nośnik polimerowy
Nośnik polimerowy to struktura polimerowa wykorzystywana w medycynie do kontrolowanego dostarczania leków lub innych substancji aktywnych biologicznie do organizmu. Polimery stanowią bazę do tworzenia systemów umożliwiających precyzyjne uwalnianie substancji leczniczych w określonym tempie, miejscu i czasie.
Zastosowanie nośników polimerowych w farmakoterapii pozwala na zwiększenie skuteczności leczenia przy jednoczesnym zmniejszeniu działań niepożądanych. Nośniki te mogą być projektowane jako biodegradowalne, co eliminuje konieczność ich usuwania po zakończeniu terapii. Wśród najczęściej wykorzystywanych polimerów znajdują się kwas polimlekowy (PLA), kwas poliglikolowy (PGA), poli(ε-kaprolakton) oraz kopolimery tych związków.
W praktyce klinicznej nośniki polimerowe znajdują zastosowanie w systemach implantacyjnych, mikro- i nanocząstkach, hydrożelach oraz w inżynierii tkankowej. Pozwalają na kontrolowane uwalnianie takich substancji jak przeciwciała monoklonalne, peptydy, białka, hormony czy cytostatyki. Szczególnie istotne jest ich wykorzystanie w terapii celowanej nowotworów, gdzie umożliwiają dostarczenie leków bezpośrednio do tkanki nowotworowej, minimalizując ekspozycję zdrowych tkanek.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Atenza 27 mg
Lek Atenza zawiera substancję czynną metylofenidatu chlorowodorek i jest dostępny w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 18 mg, 27 mg, 36 mg, 45 mg oraz 54 mg. Każda dawka zawiera różną ilość laktozy jednowodnej, odpowiednio: 4 mg, 3,4 mg, 6,6 mg, 5,6 mg oraz 6,8 mg. Tabletki różnią się kolorem i rozmiarem (średnica około 9-10 mm) oraz posiadają charakterystyczną dziurkę po jednej stronie. Substancje pomocnicze obejmują m.in. hypromelozę, makrogol, kwas bursztynowy, stearynian magnezu, chlorek sodu, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz barwniki takie jak tlenki żelaza i indygokarmin, które są dobierane indywidualnie w zależności od dawki.
chlorek sodu, dwutlenek tytanu, hypromeloza, indygokarmin, krzemionka koloidalna bezwodna, kwas bursztynowy, kwas fosforowy, laktoza jednowodna, makrogol, membrana półprzepuszczalna, metylofenidatu chlorowodorek, modyfikator osmotyczny, nośnik polimerowy, octan celulozy, regulator pH, środek pochłaniający wilgoć, stearynian magnezu, substancja czynna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, triacetyna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Librexa 11,25 mg
Librexa to implant zawierający 10,72 mg leuproreliny (odpowiadające 11,25 mg octanu leuproreliny) o przedłużonym uwalnianiu, zapewniający stałe działanie terapeutyczne przez 3 miesiące. Implant ma postać białego cylindrycznego pręcika (ok. 17,8 mm długości i 1,5 mm średnicy) i uwalnia substancję czynną z biodegradowalnej matrycy polimerowej, podobnej do materiałów stosowanych w szwach chirurgicznych. Po podskórnym podaniu u mężczyzn stężenie leuproreliny w osoczu osiąga 2,39 ± 1,15 ng/ml po 3 dniach i utrzymuje się przez cały okres działania implantu. Objętość dystrybucji wynosi 36 l, a całkowity klirens 139,6 ml/min. Wielokrotne podanie powoduje trwałe obniżenie testosteronu do poziomu kastracji bez przejściowego wzrostu, co stanowi korzystny profil w porównaniu z innymi analogami GnRH.
analog GnRH, biodegradacja, biodostępność względna, implant podskórny, kastracyjny poziom testosteronu, klirens całkowity, matryca polimerowa, nośnik polimerowy, objętość dystrybucji, octan leuproreliny, pole pod krzywą stężenia, przewlekła choroba nerek, stężenie leuproreliny, szew chirurgiczny, wstrzyknięcie podskórne, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pralex 20 mg
Produkt leczniczy Pralex zawiera escytalopram w postaci szczawianu w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych. Skład tabletki obejmuje substancje pomocnicze zarówno w rdzeniu (m.in. celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, przeciwutleniacze E 320 i E 321, krzemionka koloidalna, talk, magnezu stearynian), jak i w otoczce (hypromeloza 5 cPs, makrogol 400, tytanu dwutlenek E 171). Tabletki o dawkach 10 mg, 15 mg i 20 mg posiadają rowek dzielący umożliwiający podział na równe części, co ułatwia precyzyjne dostosowanie dawkowania w terapii. Tabletki różnią się kształtem i oznaczeniami, co ułatwia ich identyfikację kliniczną.
butylohydroksyanizol, butylohydroksytoluen, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, escytalopram, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, makrogol, modyfikacja terapii, nośnik polimerowy, okres ważności, otoczka tabletki, plastyfikator, podział dawki, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, przeciwutleniacz, rdzeń tabletki, środek przepływowy, środek rozsadzający, środek smarujący, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wypełniająca, szczawian, tabletka powlekana - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Braunol 7,5%, roztwór na skórę 75 mg/ml
Powidon jodowany w roztworze Braunol 7,5% (7,5 g powidonu jodowanego na 100 g roztworu, zawierający 10% jodu) charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, istotnym dla bezpieczeństwa stosowania. Wchłanianie jodu zależy od miejsca aplikacji, czasu ekspozycji, ilości produktu oraz stanu tkanek. Na nieuszkodzonej skórze absorpcja jodu jest minimalna i klinicznie nieistotna, natomiast na błonach śluzowych, rozległych ranach, oparzeniach czy podczas przemywania jam ciała wchłanianie jest znacznie większe. Po absorpcji jodu obserwuje się przejściowy wzrost jego stężenia we krwi, który u osób z prawidłową funkcją tarczycy nie wywołuje zaburzeń hormonalnych. Nadmiar jodu jest efektywnie eliminowany przez nerki z moczem, co zapewnia homeostazę pierwiastka nawet przy zwiększonej podaży.
absorpcja jodu, błona śluzowa, eliminacja jodu, homeostaza, jama ciała, kłębuszek nerkowy, nieuszkodzona skóra, nośnik polimerowy, oparzenie, powidon jodowany, rozległa rana, roztwór na skórę, stężenie pierwiastka, stężenie we krwi, tezauroza, układ siateczkowo-śródbłonkowy, uszkodzona tkanka, zmiana hormonalna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Torvacard 10 10 mg
Torvacard jest dostępny w trzech dawkach atorwastatyny wapniowej: 10 mg, 20 mg oraz 40 mg, podawanych w formie tabletek powlekanych o charakterystycznym, owalnym kształcie i białej lub biaława barwie. Każda dawka zawiera odpowiednio 26,30 mg, 52,60 mg oraz 105,20 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne w kontekście pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, magnezu tlenek ciężki, kroskarmelozę sodową, hydroksypropylocelulozę niskopodstawioną, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian, natomiast powłoka tabletek zawiera hypromelozę, makrogol 6000, tytanu dwutlenek (E171) i talk.
atorwastatyna wapniowa, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza niskopodstawiona, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, lek przeciwcholesterolowy, makrogol 6000, niezgodność farmaceutyczna, nośnik polimerowy, środek rozsadzający, środek wiążący, stearynian magnezu, substancja plastyfikująca, substancja poślizgowa, substancja przeciwzbrylająca, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, tlenek magnezu ciężki - Leksykon leków
Skład i postać leku – Rosuvastatin Medical Valley 10 mg
Rosuvastatin Medical Valley to lek w postaci tabletek powlekanych dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 20 mg oraz 40 mg, zawierający rozuwastatynę w formie soli wapniowej. Każda dawka zawiera odpowiednio 5 mg, 10 mg, 20 mg lub 40 mg czystej substancji czynnej. Tabletki różnią się kolorem, kształtem i wymiarami, co ułatwia identyfikację: dawka 5 mg jest żółta i okrągła (7 mm), dawki 10 mg i 20 mg są różowe i okrągłe (7 mm i 9 mm), a dawka 40 mg jest różowa i owalna (6,8 x 11,4 mm). Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę jednowodną (od 96,79 mg do 193,57 mg w zależności od dawki), celulozę mikrokrystaliczną, krzemionkę koloidalną bezwodną, krospowidon oraz magnezu stearynian w rdzeniu tabletki, a także hypromelozę, tytanu dwutlenek, triacetynę i barwniki żelaza tlenkowego w otoczce. Laktoza jednowodna jest obecna zarówno w rdzeniu, jak i w otoczce, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy.
blister OPA/Aluminium/PVC, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, krospowidon, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, niezgodność farmaceutyczna, nośnik polimerowy, podanie doustne, rozuwastatyna, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, triacetyna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Torvacard neo 20 mg
Torvacard neo to preparat zawierający atorwastatynę w postaci trójwodnej soli wapniowej, dostępny w czterech dawkach: 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg. Tabletki powlekane różnią się kolorem i rozmiarem, co ułatwia ich identyfikację (średnice od 6 mm do 12 mm). Substancją pomocniczą istotną z klinicznego punktu widzenia jest laktoza jednowodna, której zawartość wzrasta proporcjonalnie do dawki: od 11,990 mg w dawce 10 mg do 95,920 mg w dawce 80 mg, co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją laktozy. Pozostałe składniki pomocnicze obejmują m.in. wapnia węglan, celulozę mikrokrystaliczną, powidon K12 oraz substancje tworzące powłokę, takie jak hypromeloza i tytanu dwutlenek.
atorwastatyna, blister farmaceutyczny, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, makrogol, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, nośnik polimerowy, plastyfikator, podanie doustne, powidon, środek wiążący, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, tlenek żelaza, węglan wapnia - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lapixen 2 mg
Lapixen jest lekiem dostępnym w formie tabletek powlekanych zawierających lacydypinę, antagonisty kanału wapniowego, w dawkach 2 mg, 4 mg oraz 6 mg. Każda tabletka zawiera odpowiednio 2 mg, 4 mg lub 6 mg substancji czynnej oraz różną ilość laktozy bezwodnej (od 137 mg do 411 mg). Skład pomocniczy obejmuje laktozę bezwodną, powidon K30 oraz magnezu stearynian, natomiast powłoka tabletki zawiera hypromelozę, talk, glikol propylenowy i tytanu dwutlenek (E171). Tabletki różnią się kształtem i oznaczeniami: 2 mg są okrągłe, 4 mg owalne z linią podziału, a 6 mg owalne z wytłoczonym napisem „6 mg”. Lek jest pakowany w blistry OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, dostępne w opakowaniach od 7 do 56 tabletek, z okresem ważności 3 lat i wymogiem przechowywania w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed światłem.
antagonista kanału wapniowego, blister OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, hypromeloza, interakcja lekowa, lacydypina, laktoza bezwodna, linia podziału, niezgodność farmaceutyczna, nośnik polimerowy, okres ważności leku, plastyfikator, powidon, środek przeciwzbrylający, środek wiążący, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja poślizgowa, substancja wypełniająca, tabletka powlekana