nawrotowa żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Nawrotowa żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (recurrent venous thromboembolism, VTE) to stan kliniczny charakteryzujący się ponownym wystąpieniem zakrzepicy żylnej lub zatorowości płucnej u pacjenta, który wcześniej przebył epizod VTE i otrzymał odpowiednie leczenie. Nawroty VTE stanowią istotny problem kliniczny ze względu na zwiększone ryzyko powikłań, w tym zespołu pozakrzepowego oraz przewlekłego nadciśnienia płucnego.
Ryzyko nawrotu VTE jest najwyższe w pierwszych 6-12 miesiącach po zakończeniu leczenia przeciwkrzepliwego i wynosi około 10% w pierwszym roku, a następnie 2-5% rocznie. Czynniki zwiększające ryzyko nawrotu obejmują: nieprowokowany (idiopatyczny) charakter pierwszego epizodu, lokalizację proksymalną zakrzepicy, płeć męską, utrzymywanie się podwyższonego poziomu D-dimerów po zakończeniu leczenia, aktywną chorobę nowotworową oraz obecność trombofilii, szczególnie zespołu antyfosfolipidowego.
Postępowanie w nawrotowej VTE obejmuje długoterminowe, często dożywotnie leczenie przeciwkrzepliwe. Wybór leku (antagoniści witaminy K, bezpośrednie doustne antykoagulanty) powinien być zindywidualizowany w zależności od charakterystyki pacjenta, chorób współistniejących, ryzyka krwawienia oraz preferencji chorego. U pacjentów z nawrotami VTE pomimo prawidłowo prowadzonej terapii przeciwkrzepliwej należy rozważyć zwiększenie intensywności leczenia lub zastosowanie alternatywnych metod, takich jak filtry do żyły głównej dolnej.
Istotnym elementem postępowania jest regularna ocena stosunku korzyści do ryzyka długoterminowej terapii przeciwkrzepliwej oraz edukacja pacjenta na temat objawów nawrotu zakrzepicy i działań niepożądanych leków przeciwkrzepliwych. Aktualnie trwają badania nad biomarkerami i modelami prognostycznymi, które mogłyby pomóc w identyfikacji pacjentów o wysokim ryzyku nawrotu VTE wymagających przedłużonej profilaktyki przeciwkrzepliwej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Clexane 10 000 j.m. (100 mg)/ml (30 000 j.m. (300 mg)/3 ml)
Lek Clexane zawiera enoksaparynę sodową w dawce 30 000 j.m. (300 mg) na 3 ml roztworu do wstrzykiwań podskórnych, z dodatkiem 45 mg alkoholu benzylowego. Dawkowanie enoksaparyny powinno być dostosowane do indywidualnego ryzyka zakrzepowo-zatorowego pacjenta, ocenianego za pomocą zwalidowanego modelu stratyfikacji ryzyka. U pacjentów z umiarkowanym ryzykiem zaleca się dawkę 2000 j.m. (20 mg) raz na dobę, rozpoczynając 2 godziny przed zabiegiem chirurgicznym, natomiast u pacjentów z wysokim ryzykiem dawkę 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę, najlepiej 12 godzin przed zabiegiem. Profilaktyka powinna trwać co najmniej 7-10 dni u pacjentów z umiarkowanym ryzykiem, do 5 tygodni po dużych zabiegach ortopedycznych oraz 4 tygodnie u pacjentów z wysokim ryzykiem po zabiegach w obrębie jamy brzusznej lub miednicy z powodu choroby nowotworowej.
aktywność anty-Xa, alkohol benzylowy, chirurgia ortopedyczna, choroba nowotworowa, doustny lek przeciwzakrzepowy, enoksaparyna sodowa, lek przeciwzakrzepowy, nawrót żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, nawrotowa żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, reakcja alergiczna, ryzyko krwawienia, ryzyko zakrzepowo-zatorowe, wstrzyknięcie podskórne, zabieg chirurgiczny, zakrzepica proksymalna, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żyła biodrowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Mantreda 15 mg
Produkt leczniczy Mantreda, zawierający rywaroksaban w dawkach 15 mg i 20 mg, jest stosowany w profilaktyce udaru i zatorowości obwodowej oraz w leczeniu i profilaktyce nawrotów żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP). W profilaktyce udaru zalecana dawka wynosi 20 mg raz na dobę, podawana długoterminowo, z uwzględnieniem bilansu korzyści i ryzyka krwawienia. W leczeniu ostrej fazy ZŻG lub ZP stosuje się dwufazowy schemat: 15 mg dwa razy na dobę przez pierwsze 3 tygodnie, następnie 20 mg raz na dobę w fazie podtrzymującej. Czas terapii jest indywidualizowany, z minimalnym okresem 3 miesięcy w przypadku czynników ryzyka przejściowego oraz dłuższym u pacjentów z idiopatyczną lub nawrotową chorobą.
choroba współistniejąca, działanie niepożądane, idiopatyczna żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, krwawienie, leczenie przeciwkrzepliwe, nawrotowa żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, profilaktyka udaru, przedłużona profilaktyka, rywaroksaban, tabletka powlekana, wtórna żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa