objaw spaghetti i pulpetów
Objaw spaghetti i pulpetów (ang. „spaghetti and meatballs sign”) to określenie stosowane w radiologii do opisu charakterystycznego obrazu występującego w badaniach obrazowych przewodu pokarmowego, szczególnie w badaniu z kontrastem dwustrumieniowym jelita grubego (wlew kontrastowy).
Objaw ten jest widoczny w przypadku polipowatości rodzinnej (rodzinna polipowatość gruczolakowata, FAP) i charakteryzuje się licznymi, okrągłymi ubytkami wypełnienia (przypominającymi pulpety) na tle pasm środka kontrastowego (przypominającego spaghetti) w świetle jelita. Powstaje on, gdy liczne polipy wypełniają światło jelita, a kontrast przepływa między nimi, tworząc charakterystyczny obraz.
Rozpoznanie tego objawu ma istotne znaczenie kliniczne, ponieważ FAP jest chorobą dziedziczoną autosomalnie dominująco, która nieleczona prowadzi do rozwoju raka jelita grubego u niemal 100% pacjentów przed 40. rokiem życia. Wczesne wykrycie objawu spaghetti i pulpetów może przyczynić się do szybszej diagnozy i odpowiedniego postępowania terapeutycznego.
Powiązane wpisy
-
Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica różowata (Pityriasis versicolor) to powierzchowna infekcja skóry wywołana przez drożdżaki Malassezia, głównie M. globosa, manifestująca się hipopigmentacyjnymi lub hiperpigmentacyjnymi zmianami w obrębie warstwy rogowej naskórka. Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym, z charakterystycznym rozmieszczeniem zmian w obszarach łojotokowych (tułów, szyja, ramiona), brakiem świądu oraz drobnym złuszczaniu. Badanie lampą Wooda (UV 365 nm) wykazuje fluorescencję żółto-zieloną, złoto-żółtą lub miedziano-pomarańczową, co pomaga ocenić rozległość zmian. Złotym standardem potwierdzającym rozpoznanie jest mikroskopowe badanie zeskrobin skórnych z 10-15% KOH, ukazujące charakterystyczny obraz „spaghetti i pulpetów” – krótkie strzępki grzybni i skupiska komórek drożdżaków. Czułość tej metody wynosi 60-100%, zależnie od jakości materiału i doświadczenia diagnosty.
badanie fizykalne, badanie histopatologiczne, barwienie PAS, biopsja skóry, dermoskopia, erythrasma, grzybica różowata, hiperkeratoza, hodowla grzybicza, konsultacja dermatologiczna, lampa Wooda, leczenie przeciwgrzybicze, Malassezia, Malassezia globosa, objaw spaghetti i pulpetów, odbarwienie pozapalne, parakeratoza, promieniowanie UV, strzępki grzybni, vitiligo, warstwa rogowa naskórka, wodorotlenek potasu, zmiany barwnikowe -
Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica różowata (Tinea versicolor) to powierzchowna infekcja skóry wywołana przez lipofilne drożdżakopodobne grzyby z rodzaju Malassezia, najczęściej Malassezia furfur. Diagnostyka opiera się głównie na charakterystycznym obrazie klinicznym, obejmującym hipopigmentowane lub hiperpigmentowane, drobno złuszczające się plamy na górnej części tułowia, szyi, twarzy i proksymalnych częściach kończyn. Badanie fizykalne jest zwykle wystarczające, jednak w wątpliwych przypadkach stosuje się dodatkowe metody, takie jak badanie lampą Wooda (UV 320-450 nm, maksimum 365 nm) wykazujące fluorescencję żółto-zieloną, żółto-złotą lub miedziano-pomarańczową u mniej niż 50% pacjentów, oraz mikroskopowe badanie zeskrobin w 10-20% roztworze KOH, które jest złotym standardem diagnostycznym i pozwala uwidocznić charakterystyczny obraz „spaghetti i pulpetów” (krótkie strzępki i kuliste spory). Czułość badania mikroskopowego w zależności od doświadczenia wynosi od 12% do 88%.
badanie histopatologiczne, badanie mikroskopowe zeskrobin, barwienie PAS, bielactwo, biopsja skóry, dermatoskopia, dermatoskopia fluorescencyjna, diagnostyka różnicowa, erytrazma, flora skóry, grzyb drożdżakopodobny, grzyb lipofilny, grzybica różowata, hiperpigmentacja skóry, hipopigmentacja skóry, hodowla grzybów, infekcja grzybicza skóry, kiła, lampa Wooda, lek przeciwgrzybiczny, łojotokowe zapalenie skóry, łupież różowy Giberta, Malassezia furfur, objaw spaghetti i pulpetów, pityriasis versicolor, promieniowanie UV, strzępki grzybni, Tinea versicolor, trąd, wodorotlenek potasu, złuszczanie naskórka
