zwój nerwu trójdzielnego
Zwój nerwu trójdzielnego (zwój Gassera, łac. ganglion trigeminale) stanowi kluczową strukturę anatomiczną związaną z V nerwem czaszkowym. Znajduje się w zachyłku trójdzielnym opony twardej (jama Meckela) na przedniej powierzchni części skalistej kości skroniowej. Zawiera ciała komórek nerwowych neuronów czuciowych nerwu trójdzielnego.
Ze zwoju nerwu trójdzielnego wychodzą trzy główne gałęzie: nerw oczny (V1), nerw szczękowy (V2) i nerw żuchwowy (V3), które unerwiają czuciowo twarz, jamę nosową, jamę ustną oraz oponę twardą. Zwój nie zawiera włókien ruchowych, które omijają go i przechodzą bezpośrednio do gałęzi żuchwowej.
Uszkodzenie zwoju nerwu trójdzielnego może prowadzić do zaburzeń czucia w obszarze unerwianym przez nerw trójdzielny, manifestujących się jako parestezje, niedoczulica lub nerwoból trójdzielny. W praktyce klinicznej zwój może być celem zabiegów takich jak termoablacja czy rizotomia przy leczeniu neuralgii trójdzielnej opornej na farmakoterapię.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Wrzody opryszczkowe – Etiologia i przyczyny
Wrzody opryszczkowe, wywoływane głównie przez wirus opryszczki pospolitej typu 1 (HSV-1), stanowią powszechny problem kliniczny, dotykający około 64% populacji poniżej 50. roku życia, z czego jedynie około jedna trzecia manifestuje objawy kliniczne. HSV-1 pozostaje w stanie latencji w zwoju nerwu trójdzielnego, a jego reaktywacja prowadzi do nawrotów wrzodów, najczęściej w okolicy ust. Czynniki wyzwalające reaktywację obejmują infekcje, stres, ekspozycję na promieniowanie UV, zmiany hormonalne oraz immunosupresję. Wirus przenosi się głównie przez bezpośredni kontakt ze zmianami aktywnymi lub płynem z pęcherzyków, a także przez wymianę śliny i dzielenie się przedmiotami osobistymi. Zakaźność jest największa w pierwszych 24 godzinach od pojawienia się wrzodu, ale może występować także w fazie prodromalnej bez widocznych objawów.
choroba Alzheimera, egzema, faza prodromalna, gen APOE-e4, Herpes Simplex Virus, HSV-1, HSV-2, immunokompetencja, latencja wirusa, lek immunosupresyjny, łuszczyca, opryszczka narządów płciowych, opryszczka noworodków, opryszczkowe zapalenie mózgu, pęcherzyk, promieniowanie słoneczne, promieniowanie UV, przewlekła choroba skóry, układ odpornościowy, wirus opryszczki pospolitej, wrzód opryszczkowy, zaburzenie immunologiczne, zakażenie HIV, zakaźność, zapalenie dziąseł i jamy ustnej, zwój nerwu trójdzielnego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Phenytoinum WZF 100 mg
Fenytoina, będąca pochodną hydantoiny i substancją czynną leku Phenytoinum WZF (kod ATC: N03AB02), wykazuje działanie przeciwdrgawkowe poprzez hamowanie przepływu jonów sodowych przez kanały sodowe zależne od potencjału w błonie neuronów. Mechanizm ten prowadzi do zahamowania rozprzestrzeniania się potencjałów iglicowych oraz hiperpolaryzacji neuronów, co stabilizuje błony komórkowe i zmniejsza pobudliwość neuronalną. Działanie fenytoiny koncentruje się głównie na korze ruchowej mózgu oraz ośrodkach pnia mózgu, co umożliwia kontrolę napadów częściowych, wtórnie uogólnionych oraz uogólnionych toniczno-klonicznych. Ponadto, fenytoina wykazuje właściwości przeciwbólowe w neuralgii nerwu trójdzielnego, blokując przewodzenie impulsów bólowych w obrębie tego nerwu.
fenytoina, grand mal, kora ruchowa mózgu, lek przeciwpadaczkowy, napad częściowy, napad ogniskowy, napad toniczno-kloniczny, napad wtórnie uogólniony, neuralgia nerwu trójdzielnego, ośrodkowy układ nerwowy, Phenytoinum WZF, pień mózgu, pochodna hydantoiny, potencjał iglicowy, właściwości przeciwdrgawkowe, zwój nerwu trójdzielnego