Właściwości farmakokinetyczne leku Librexa 11,25 mg

Librexa zawierająca 10,72 mg leuproreleiny (co odpowiada 11,25 mg octanu leuproreliny) w postaci implantu w ampułko-strzykawce charakteryzuje się unikalnymi właściwościami farmakokinetycznymi zapewniającymi utrzymanie działania terapeutycznego przez 3 miesiące. Implant, będący białym lub prawie białym cylindrycznym pręcikiem o długości około 17,8 mm i średnicy 1,5 mm, jest układem o przedłużonym uwalnianiu substancji czynnej.¹

Wchłanianie

Po podskórnym wstrzyknięciu implantu Librexa, octan leuproreliny jest uwalniany w sposób ciągły z matrycy polimerowej przez okres 3 miesięcy. Szczególną cechą systemu jest to, że polimer, stanowiący nośnik substancji czynnej, ulega biodegradacji w organizmie w analogiczny sposób jak materiały stosowane do wykonania szwów chirurgicznych.²

Dystrybucja

Badania farmakokinetyczne wykazały, że po podskórnym podaniu produktu leczniczego Librexa u pacjentów płci męskiej, stężenie leuproreliny w osoczu osiąga wartość 2,39 ± 1,15 ng/ml po 3 dniach od implantacji. Co istotne, oznaczalne stężenie leuproreliny utrzymuje się w surowicy przez cały 3-miesięczny okres działania implantu, zapewniając ciągłe oddziaływanie terapeutyczne.³

Parametry farmakokinetyczne

Objętość dystrybucji leuproreliny u mężczyzn wynosi 36 litrów, natomiast całkowity klirens osiąga wartość 139,6 ml/min. Parametry te zostały oznaczone przy wykorzystaniu octanu leuproreliny w postaci o przedłużonym uwalnianiu depot.⁴

Istotną obserwacją kliniczną jest fakt, że wielokrotne podanie preparatu Librexa powoduje trwałe zmniejszenie stężenia testosteronu do poziomu kastracji, przy czym nie obserwuje się przejściowego zwiększenia stężenia testosteronu po pierwszym podaniu, co jest korzystnym profilem działania w porównaniu z niektórymi innymi analogami GnRH.⁵

Biodostępność

Względna biodostępność leuproreliny z implantu Librexa, obliczona po 84 dniach na podstawie porównania AUC (pola pod krzywą stężenia) z wartościami uzyskanymi po dożylnym podaniu 1 mg octanu leuproreliny, wynosi 84,6%. Wysoka wartość biodostępności potwierdza efektywność systemu uwalniania substancji czynnej z implantu.⁶

Farmakokinetyka w specjalnych grupach pacjentów

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby stężenia leuproreliny w osoczu utrzymują się na poziomie porównywalnym do stężeń obserwowanych u pacjentów z prawidłową funkcją tych narządów. W szczególnych przypadkach pacjentów z przewlekłą chorobą nerek odnotowano zwiększone stężenia leuproreliny w surowicy, jednakże obserwacje te nie wydają się mieć istotnego znaczenia klinicznego i nie wymagają modyfikacji dawkowania.⁷