korzeń dzikiego indygo

Korzeń dzikiego indygo (łac. Baptisiae tinctoriae radix) to surowiec roślinny pochodzący z baptyzji farbiarskiej (Baptisia tinctoria), rośliny z rodziny bobowatych występującej naturalnie w Ameryce Północnej. W medycynie tradycyjnej był stosowany przez rdzennych Amerykanów jako środek przeciwgorączkowy, przeciwbakteryjny oraz wspomagający układ immunologiczny.

Korzeń dzikiego indygo zawiera liczne związki biologicznie aktywne, w tym alkaloidy chinolizynowe (baptytoksynę, cytyzynę), glikozydy flawonowe, polisacharydy oraz triterpeny. Badania in vitro wykazały, że ekstrakty z korzenia baptyzji wykazują działanie immunomodulujące poprzez stymulację aktywności makrofagów i wzrost produkcji cytokin.

W fitoterapii korzeń dzikiego indygo bywa stosowany wspomagająco w ostrych infekcjach górnych dróg oddechowych, stanach zapalnych gardła oraz w początkowej fazie przeziębienia. Należy jednak pamiętać, że stosowanie tego surowca wymaga ostrożności ze względu na zawartość alkaloidów o potencjalnym działaniu toksycznym, szczególnie w większych dawkach. Ekstrakt z korzenia dzikiego indygo nie powinien być stosowany przez kobiety w ciąży, karmiące piersią oraz osoby z chorobami autoimmunologicznymi bez konsultacji z lekarzem.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl