limfadenektomia szyjna
Limfadenektomia szyjna to zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu węzłów chłonnych szyi wraz z otaczającymi tkankami. Procedura ta jest stosowana głównie w leczeniu nowotworów głowy i szyi, w tym raka jamy ustnej, gardła, krtani, tarczycy oraz czerniaka.
Wyróżnia się kilka typów limfadenektomii szyjnej: radykalną (usunięcie wszystkich węzłów chłonnych wraz z otaczającymi strukturami), zmodyfikowaną radykalną (oszczędza się niektóre struktury nienowotworowe), selektywną (usunięcie wybranych grup węzłów chłonnych) oraz rozszerzoną (usunięcie dodatkowych struktur).
Wskazaniem do wykonania limfadenektomii szyjnej jest obecność przerzutów nowotworowych w węzłach chłonnych szyi lub wysokie ryzyko wystąpienia mikroprzerzutów. Zabieg może mieć charakter terapeutyczny lub profilaktyczny (elektywny). Zakres usunięcia węzłów zależy od lokalizacji guza pierwotnego, jego zaawansowania oraz ryzyka przerzutów.
Do powikłań limfadenektomii szyjnej należą: uszkodzenie nerwów (dodatkowego, podjęzykowego, błędnego, twarzowego), krwawienia, infekcje, zaburzenia drenażu limfatycznego prowadzące do obrzęku, defekty kosmetyczne oraz funkcjonalne zaburzenia ruchomości szyi i barku. Nowoczesne techniki chirurgiczne dążą do minimalizacji tych powikłań przy zachowaniu efektywności onkologicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Rak wargi – Leczenie
Rak wargi, będący jednym z najczęstszych nowotworów jamy ustnej, charakteryzuje się wysokim wskaźnikiem wyleczalności sięgającym 90% w przypadku wczesnego rozpoznania (stadium I i II). Podstawową metodą leczenia jest chirurgia, obejmująca wycięcie guza z marginesem zdrowych tkanek, a w zaawansowanych stadiach (III i IV) także limfadenektomię szyjną. Technika mikrograficzna Mohsa umożliwia precyzyjne usunięcie guza z zachowaniem funkcji i estetyki wargi. Radioterapia, stosowana samodzielnie lub jako leczenie adiuwantowe, wykorzystuje teleradioterapię lub brachyterapię, osiągając 5-letnie przeżycie na poziomie 80-90% w wczesnych stadiach. Chemioterapia pełni rolę uzupełniającą lub paliatywną, a terapia celowana (np. cetuksymab) i immunoterapia (niwolumab, pembrolizumab) są stosowane głównie w zaawansowanych przypadkach, często w skojarzeniu z innymi metodami.
badanie kliniczne, brachyterapia, cetuksymab, chemioterapia paliatywna, chirurgia mikrograficzna Mohsa, dysfagia, guz nowotworowy, hiperfrakcjonowana radioterapia, hipertermia, immunoterapia, komórka nowotworowa, leczenie skojarzone, lek cytotoksyczny, limfadenektomia szyjna, niwolumab, opieka hospicyjna, pembrolizumab, przeciwciało monoklonalne, przerzut do węzła chłonnego, przeszczep skóry, radiochemioterapia, radioterapia, radioterapia paliatywna, radioterapia z modulacją intensywności wiązki, rak wargi, receptor naskórkowego czynnika wzrostu, teleradioterapia, terapia celowana, terapia genowa, węzeł chłonny szyi, zabieg rekonstrukcyjny - Leksykon chorób i schorzeń
Nowotwór jamy ustnej – Leczenie
Nowotwory jamy ustnej stanowią szósty najczęściej występujący nowotwór na świecie, wymagający wielodyscyplinarnego podejścia terapeutycznego. Leczenie opiera się na chirurgii, radioterapii, chemioterapii, terapii celowanej (np. cetuksymab) oraz immunoterapii (pembrolizumab, niwolumab), dobieranych w zależności od stadium i lokalizacji guza. Chirurgia, obejmująca resekcję guza, glossektomię, mandibulektomię czy limfadenektomię, jest podstawą terapii we wczesnych stadiach (I-II), z 70-85% skutecznością wyleczenia. W zaawansowanych stadiach (III-IV) stosuje się leczenie skojarzone: chirurgię, radioterapię (w tym IMRT, brachyterapię), chemioradioterapię oraz terapie celowane i immunoterapię. Radioterapia może wywoływać powikłania takie jak mucositis, kserostomia czy osteoradionekroza, a chemioterapia – nudności, mielosupresję i owrzodzenia jamy ustnej. Terapie celowane i immunoterapia niosą ryzyko reakcji skórnych i autoimmunologicznych. W przypadku przerzutów odległych i nawrotów stosuje się leczenie paliatywne oraz udział w badaniach klinicznych.
brachyterapia, cetuksymab, chemioradioterapia, chemioterapia, chirurgia rekonstrukcyjna, dysfagia, glossektomia, immunoterapia, inhibitory punktów kontrolnych, kserostomia, leczenie chirurgiczne, limfadenektomia szyjna, maksillektomia, mandibulektomia, mucositis, nawrót nowotworu, niwolumab, nowotwór jamy ustnej, onkolog kliniczny, opieka paliatywna, osteoradionekroza żuchwy, pembrolizumab, pochodne platyny, radioterapia, radioterapia z modulacją intensywności wiązki, resekcja guza, stadium zaawansowania nowotworu, teleradioterapia, terapia celowana, zakażenie grzybicze - Leksykon chorób i schorzeń
Rak podjęzykowy – Leczenie
Leczenie raka podjęzykowego wymaga indywidualnego, wielospecjalistycznego podejścia, uwzględniającego wielkość guza, stopień zaawansowania oraz lokalizację zmiany. Wczesne stadia (I i II) są zwykle leczone chirurgicznie (wide local excision dla guzów <0,5 cm z marginesem ≥1 cm) lub radioterapią, z 5-letnim przeżyciem swoistym dla choroby wynoszącym odpowiednio 90% i 80%. W przypadku przerzutów do węzłów chłonnych szyi zalecana jest limfadenektomia szyjna. Radioterapia, najczęściej EBRT, może być stosowana samodzielnie lub jako uzupełnienie leczenia chirurgicznego, a nowoczesne techniki takie jak IMRT z SIB czy stereotaktyczne donapromienianie hipofrakcjonowane są opcją dla pacjentów niekwalifikujących się do operacji. Chemioterapia, najczęściej cisplatyna z 5-FU, oraz terapia celowana (cetuksymab) i immunoterapia (pembrolizumab, niwolumab) są stosowane w zaawansowanych stadiach lub nawrotach choroby. Terapia fotodynamiczna może być opcją w bardzo wczesnych zmianach powierzchniowych.
brachyterapia, cetuksymab, chemoradioterapia, chirurg głowy i szyi, cisplatyna i fluorouracyl, dno jamy ustnej, drugi pierwotny nowotwór, dysfagia, implant dentystyczny, inhibitor punktów kontrolnych, limfadenektomia szyjna, margines zdrowej tkanki, niwolumab, obrzęk limfatyczny, osteoradionekroza, pembrolizumab, przeciwciało monoklonalne, przerzut do węzłów chłonnych, radioterapia z modulacją intensywności wiązki, rak podjęzykowy, receptor naskórkowego czynnika wzrostu, suchość w ustach, szerokie wycięcie miejscowe, terapia fotodynamiczna, terapia neoadjuwantowa, węzły chłonne szyi - Leksykon chorób i schorzeń
Rak języka – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Rak języka jest jednym z najczęstszych nowotworów złośliwych głowy i szyi, występującym głównie u osób powyżej 40 roku życia, z rosnącą zachorowalnością wśród młodszych mężczyzn stosujących wyroby tytoniowe bezdymne. Leczenie opiera się głównie na chirurgii (glosektomia, limfadenektomia, rekonstrukcja języka) oraz uzupełniająco na radioterapii i chemioterapii. Kluczowe jest zachowanie funkcji języka, mowy i połykania, co wymaga interdyscyplinarnego podejścia zespołu medycznego, w tym specjalistycznej opieki pielęgniarskiej. Przed leczeniem istotna jest ocena stanu odżywienia, przygotowanie stomatologiczne, wsparcie psychiczne oraz edukacja pacjenta w zakresie higieny jamy ustnej i zaprzestania używek. Radioterapia może powodować powikłania takie jak zapalenie błony śluzowej, kserostomia, dysgeuzja i dysfagia, które wymagają specjalistycznej pielęgnacji, w tym stosowania środków znieczulających, sztucznej śliny oraz odpowiedniej suplementacji żywieniowej.
aspiracja treści pokarmowej, chemioterapia, chirurg szczękowy, dysfagia, dysgeusia, jama ustna, kserostomia, limfadenektomia szyjna, mucositis, nadzór onkologiczny, nikotynizm, nowotwór głowy i szyi, nowotwór złośliwy, odwodnienie, opieka paliatywna, opieka wspierająca, przerzuty nowotworowe, radioterapia głowy i szyi, rak języka, suplementacja żywieniowa, szczękościsk, trismus, zaburzenia psychiczne, zgłębnik nosowo-żołądkowy, zgłębnik żywieniowy, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon chorób i schorzeń
Rak języka – Leczenie
Leczenie raka języka opiera się głównie na chirurgii, obejmującej glossektomię częściową lub całkowitą z ewentualną limfadenektomią szyjną, w zależności od zaawansowania guza. Wczesne stadia (I i II) mogą być skutecznie leczone samodzielnie chirurgicznie, z wskaźnikami wyleczenia sięgającymi 70-85%. W bardziej zaawansowanych przypadkach (III i IV) stosuje się leczenie skojarzone, łączące operację z radioterapią (dawka 66-72 Gy przez 6-7 tygodni) i/lub chemioterapią, najczęściej z użyciem związków platyny i 5-fluorouracylu. Nowoczesne techniki chirurgiczne, takie jak chirurgia laserowa, robotyczna (TORS) oraz technika Mohsa, pozwalają na precyzyjne usunięcie guza z zachowaniem funkcji języka. W leczeniu paliatywnym i nawrotowym stosuje się terapie celowane (np. cetuksymab) oraz immunoterapię (pembrolizumab, niwolumab), które działają na poziomie molekularnym i immunologicznym, zwiększając skuteczność terapii i poprawiając jakość życia pacjentów.
5-fluorouracyl, brachyterapia, cetuksymab, chemioradioterapia, chemioterapia, chirurgia laserowa, chirurgia robotyczna, cisplatyna, dysfagia, EGFR, glossektomia, immunoterapia, IMRT, inhibitor PD-1, karboplatyna, leczenie adjuwantowe, leczenie indukcyjne, leczenie neoadjuwantowe, limfadenektomia szyjna, niwolumab, osteoradionekroza żuchwy, PEG, pembrolizumab, przezskórna endoskopowa gastrostomia, radioterapia, radioterapia z modulacją intensywności, rak płaskonabłonkowy, receptor naskórkowego czynnika wzrostu, teleradioterapia, terapia celowana, terapia fotodynamiczna, terapia protonowa, węzły chłonne szyi - Leksykon chorób i schorzeń
Nowotwory nosa i zatok przynosowych – Leczenie
Nowotwory nosa i zatok przynosowych stanowią mniej niż 1% wszystkich nowotworów złośliwych głowy i szyi, co wymaga indywidualnego, multidyscyplinarnego podejścia terapeutycznego. Leczenie opiera się głównie na chirurgii, radioterapii i chemioterapii, dostosowanych do typu histologicznego, lokalizacji (zatoka szczękowa, sitowa, klinowa, jama nosowa), stadium zaawansowania oraz stanu ogólnego pacjenta. Chirurgia obejmuje techniki od małoinwazyjnej endoskopii po radykalne resekcje, takie jak maksylektomia czy egzenteracja oczodołu. Radioterapia, często w wysokich dawkach, stosowana jest jako leczenie samodzielne, neoadjuwantowe lub adjuwantowe, z wykorzystaniem zaawansowanych technik jak IMRT, terapia protonowa czy radiochirurgia stereotaktyczna. Chemioterapia, trwająca około 6 miesięcy, najczęściej opiera się na cisplatynie, karboplatynie, fluorouracylu, docetakselu i paklitakselu, stosowanych w różnych kombinacjach, również w ramach chemioradioterapii. Terapie celowane (inhibitory EGFR) oraz immunoterapia są rozważane w zaawansowanych i nawrotowych przypadkach.
brachyterapia, brodawczak odwrócony, cetuksymab, chemioradioterapia, chemioterapia adjuwantowa, chemioterapia indukcyjna, chirurg głowy i szyi, chirurgia endoskopowa, chirurgia podstawy czaszki, cisplatyna, czerniak, docetaksel, erlotynib, fluorouracyl, gefitynib, immunoterapia, inhibitor receptora naskórkowego czynnika wzrostu, karboplatyna, leczenie paliatywne, limfadenektomia szyjna, mięsak, nowotwór nosa i zatok przynosowych, obturator, paklitaksel, radiochirurgia stereotaktyczna, radioterapia pooperacyjna, radioterapia przedoperacyjna, radioterapia z modulacją intensywności wiązki, rinektomia, stadium zaawansowania nowotworu, terapia protonowa, węzeł chłonny, zespół specjalistów - Leksykon chorób i schorzeń
Rak komórek hürthle – Leczenie
Rak komórek Hürthle (HCC) stanowi 3-5% wszystkich raków tarczycy i charakteryzuje się agresywnym przebiegiem oraz ograniczoną wrażliwością na terapię jodem radioaktywnym (RAI). Podstawą leczenia jest chirurgia, najczęściej całkowita tyreoidektomia, szczególnie przy guzach >4 cm, naciekaniu poza torebkę lub przerzutach do węzłów chłonnych. Lobektomia jest opcją dla guzów <4 cm bez cech inwazji. Limfadenektomia szyjna centralna jest wskazana przy klinicznie jawnym zajęciu węzłów. Po operacji konieczna jest dożywotnia substytucja hormonów tarczycy (lewotyroksyna 2,2-2,8 mcg/kg) z celem supresji TSH. Terapia RAI, mimo ograniczonej skuteczności (tylko ~10% przerzutów HCC wychwytuje jod), jest zalecana u pacjentów z guzami >2 cm, naciekaniem pozatarczycowym, przerzutami do węzłów lub odległymi. Dawki RAI wahają się od 30 do 150 mCi, a terapia wymaga przygotowania pacjenta poprzez podwyższenie TSH i dietę ubogojodową. Powikłania RAI obejmują suchość śluzówek, zapalenie gruczołów ślinowych, zmiany hematologiczne i ryzyko wtórnych nowotworów przy dawkach >500 mCi.
badanie PET, całkowita tyreoidektomia, endokrynolog, gruczoł ślinowy, guz tarczycy, hipokalcemia, immunoterapia, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor mTOR, inhibitor punktów kontrolnych, lenvatinib, lewotyroksyna, limfadenektomia szyjna, lobektomia tarczycy, nawrót choroby, nerw krtaniowy wsteczny, niedoczynność przytarczyc, podejście multidyscyplinarne, przerzut do węzłów chłonnych, przerzut odległy, rak brodawkowaty tarczycy, rak komórek Hürthle, rak pęcherzykowy, scyntygrafia kości, sorafenib, stereotaktyczna radioterapia ciała, subtotalna tyreoidektomia, szpik kostny, terapia jodem radioaktywnym, tomografia komputerowa, tyreoglobulina, ultrasonografia szyi, zewnętrzna radioterapia wiązką, zróżnicowany rak tarczycy