem przewlekłego zapalenia, zwłóknienia i uszkodzenia hepatocytów, spowodowanego m.in. przez alkohol (zwiększając ryzyko 5-krotnie przy spożyciu >10 lat), NAFLD/NASH (6-7% ryzyko rozwoju HCC w ciągu 10 lat przy marskości), otyłość (~20-23% przypadków HCC w krajach rozwiniętych) oraz cukrzycę typu 2 (2-3-krotny wzrost ryzyka). Dodatkowo, ekspozycja na aflatoksyny, palenie tytoniu (odpowiedzialne za ~20% przypadków HCC w niektórych krajach) oraz czynniki genetyczne, takie jak hemochromatoza (20-krotnie zwiększone ryzyko), również istotnie wpływają na karcynogenezę wątroby.
aflatoksyna, chlorek winylu, cholangiocarcinoma, cholecystektomia, choroba Wilsona, dysbioza mikrobioty jelitowej, gen TP53, glikogenoza, hemochromatoza, immunosupresja, insulinooporność, komórki macierzyste raka, marskość wątroby, mutacja DNA, naczyniakomięsak wątroby, niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby, niealkoholowe stłuszczeniowe zapalenie wątroby, niedobór alfa-1-antytrypsyny, pierwotne zapalenie dróg żółciowych, porfiria, przewlekłe zakażenie HBV, przywra wątrobowa, rak wątrobowokomórkowy, steroidy anaboliczne, telomeraza odwrotna transkryptaza, Thorotrast, tyrozynemia, wirus zapalenia wątroby, wirus zapalenia wątroby typu B, wirus zapalenia wątroby typu C, zakażenie HBV, zakażenie HCV, zwłóknienie wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Proursan 250 mg
Kwas ursodeoksycholowy, zawarty w leku Proursan w dawce 250 mg w postaci kapsułek twardych, znajduje zastosowanie w leczeniu pierwotnego zapalenia dróg żółciowych, pod warunkiem braku zdekompensowanej marskości wątroby. Lek wykazuje również działanie hepatoprotekcyjne w różnych chorobach wątroby, szczególnie gdy inne terapie są niewskazane lub niemożliwe do zastosowania. Ponadto, Proursan jest wskazany w leczeniu zapalenia błony śluzowej żołądka wywołanego zarzucaniem żółci oraz w rozpuszczaniu cholesterolowych kamieni żółciowych o średnicy nieprzekraczającej 15 mm, które są przepuszczalne dla promieni rentgenowskich, przy zachowanej czynności pęcherzyka żółciowego. W pediatrii lek stosuje się u dzieci i młodzieży w wieku 6-18 lat z zaburzeniami czynności wątroby i dróg żółciowych związanymi z mukowiscydozą, co jest istotne ze względu na wpływ tych powikłań na rokowanie i jakość życia pacjentów.
cholesterolowe kamienie żółciowe, choroby wątroby i dróg żółciowych, czynność pęcherzyka żółciowego, dekompensacja wątroby, diagnostyka obrazowa, działanie hepatoprotekcyjne, kapsułki twarde, kwas ursodeoksycholowy, mukowiscydoza, niewydolność wątroby, pierwotne zapalenie dróg żółciowych, Proursan, przepuszczalność dla promieni rentgenowskich, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej żołądka, zarzucanie żółci, zdekompensowana marskość wątroby, złogi cholesterolowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Proursan 400 mg
Kwas ursodeoksycholowy zawarty w preparacie Proursan wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na skuteczność terapii oraz bezpieczeństwo pacjenta. Żywice jonowymienne, takie jak kolestyramina i kolestypol, oraz leki zobojętniające zawierające związki glinu znacząco ograniczają wchłanianie kwasu ursodeoksycholowego, co wymaga unikania ich jednoczesnego stosowania lub zachowania co najmniej 2-godzinnego odstępu czasowego. Proursan może modyfikować wchłanianie cyklosporyny, co wymaga monitorowania jej stężenia w surowicy i ewentualnej korekty dawki. Ponadto, obserwuje się zmniejszenie biodostępności cyprofloksacyny oraz zmiany farmakokinetyki nitrendypiny (obniżenie Cmax i AUC), co wskazuje na konieczność ścisłego monitorowania efektów terapeutycznych i dostosowania dawek. Interakcje z dapsonem mogą obniżać jego skuteczność, co jest istotne w leczeniu trądu. W badaniach u zdrowych ochotników odnotowano nieznaczne zwiększenie stężenia rozuwastatyny (20 mg/dobę) przy jednoczesnym stosowaniu kwasu ursodeoksycholowego (500 mg/dobę), jednak znaczenie kliniczne tej interakcji pozostaje niejasne.
blokery kanału wapniowego, cholesterol we krwi, cyklosporyna, cyprofloksacyna, cytochrom P450 3A, dapson, dostępność biologiczna, hormony estrogenowe, interakcje lekowe, kamica żółciowa, klofibrat, kwas ursodeoksycholowy, leki immunosupresyjne, nitrendypina, pierwotne zapalenie dróg żółciowych, rozuwastatyna, statyny, trąd, wodorotlenek glinu, żywice jonowymienne - Leksykon chorób i schorzeń
Autoimmunologiczne zapalenie wątroby – Diagnostyka i diagnoza
Autoimmunologiczne zapalenie wątroby (AIH) to przewlekła choroba zapalna wątroby o podłożu immunologicznym, charakteryzująca się hipergammaglobulinemią, obecnością autoprzeciwciał (ANA, SMA, anty-LKM1, anty-LC1, anty-SLA/LP) oraz typowymi cechami histopatologicznymi, takimi jak zapalenie międzyzrazikowe (interface hepatitis) i nacieki limfoplazmatyczne. Diagnostyka AIH opiera się na wykluczeniu innych przyczyn chorób wątroby (wirusowe zapalenia, choroba alkoholowa, PBC, PSC, choroba Wilsona, NAFLD/NASH) oraz na kompleksowej ocenie klinicznej, laboratoryjnej i histopatologicznej. Typowy profil biochemiczny obejmuje podwyższone aminotransferazy (ALT, AST), które mogą przekraczać 50-krotnie górną granicę normy, podwyższony poziom IgG u około 85% pacjentów, łagodnie do umiarkowanie podwyższoną fosfatazę alkaliczną oraz zmiany w czynnikach krzepnięcia (INR) i albuminie. Biopsja wątroby jest niezbędna do potwierdzenia rozpoznania i oceny stopnia zaawansowania choroby, zwłaszcza w ostrych postaciach AIH, gdzie szybkie wdrożenie leczenia kortykosteroidami jest kluczowe dla poprawy rokowania.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, aminotransferazy, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, bilirubina, biopsja wątroby, cholangiografia rezonansu magnetycznego, choroba alkoholowa wątroby, choroba Wilsona, elastografia wątroby, encefalopatia wątrobowa, fosfataza alkaliczna, hemochromatoza dziedziczna, hipergammaglobulinemia, immunoglobulina G, martwica hepatocytów, niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby, niealkoholowe stłuszczeniowe zapalenie wątroby, niedobór alfa-1-antytrypsyny, niewydolność wątroby, ostra niewydolność wątroby, pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych, pierwotne zapalenie dróg żółciowych, polekowe uszkodzenie wątroby, przeciwciała przeciw mięśniom gładkim, przeciwciała przeciwjądrowe, przeciwciała przeciwmitochondrialne, rak wątroby, rezonans magnetyczny wątroby, tomografia komputerowa wątroby, ultrasonografia wątroby, wirusowe zapalenie wątroby - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba wątroby – Diagnostyka i diagnoza
Choroby wątroby stanowią istotne wyzwanie kliniczne ze względu na ich często bezobjawowy przebieg i różnorodność etiologiczną. Diagnostyka opiera się na kompleksowej ocenie obejmującej wywiad, badanie fizykalne, testy laboratoryjne (m.in. ALT, AST, GGTP, bilirubina, albumina, PT/INR) oraz obrazowanie (USG, TK, MRI). Szczególną uwagę zwraca się na stosunek AST/ALT >1 jako wskaźnik uszkodzenia alkoholowego, choć w marskości alkoholowej aminotransferazy mogą być prawie normatywne. Nowoczesne metody, takie jak elastografia przejściowa (FibroScan) z wynikami w kPa (F0-F1: 2-6 kPa, F4 >14 kPa), oraz biomarkery (APRI, FIB-4, NAFLD Fibrosis Score) umożliwiają nieinwazyjną ocenę stopnia włóknienia. Biopsja wątroby pozostaje złotym standardem, szczególnie przy niejednoznacznych wynikach lub podejrzeniu współistniejących schorzeń, pozwalając na dokładną ocenę histopatologiczną i różnicowanie m.in. MASLD/MASH, PBC czy AIH.
alfa-fetoproteina, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, autoimmunologiczna choroba wątroby, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, badanie ultrasonograficzne, badanie wirusologiczne, biopsja wątroby, choroba wątroby, czas protrombinowy, elastografia przejściowa, elastografia rezonansu magnetycznego, enzym wątrobowy, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotranspeptydaza, hemochromatoza, marskość alkoholowa, marskość wątroby, nadużywanie alkoholu, niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby, pierwotne zapalenie dróg żółciowych, przeciwciało przeciwmitochondrialne, rak wątrobowokomórkowy, stłuszczeniowa choroba wątroby, sztuczna inteligencja, test funkcji wątroby, tomografia komputerowa, wirusowe zapalenie wątroby, wywiad medyczny, żółtaczka - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ursofalk 250 mg/5 ml
Dawkowanie kwasu ursodeoksycholowego (UDCA) w postaci zawiesiny doustnej Ursofalk jest ściśle uzależnione od wskazania klinicznego oraz masy ciała pacjenta. W leczeniu rozpuszczania cholesterolowych kamieni żółciowych zalecana dawka wynosi około 10 mg/kg mc./dobę, podawana wieczorem, z dawkami dostosowanymi do masy ciała (np. 2,5 miarki dla 51-65 kg, co odpowiada 12,5 ml i 625 mg UDCA). Terapia trwa zwykle 6-24 miesięcy, z monitorowaniem ultrasonograficznym co 6 miesięcy; brak zmniejszenia złogów po 12 miesiącach lub obecność zwapnień stanowią wskazanie do przerwania leczenia. W pierwotnym zapaleniu dróg żółciowych (PBC) dawka wynosi około 14±2 mg/kg mc./dobę, stosowana początkowo w dawkach podzielonych przez 3 miesiące, a następnie jednorazowo wieczorem, z precyzyjnym dawkowanie według masy ciała i tabeli miarkowej (1 miarka = 5 ml = 250 mg UDCA).
badanie radiologiczne, badanie ultrasonograficzne, dawka podzielona, efekt terapeutyczny, kamienie żółciowe cholesterolowe, kwas ursodeoksycholowy, mukowiscydoza, objawy kliniczne, parametry czynnościowe wątroby, pierwotne zapalenie dróg żółciowych, schemat dawkowania, strzykawka jednorazowa, świąd, wizyta kontrolna, zawiesina doustna, zwapnienie złogów, zwłóknienie torbielowate - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ursopol 150 mg
Produkt leczniczy Ursopol, zawierający kwas ursodeoksycholowy w dawkach 150 mg i 300 mg w formie kapsułek twardych, jest wskazany przede wszystkim do rozpuszczania cholesterolowych kamieni żółciowych o średnicy ≤15 mm, przepuszczalnych dla promieni rentgenowskich, u pacjentów z zachowaną czynnością pęcherzyka żółciowego. Ponadto, Ursopol znajduje zastosowanie w leczeniu pierwotnej marskości żółciowej wątroby, pod warunkiem braku niewyrównanej marskości, oraz w szerokim spektrum schorzeń wątroby i dróg żółciowych, gdzie wykazuje działanie hepatoprotekcyjne i choleretyczne. Szczególne wskazania obejmują wewnątrzwątrobową cholestazę ciężarnych (II i III trymestr), zapalenie błony śluzowej żołądka spowodowane zarzucaniem żółci oraz zaburzenia czynności wątroby i dróg żółciowych u dzieci i młodzieży z mukowiscydozą (6-18 lat).
czynność pęcherzyka żółciowego, dekompensacja wątroby, działanie choleretyczne, działanie hepatoprotekcyjne, kamienie cholesterolowe, kamienie żółciowe cholesterolowe, kwas ursodeoksycholowy, nietolerancja laktozy, niewyrównana marskość wątroby, pierwotna marskość żółciowa wątroby, pierwotne zapalenie dróg żółciowych, refluks żółci, refluks żółciowy, wewnątrzwątrobowa cholestaza ciężarnych, zapalenie błony śluzowej żołądka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ursofalk 250 mg/5 ml
Ursofalk w postaci zawiesiny doustnej zawiera kwas ursodeoksycholowy (UDCA) w stężeniu 250 mg/5 ml i jest stosowany w terapii chorób wątroby, w tym pierwotnego zapalenia dróg żółciowych (PBC). Podczas leczenia mogą wystąpić działania niepożądane, które należy monitorować, zwłaszcza u pacjentów z chorobami wątroby. Najczęściej obserwowane objawy dotyczą układu pokarmowego i obejmują jasne stolce oraz biegunkę, które występują z częstością ≥ 1/100 do < 1/10. Bardzo rzadko (częstość < 1/10 000) mogą pojawić się poważniejsze dolegliwości, takie jak silny ból w prawym górnym kwadrancie brzucha u pacjentów z PBC, zwapnienie kamieni żółciowych, nasilenie objawów choroby wątroby oraz reakcje alergiczne skórne w postaci pokrzywki.
biegunka, ból w prawym górnym kwadrancie brzucha, choroba wątroby, działanie niepożądane, jasny stolec, kamienie żółciowe, kwas ursodeoksycholowy, pierwotne zapalenie dróg żółciowych, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, substancja czynna, układ pokarmowy, zaburzenia dróg żółciowych, zaburzenia żołądka, zawiesina doustna, zmiany skórne, zwapnienie kamieni żółciowych - Leksykon chorób i schorzeń
Marskość wątroby – Leczenie
Marskość wątroby stanowi zaawansowane stadium przewlekłej choroby wątroby, charakteryzujące się nieodwracalnym włóknieniem i utratą funkcji narządu. Leczenie koncentruje się na spowolnieniu progresji włóknienia, terapii przyczynowej oraz zapobieganiu powikłaniom, takim jak nadciśnienie wrotne, wodobrzusze, encefalopatia wątrobowa czy samoistne bakteryjne zapalenie otrzewnej. Warto podkreślić, że w marskości alkoholowej kluczowe jest całkowite zaprzestanie spożywania alkoholu, a w wirusowym zapaleniu wątroby typu B i C stosuje się skuteczne leki przeciwwirusowe. W przypadku NAFLD/MASH zalecana jest redukcja masy ciała, kontrola cukrzycy i leczenie chorób metabolicznych, a od marca 2024 roku FDA zatwierdziła resmetirom (Rezdiffra) jako pierwszy lek przeciwbliznowy stosowany w terapii MASH. Leczenie powikłań obejmuje m.in. beta-blokery, endoskopowe opaskowanie żylaków, diuretyki (spironolakton i furosemid), laktulozę i ryfaksyminę, a także profilaktykę antybiotykową u pacjentów z niskim stężeniem białka w płynie puchlinowym (<1,5 g/dl).
alkoholowa marskość wątroby, antybiotykoterapia, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, beta-bloker, bliznowacenie, choroba Wilsona, encefalopatia wątrobowa, endoskopowe opaskowanie żylaków, hemochromatoza, kwas ursodeoksycholowy, laktuloza, lek moczopędny, lek przeciwwirusowy, lek przeciwwłóknieniowy, marskość wątroby, mezenchymalne komórki macierzyste, nadciśnienie wrotne, niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby, niewydolność wątroby, paracenteza, pierwotne zapalenie dróg żółciowych, profilaktyka antybiotykowa, przeszczep wątroby, przezszyjne wewnątrzwątrobowe zespolenie wrotno-systemowe, rak wątrobowokomórkowy, ryfaksymina, samoistne bakteryjne zapalenie otrzewnej, skala MELD, skleroterapia endoskopowa, stłuszczeniowe zapalenie wątroby, terapia komórkowa, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wirusowe zapalenie wątroby typu C, wodobrzusze, żylaki przełyku - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba wątroby – Leczenie
Leczenie chorób wątroby opiera się na precyzyjnej diagnozie, etiologii oraz stopniu uszkodzenia narządu, z celem spowolnienia progresji, zapobiegania powikłaniom i odwracania zmian, jeśli to możliwe. Kluczowa jest wczesna diagnostyka oraz modyfikacja stylu życia, obejmująca całkowitą abstynencję alkoholową (szczególnie w poalkoholowej chorobie wątroby), redukcję masy ciała w NAFLD/NASH/MASLD, dietę niskosodową i wysokobiałkową oraz regularną aktywność fizyczną. Farmakoterapia jest dostosowana do rodzaju choroby: leki przeciwwirusowe (np. entekawir, tenofowir) w WZW B i C, kortykosteroidy (prednizolon) i immunosupresja w autoimmunologicznym zapaleniu wątroby, diuretyki (spironolakton, furosemid) w wodobrzuszu, beta-blokery (propranolol, karwedilol) w nadciśnieniu wrotnym, a także laktuloza i ryfaksymina w encefalopatii wątrobowej. Nowością jest resmetirom (Rezdiffra), zatwierdzony przez FDA w 2024 roku, który aktywuje receptory hormonów tarczycy w wątrobie, redukując stłuszczenie, stan zapalny i zwłóknienie w MASLD.
ablacja, akamprozat, alafenamid tenofowiru, alkoholowe zapalenie wątroby, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, baklofen, beta-bloker, bezpośrednio działające leki przeciwwirusowe, chemoembolizacja przeztętnicza, digoksyna, disulfiram, diuretyk, dizoproksyl tenofowiru, embolizacja przeztętnicza, encefalopatia wątrobowa, endoskopowe opaskowanie żylaków, entekawir, furosemid, gabapentyna, hepatektomia, karwedilol, kortykosteroid, kwas ursodeoksycholowy, laktuloza, lek immunosupresyjny, marskość wątroby, MELD, mezenchymalne komórki macierzyste, nadciśnienie wrotne, naltrekson, niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby, niewydolność wątroby, paracenteza, pierwotne zapalenie dróg żółciowych, propranolol, przezżylne wewnątrzwątrobowe zespolenie wrotno-systemowe, rak wątrobowokomórkowy, resekcja wątroby, resmetirom, ryfaksymina, samoistne bakteryjne zapalenie otrzewnej, skleroterapia endoskopowa, spironolakton, transplantacja wątroby, wirusowe zapalenie wątroby, wodobrzusze, żylaki przełyku - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Proursan 250 mg
Proursan (kwas ursodeoksycholowy) w dawce 250 mg stosowany jest w różnych jednostkach chorobowych z precyzyjnym dostosowaniem dawki do masy ciała pacjenta oraz wskazania klinicznego. W leczeniu rozpuszczania cholesterolowych kamieni żółciowych u dorosłych zaleca się dawkę 10 mg/kg mc./dobę (2-5 kapsułek), podawaną jednorazowo wieczorem, przez okres 6 miesięcy do 2 lat, z monitorowaniem aminotransferaz co 4 tygodnie przez pierwsze 3 miesiące oraz USG co 6 miesięcy. W zapaleniu błony śluzowej spowodowanym zarzucaniem żółci stosuje się 250 mg/dobę przez 10-14 dni. W chorobach wątroby dawkowanie wynosi 12-16 mg/kg mc./dobę, zależnie od etapu leczenia i masy ciała, natomiast w pierwotnym zapaleniu dróg żółciowych dawka wynosi 14 ± 2 mg/kg mc./dobę, początkowo w dawkach podzielonych 3 razy dziennie, z możliwością przejścia na jednorazowe podanie wieczorne po poprawie parametrów czynnościowych wątroby.
aminotransferazy, badanie ultrasonograficzne, choroba wątroby, dawka dobowa, dawka podzielona, kamienie żółciowe cholesterolowe, kapsułka twarda, kwas ursodeoksycholowy, masa ciała, mukowiscydoza, objawy kliniczne, parametry czynnościowe wątroby, pierwotne zapalenie dróg żółciowych, surowica krwi, świąd, zapalenie błony śluzowej, zarzucanie żółci, złogi - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ursofalk 250 mg/5 ml
Ursofalk w postaci zawiesiny doustnej (250 mg/5 ml) zawierający kwas ursodeoksycholowy (UDCA) jest wskazany przede wszystkim do rozpuszczania kamieni cholesterolowych w pęcherzyku żółciowym u pacjentów z przeciwwskazaniami do leczenia chirurgicznego. Skuteczność terapii zależy od spełnienia kryteriów: średnica kamieni ≤15 mm, kamienie przepuszczalne dla promieni rentgenowskich oraz zachowana czynność motoryczna pęcherzyka żółciowego. UDCA działa poprzez zmianę składu żółci i solubilizację cholesterolu. Ponadto, lek jest stosowany w pierwotnym zapaleniu dróg żółciowych (PBC) bez niewyrównanej marskości wątroby, gdzie zmniejsza stężenie toksycznych kwasów żółciowych, spowalniając progresję choroby i poprawiając parametry biochemiczne (AlAT, AspAT, GGTP, fosfataza alkaliczna, bilirubina). W pediatrii, zawiesina jest wskazana w leczeniu zaburzeń wątroby i dróg żółciowych w przebiegu mukowiscydozy u dzieci od 1 miesiąca do 18 lat, gdzie UDCA chroni hepatocyty i komórki nabłonka dróg żółciowych oraz poprawia przepływ żółci.
AlAT, AspAT, bilirubina, cholecystografia, cholestaza, choroba autoimmunologiczna, fosfataza alkaliczna, GGTP, hepatopatia, kamica żółciowa, kamienie cholesterolowe, kwas ursodeoksycholowy, kwasy żółciowe, marskość wątroby, mukowiscydoza, nabłonek dróg żółciowych, parametry wątrobowe, pęcherzyk żółciowy, pierwotna żółciowa marskość wątroby, pierwotne zapalenie dróg żółciowych, stłuszczenie wątroby, uszkodzenie hepatocytów, włóknienie wątroby, zaburzenia wątroby, zastój żółci, żółtaczka, zwłóknienie torbielowate - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ursofalk
Produkt leczniczy Ursofalk w postaci zawiesiny doustnej wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego z regularnym monitorowaniem parametrów czynnościowych wątroby, w tym aktywności enzymów AspAT (GOT), AlAT (GPT) i γ-GT co 4 tygodnie przez pierwsze 3 miesiące, a następnie co 3 miesiące. Dawkowanie powinno być precyzyjnie dostosowane z wykorzystaniem miarki dozującej, gdzie 5 ml zawiesiny odpowiada 250 mg kwasu ursodeoksycholowego. W terapii rozpuszczania cholesterolowych kamieni żółciowych konieczne jest kontrolne badanie radiologiczne pęcherzyka żółciowego (cholecystografia doustna) po 6-10 miesiącach, uzupełnione ultrasonografią, aby ocenić skuteczność leczenia i wykryć ewentualne zwapnienia. Przeciwwskazania obejmują niewidoczność pęcherzyka na RTG, obecność zwapnień w złogach, zaburzenia motoryki pęcherzyka oraz częste epizody kolki żółciowej. U pacjentek stosujących Ursofalk w celu rozpuszczania kamieni zaleca się stosowanie niehormonalnych metod antykoncepcji ze względu na ryzyko nasilenia tworzenia kamieni przez środki hormonalne.
antykoncepcja niehormolnalna, badanie ultrasonograficzne, biegunka, cholecystografia doustna, dehydrogenaza alkoholowa, dekompensacja marskości wątroby, dieta niskosodowa, enzymy transaminazy, enzymy wątrobowe, glikol propylenowy, kamienie żółciowe cholesterolowe, kolka żółciowa, kwas ursodeoksycholowy, pęcherzyk żółciowy, pierwotne zapalenie dróg żółciowych, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, uszkodzenie wątroby, żółtaczka noworodkowa - Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekła stwardniająca cholangitis – Diagnostyka i diagnoza
Przewlekła stwardniająca cholangitis (PSC) to przewlekła choroba wątroby charakteryzująca się postępującym zapaleniem, włóknieniem i zwężeniem dróg żółciowych wewnątrz- i zewnątrzwątrobowych. Diagnostyka opiera się na utrzymującym się ponad 6 miesięcy cholestatycznym profilu enzymów wątrobowych, w tym podwyższonym poziomie fosfatazy alkalicznej (ALP) i gamma-glutamylotranspeptydazy (GGTP), umiarkowanym wzroście aminotransferaz (ALT, AST) oraz obecności charakterystycznych zmian cholangiograficznych widocznych w MRCP, które wykazuje czułość 86% i swoistość 94%. W diagnostyce różnicowej należy wykluczyć wtórne przyczyny stwardniającego zapalenia dróg żółciowych oraz pierwotne zapalenie dróg żółciowych (PBC), które cechuje obecność przeciwciał przeciwmitochondrialnych (AMA). PSC silnie koreluje z nieswoistymi zapaleniami jelit (IBD), występując u 70-80% pacjentów, co wymaga wykonania kolonoskopii z biopsją w celu wykrycia współistniejącej choroby jelit.
aminotransferazy, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, biopsja wątroby, cholangiocarcinoma, cholangiopankreatografia rezonansu magnetycznego, cholestaza, choroba zapalna jelit, dominujące zwężenie, endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotranspeptydaza, gęstość mineralna kości, hiperbilirubinemia, IgG4-zależne stwardniające zapalenie dróg żółciowych, kolonoskopia, marker CA 19-9, osteoporoza, pierwotne zapalenie dróg żółciowych, powiększenie wątroby, przeciwciała autoimmunologiczne, przeciwciała przeciwjądrowe, przeciwciała przeciwmitochondrialne, przewlekła stwardniająca cholangitis, świąd, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zwężenie dróg żółciowych