ciągłość snu

Ciągłość snu to aspekt architektury snu odnoszący się do zdolności organizmu do utrzymania nieprzerwanych faz snu podczas całego okresu spoczynku nocnego. Prawidłowa ciągłość snu charakteryzuje się minimalną liczbą przebudzeń i krótkim czasem czuwania wtrąconego w sen, co przekłada się na efektywność snu.

Zaburzenia ciągłości snu mogą manifestować się jako częste wybudzenia, trudności z ponownym zaśnięciem lub fragmentacja snu. Są one charakterystyczne dla wielu zaburzeń snu, takich jak bezsenność, bezdech senny, zespół niespokojnych nóg czy okresowe ruchy kończyn podczas snu. Długotrwałe problemy z ciągłością snu prowadzą do deprywacji snu i wiążą się z licznymi konsekwencjami zdrowotnymi.

W diagnostyce zaburzeń ciągłości snu kluczową rolę odgrywa polisomnografia, która pozwala na obiektywną ocenę mikrostruktury snu, w tym częstości i czasu trwania wybudzeń. Leczenie zaburzeń ciągłości snu obejmuje terapię przyczynową zidentyfikowanego schorzenia podstawowego oraz interwencje behawioralne mające na celu poprawę higieny snu.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl