przeżycie bez objawów choroby

Przeżycie bez objawów choroby (ang. disease-free survival, DFS) to kluczowy punkt końcowy w badaniach klinicznych, szczególnie w onkologii. Odnosi się do czasu, jaki upływa od momentu zakończenia leczenia do wystąpienia nawrotu choroby lub śmierci pacjenta z jakiejkolwiek przyczyny.

W praktyce klinicznej DFS jest ważnym wskaźnikiem skuteczności leczenia przeciwnowotworowego. Dłuższy czas przeżycia bez objawów choroby wskazuje na lepszą odpowiedź na terapię i zazwyczaj koreluje z lepszym rokowaniem. Parametr ten jest szczególnie istotny w ocenie skuteczności terapii adjuwantowych po leczeniu radykalnym.

Analiza przeżycia bez objawów choroby wymaga regularnego monitorowania pacjentów za pomocą badań obrazowych, laboratoryjnych oraz oceny klinicznej. W badaniach klinicznych DFS często służy jako zastępczy punkt końcowy dla całkowitego przeżycia (OS), zwłaszcza w przypadku nowotworów o relatywnie dobrym rokowaniu, gdzie ocena OS wymagałaby długotrwałej obserwacji.

Należy podkreślić, że metodologia oceny DFS może różnić się między badaniami klinicznymi, co utrudnia bezpośrednie porównania wyników. Kluczowe jest więc precyzyjne definiowanie tego parametru w protokołach badawczych oraz publikacjach naukowych.

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl