receptor ICAM-1
Receptor ICAM-1 (ang. Intercellular Adhesion Molecule 1) to białko adhezyjne należące do nadrodziny immunoglobulin, kodowane przez gen ICAM1. Występuje na powierzchni komórek śródbłonka naczyniowego, leukocytów, fibroblastów oraz innych typów komórek, a jego ekspresja znacząco wzrasta pod wpływem cytokin prozapalnych, takich jak IL-1, TNF-α czy interferon-γ.
Główną funkcją ICAM-1 jest udział w procesach adhezji międzykomórkowej i migracji leukocytów z krwiobiegu do miejsc zapalenia. Receptor ten wiąże się z integrynami LFA-1 (CD11a/CD18) i Mac-1 (CD11b/CD18) obecnymi na powierzchni leukocytów, umożliwiając ich przyleganie do śródbłonka i następnie diapedezę (przechodzenie przez ścianę naczyń).
W kontekście klinicznym, podwyższona ekspresja ICAM-1 obserwowana jest w chorobach zapalnych, autoimmunologicznych, miażdżycy, nowotworach i podczas odrzucania przeszczepów. Rozpuszczalna forma tego receptora (sICAM-1) występująca w płynach ustrojowych stanowi marker stanu zapalnego i uszkodzenia śródbłonka. Receptor ICAM-1 jest również wykorzystywany przez niektóre patogeny jako miejsce przyczepu, np. przez wirusa rhinowirusa odpowiedzialnego za przeziębienia.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekły katar u niemowląt – Patofizjologia i mechanizm
Przewlekły katar u niemowląt jest najczęściej wywoływany przez wirusy górnych dróg oddechowych, z rhinowirusami stanowiącymi do 50% przypadków. Infekcja rozpoczyna się od przyłączenia wirusa do receptorów ICAM-1, CDHR3 lub LDL na błonie śluzowej nosa, co prowadzi do aktywacji wrodzonej odpowiedzi immunologicznej, uwolnienia interferonu typu 1, napływu leukocytów wielojądrzastych oraz wydzielania prozapalnych cytokin, zwłaszcza IL-8. Objawy kliniczne, takie jak wyciek z nosa, kaszel i gorączka (38-39°C), wynikają głównie z reakcji zapalnej, a nie bezpośredniego uszkodzenia nabłonka, które jest bardziej charakterystyczne dla RSV. Przebieg choroby trwa zwykle 10-14 dni, z wyciekiem z nosa utrzymującym się do 14 dni i kaszlem nawet do 3 tygodni. Niemowlęta, ze względu na niedojrzały układ odpornościowy i anatomiczne cechy dróg oddechowych, są szczególnie podatne na częste infekcje (6-8 rocznie) oraz powikłania, takie jak zapalenie ucha środkowego, zatok, oskrzelików i płuc.
adenowirus, błona śluzowa nosa, cytokina prozapalna, enterowirus, immunoglobulina, interferon typu 1, interleukina-8, katar przewlekły, koronawirus, leukocyt wielojądrzasty, nabłonek nosowy, nabyta odporność, odporność komórkowa, polimorfizm genu, prostaglandyna, przeciwciało IgA, przeciwciało neutralizujące, przeziębienie, receptor ICAM-1, receptor LDL, rhinowirus, sezonowość choroby, świszczący oddech, wirus syncytium oddechowego, wrodzona odpowiedź immunologiczna, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie wirusowe, zapalenie oskrzelików, zapalenie płuc, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok