przedawkowanie wapnia

Przedawkowanie wapnia, znane jako hiperkalcemia, to stan, w którym stężenie wapnia w surowicy krwi przekracza górną granicę normy (>2,6 mmol/l lub >10,5 mg/dl). Jest to poważne zaburzenie metaboliczne, które może wystąpić zarówno w przebiegu chorób, jak i na skutek nadmiernej suplementacji wapnia lub przedawkowania leków zawierających wapń.

Najczęstsze przyczyny hiperkalcemii to pierwotna nadczynność przytarczyc, nowotwory złośliwe (szczególnie szpiczak mnogi, rak piersi, rak płuc), stosowanie dużych dawek witaminy D, sarkoidoza, długotrwałe unieruchomienie oraz przewlekła niewydolność nerek. Przedawkowanie wapnia może wystąpić również jako powikłanie leczenia tiazydowymi lekami moczopędnymi, litem lub nadmierną suplementacją wapnia i witaminy D.

Objawy przedawkowania wapnia obejmują osłabienie mięśniowe, zmęczenie, nudności, wymioty, zaparcia, bóle brzucha, wielomocz, wzmożone pragnienie, zaburzenia rytmu serca, a w ciężkich przypadkach splątanie, dezorientację i śpiączkę. Długotrwała hiperkalcemia może prowadzić do zwapnień w różnych narządach, kamicy nerkowej, niewydolności nerek oraz osteoporozy.

Diagnostyka hiperkalcemii obejmuje oznaczenie stężenia wapnia całkowitego i zjonizowanego w surowicy, parathormonu, witaminy D, ocenę funkcji nerek oraz, w zależności od podejrzewanej przyczyny, badania obrazowe. Leczenie zależy od nasilenia hiperkalcemii i jej przyczyny. W przypadkach ostrych stosuje się intensywne nawadnianie, leki moczopędne pętlowe, bisfosfoniany, kalcytoninę, a w skrajnych przypadkach dializoterapię.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl