nawrót żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej

Nawrót żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE) oznacza ponowne wystąpienie zakrzepicy żył głębokich lub zatorowości płucnej u pacjenta, który wcześniej przebył już ten epizod. Jest to istotny problem kliniczny, dotyczący około 30% pacjentów w ciągu 10 lat od pierwszego epizodu VTE.

Ryzyko nawrotu jest szczególnie wysokie u pacjentów z nieprowokowaną pierwszą zakrzepicą, czyli taką, która wystąpiła bez wyraźnego czynnika ryzyka (np. operacji, unieruchomienia, ciąży). Nawroty VTE wiążą się z wyższą śmiertelnością i większym ryzykiem rozwoju przewlekłej niewydolności żylnej oraz nadciśnienia płucnego.

Zapobieganie nawrotom VTE opiera się na przedłużonej terapii przeciwkrzepliwej, przy czym decyzja o długości leczenia musi uwzględniać indywidualne ryzyko zarówno nawrotu zakrzepicy, jak i krwawienia. W ocenie ryzyka nawrotu pomocne są skale prognostyczne (np. HERDOO2, Vienna Prediction Model) oraz oznaczanie D-dimerów po zakończeniu standardowego leczenia przeciwkrzepliwego.

Leczenie nawrotu VTE zazwyczaj wymaga długoterminowej, często dożywotniej antykoagulacji, z preferencją bezpośrednich doustnych antykoagulantów (DOAC) lub antagonistów witaminy K. W przypadkach nawrotów mimo prawidłowo prowadzonej terapii przeciwkrzepliwej może być konieczne zastosowanie heparyn drobnocząsteczkowych lub rozważenie implantacji filtra do żyły głównej dolnej.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl