destrukcja stawów
Destrukcja stawów to proces patologiczny prowadzący do zniszczenia struktur anatomicznych stawu, co skutkuje zaburzeniem jego funkcji. Ten stan może rozwijać się jako konsekwencja wielu różnych chorób, w tym zapalnych, infekcyjnych, metabolicznych, pourazowych czy nowotworowych.
Najczęstszą przyczyną destrukcji stawów są choroby zapalne, takie jak reumatoidalne zapalenie stawów, łuszczycowe zapalenie stawów czy dna moczanowa. W tych schorzeniach dochodzi do postępującego niszczenia chrząstki stawowej, kości podchrzęstnej oraz innych elementów stawu, co objawia się bólem, obrzękiem, ograniczeniem ruchomości i ostatecznie deformacją stawu.
Diagnostyka destrukcji stawów obejmuje badania obrazowe, w tym RTG, USG, MRI czy tomografię komputerową, które pozwalają ocenić stopień uszkodzenia struktur stawowych. Leczenie ukierunkowane jest na przyczynę podstawową oraz na spowolnienie procesu destrukcyjnego, łagodzenie objawów i poprawę funkcji stawu. W zaawansowanych przypadkach konieczne może być leczenie operacyjne, w tym endoprotezoplastyka.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Choroba stilla u dorosłych – Leczenie
Choroba Stilla u dorosłych (AOSD) to rzadka, wielogenowa choroba autozapalna charakteryzująca się gorączką, wysypką i zapaleniem stawów, z patogenezą opartą na nadmiernym uwalnianiu cytokin prozapalnych (IL-1, IL-6, TNF-α). Leczenie jest zindywidualizowane i zależy od fenotypu choroby – postaci ogólnoustrojowej lub przewlekłej stawowej. NLPZ stosowane są jako terapia uzupełniająca, skuteczne jedynie u 7-15% pacjentów, natomiast glikokortykosteroidy (prednizon 0,5-1 mg/kg/dobę) pozostają podstawą terapii z odsetkiem odpowiedzi 76-95%, choć ich długotrwałe stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych. W przypadku steroidozależności lub niewystarczającej odpowiedzi wprowadza się csDMARDs, głównie metotreksat (7,5-25 mg/tydzień), a w ciężkich lub opornych przypadkach – leki biologiczne, które zrewolucjonizowały leczenie AOSD.
adalimumab, anakinra, azatiopryna, ból stawów, choroba autozapalna, choroba Stilla u dorosłych, cyklosporyna A, cytokiny, cytokiny zapalne, destrukcja stawów, diklofenak, endoprotezoplastyka stawu, etanercept, glikokortykosteroidy, hydroksychlorochina, ibuprofen, infliksymab, inhibitory JAK, kanakinumab, leflunomid, leki biologiczne, leki modyfikujące przebieg choroby, limfadenopatia, metotreksat, metyloprednizolon, morfologia krwi, mykofenolan mofetylu, naproksen, niesteroidowe leki przeciwzapalne, OB i CRP, osteoporoza, patogeneza choroby, prednizon, remisja kliniczna, rilonacept, rytuksymab, suplementacja wapnia i witaminy D, sztywność poranna, tocilizumab, wysypka skórna, zapalenie stawów, zespół aktywacji makrofagów - Leksykon chorób i schorzeń
Dna moczanowa – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Dna moczanowa charakteryzuje się odkładaniem kryształów moczanu sodu w stawach, wywołując ostrą reakcję zapalną. Wczesne rozpoznanie i odpowiednia terapia obniżająca stężenie kwasu moczowego (sUA) są kluczowe dla dobrego rokowania. Ostre ataki trwają zwykle 1-2 tygodnie, a przewlekła postać z guzkami dnawymi (tofi) może prowadzić do destrukcji stawów i upośledzenia funkcji nerek. Parametry antropometryczne (np. obwód talii, BMI) oraz lipidowe (HDL, LDL) wpływają na przebieg choroby i skuteczność terapii. Wyjściowe stężenie sUA ≤540 μmol/L oraz klirens kreatyniny (Ccr) >110 mL/min/1,73m² korelują z lepszymi wynikami leczenia, zwłaszcza przy stosowaniu febuksostatu. Objętość złogów moczanu sodu w badaniu DECT jest odwrotnie skorelowana z osiągnięciem remisji (np. mediana objętości 0,07 cm³ u remisji vs 0,18 cm³ u bez remisji, P=0,01). Terapia obniżająca sUA (ULT) zmniejsza częstość ataków i ryzyko powikłań, choć w pierwszych 6-24 miesiącach może nasilać epizody ostre.
allopurynol, cholesterol HDL, cholesterol LDL, choroba naczyń obwodowych, choroba wieńcowa, cukrzyca typu 2, destrukcja stawów, dna moczanowa, dwuenergetyczna tomografia komputerowa, febuksostat, funkcja nerek, guzki dnawe, hipercholesterolemia, hiperurykemia, insulinooporność, klirens kreatyniny, moczan sodu, nadciśnienie, obwód talii, odczyn Biernackiego, ostra reakcja zapalna, otyłość brzuszna, ryzyko śmiertelności, udar krwotoczny, udar mózgu, udar niedokrwienny, upośledzenie funkcji nerek, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, wskaźnik masy ciała, zawał mięśnia sercowego