defekt układu sercowo-naczyniowego

Defekt układu sercowo-naczyniowego (wada układu sercowo-naczyniowego) to nieprawidłowość strukturalna lub funkcjonalna serca lub naczyń krwionośnych, która może być wrodzona lub nabyta. Wady wrodzone występują podczas rozwoju płodowego i są obecne od urodzenia, podczas gdy defekty nabyte rozwijają się w ciągu życia wskutek chorób, infekcji, urazów lub starzenia się.

Wrodzone wady serca (CHD) dotykają około 1% żywych urodzeń i obejmują nieprawidłowości takie jak ubytek przegrody międzykomorowej (VSD), ubytek przegrody międzyprzedsionkowej (ASD), tetralogia Fallota, przełożenie wielkich naczyń (TGA) czy koarktacja aorty. Diagnostyka obejmuje badania obrazowe (echokardiografia, rezonans magnetyczny), elektrokardiografię oraz badania genetyczne.

Nabyte defekty układu sercowo-naczyniowego mogą wynikać z miażdżycy, nadciśnienia tętniczego, chorób zastawkowych serca, kardiomiopatii czy chorób naczyń obwodowych. Zapalenie wsierdzia, zawał mięśnia sercowego czy tętniaki to inne przykłady nabytych defektów układu krążenia. Leczenie defektów układu sercowo-naczyniowego zależy od rodzaju wady i może obejmować farmakoterapię, interwencje przezskórne lub leczenie operacyjne.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl