hiperkalcemia i hiperkalciuria

Hiperkalcemia to stan podwyższonego poziomu wapnia w surowicy krwi (powyżej 2,6 mmol/l lub 10,5 mg/dl). Może wynikać z pierwotnej nadczynności przytarczyc, nowotworów (zwłaszcza raka płuc, piersi, szpiczaka mnogiego), przedawkowania witaminy D, sarkoidozy, długotrwałego unieruchomienia czy niektórych leków (np. tiazydowych). Objawy obejmują: osłabienie mięśniowe, zaburzenia psychiczne, nudności, wymioty, zaparcia, wielomocz, kamica nerkowa i odwodnienie.

Hiperkalciuria to zwiększone wydalanie wapnia z moczem (powyżej 300 mg/dobę u mężczyzn i 250 mg/dobę u kobiet lub >4 mg/kg masy ciała/dobę). Może być absorpcyjna (zwiększone wchłanianie wapnia w jelitach), nerkowa (defekt cewkowy) lub resorpcyjna (zwiększona resorpcja kostna). Jest najczęstszą przyczyną kamicy nerkowej i może współwystępować z hiperkalcemią, choć często występuje jako izolowane zaburzenie przy prawidłowym poziomie wapnia we krwi.

Diagnostyka obu stanów obejmuje oznaczenie stężenia wapnia w surowicy, dobowego wydalania wapnia z moczem, PTH, witaminy D i fosforanów. W leczeniu kluczowe jest ustalenie przyczyny, nawodnienie pacjenta oraz w ciężkich przypadkach stosowanie bisfosfonianów, kalcytoniny lub dializy. W hiperkalciurii istotne jest zwiększenie podaży płynów, ograniczenie sodu w diecie oraz ewentualne zastosowanie tiazydów lub cytrynianu potasu.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl