rotacja zewnętrzna kończyny

Rotacja zewnętrzna kończyny to ruch obrotowy polegający na odwróceniu kończyny na zewnątrz od osi ciała. W przypadku kończyny górnej oznacza to obrót przedramienia lub ramienia na zewnątrz, co prowadzi do ustawienia dłoni grzbietem do przodu. W kończynie dolnej rotacja zewnętrzna powoduje skierowanie stopy lub całej nogi na zewnątrz.

Ruch ten jest realizowany przez specyficzne grupy mięśni rotatorów zewnętrznych, w tym mięśnie nadgrzebieniowy, podgrzebieniowy i obły mniejszy w stawie ramiennym oraz mięśnie pośladkowe w stawie biodrowym. Ocena zakresu rotacji zewnętrznej stanowi istotny element badania ortopedycznego i neurologicznego, a jej ograniczenie może wskazywać na patologie stawowe, uszkodzenia więzadeł lub zaburzenia neurologiczne.

W diagnostyce klinicznej zwiększona rotacja zewnętrzna kończyny może być objawem niektórych schorzeń, jak przykurcz Volkmanna czy złamania kości udowej, natomiast jej ograniczenie często towarzyszy chorobie zwyrodnieniowej stawów, zamrożonemu barku lub urazom stożka rotatorów. W fizjoterapii przywracanie prawidłowego zakresu rotacji zewnętrznej jest ważnym elementem rehabilitacji po urazach i zabiegach operacyjnych.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl