niedokrwistość normocytarna
Niedokrwistość normocytarna (anemia normocytowa) to rodzaj niedokrwistości, w której erytrocyty mają prawidłową wielkość (średnią objętość krwinki – MCV w zakresie 80-100 fl). Jest to jedna z trzech głównych kategorii niedokrwistości, obok niedokrwistości mikrocytarnej i makrocytarnej, klasyfikowanych na podstawie morfologii krwinek czerwonych.
Przyczyny niedokrwistości normocytarnej są zróżnicowane i obejmują: niedokrwistość z chorób przewlekłych (towarzyszącą stanom zapalnym, chorobom nowotworowym), niedokrwistość hemolityczną, ostre krwawienia, niewydolność nerek, choroby szpiku kostnego oraz wczesne stadia niedoboru żelaza lub witaminy B12. Charakterystyczną cechą tej anemii jest prawidłowa wielkość erytrocytów przy obniżonym stężeniu hemoglobiny.
W diagnostyce niedokrwistości normocytarnej kluczowe jest wykonanie morfologii krwi z rozmazem, określenie parametrów gospodarki żelazem (ferrytyna, TIBC, żelazo), ocena wskaźników hemolitycznych (bilirubina, LDH, haptoglobina) oraz badania identyfikujące choroby współistniejące. Leczenie zależy od przyczyny podstawowej – może obejmować suplementację żelaza, leczenie choroby podstawowej, transfuzje krwi lub stosowanie czynników stymulujących erytropoezę.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Takayasu arteritis – Diagnostyka i diagnoza
Takayasu arteritis (TA) to przewlekłe zapalenie naczyń dużego kalibru, głównie aorty i jej głównych odgałęzień, dotykające przede wszystkim kobiety poniżej 40. roku życia. Diagnostyka opiera się na kryteriach ACR/EULAR 2022, które wymagają spełnienia bezwzględnych kryteriów oraz uzyskania co najmniej 5 punktów z 10 dodatkowych, z czułością 93,8% i swoistością 99,2%. W badaniu fizykalnym kluczowe są objawy takie jak osłabienie lub brak tętna na kończynach górnych, różnica ciśnienia tętniczego ≥10 mmHg między kończynami oraz szmery naczyniowe nad tętnicami podobojczykowymi lub aortą. Markery zapalne, takie jak OB >50 mm/h i podwyższone CRP, mogą wspierać rozpoznanie, jednak u 50% pacjentów z aktywną chorobą mogą pozostawać w normie. Diagnostyka obrazowa, z MRA jako złotym standardem, umożliwia ocenę pogrubienia ściany naczynia, zwężeń i poszerzeń, a także monitorowanie aktywności choroby bez ekspozycji na promieniowanie rentgenowskie. CTA i ultrasonografia dopplerowska stanowią uzupełnienie diagnostyki, natomiast PET-CT pozwala na wykrycie aktywnego zapalenia nawet przed zmianami strukturalnymi.
angiografia konwencjonalna, angiografia rezonansu magnetycznego, angiografia tomografii komputerowej, antygen leukocytarny, badanie przedmiotowe, białko C-reaktywne, brak tętna, dysplazja włóknisto-mięśniowa, EULAR, fluorodeoksyglukoza, kryteria ACR, kryteria ACR/EULAR, nadciśnienie płucne, niedokrwistość normocytarna, obrazowanie naczyniowe, odczyn Biernackiego, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, pozytonowa tomografia emisyjna, szmer naczyniowy, Takayasu arteritis, tętniak wewnątrzczaszkowy, tętnice wewnątrzczaszkowe, ultrasonografia dopplerowska, zapalenie naczyń