pochodna alliloaminy
Pochodne alliloaminy to klasa leków przeciwgrzybiczych, których mechanizm działania opiera się na hamowaniu aktywności enzymu epoksydazy skwalenowej, kluczowego dla syntezy ergosterolu – składnika błony komórkowej grzybów. Najważniejszymi przedstawicielami tej grupy są terbinafina, naftifina i butenafina.
Terbinafina, najczęściej stosowana pochodna alliloaminy, wykazuje silne działanie przeciwko dermatofitom, w mniejszym stopniu przeciwko drożdżakom i pleśniom. Lek charakteryzuje się dobrą penetracją do warstwy rogowej naskórka, paznokci i mieszków włosowych, co czyni go skutecznym w leczeniu grzybic skóry, paznokci i owłosionej skóry głowy.
Pochodne alliloaminy mogą być stosowane zarówno miejscowo (w postaci kremów, maści), jak i ogólnoustrojowo (tabletki). Terapia ogólna terbinafiną jest często metodą z wyboru w leczeniu onychomykozy. Profil bezpieczeństwa tych leków jest korzystny, choć podczas terapii ogólnoustrojowej mogą wystąpić działania niepożądane, głównie ze strony przewodu pokarmowego, skóry oraz, rzadziej, hepatotoksyczność.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tersilat 10 mg/g
Krem Tersilat zawiera chlorowodorek terbinafiny w stężeniu 10 mg/g i posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną oraz na substancje pomocnicze, w tym alkohol benzylowy (15 mg/g) i alkohol cetostearylowy (100 mg/g), które mogą wywoływać reakcje alergiczne i miejscowe zapalenie skóry. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią reakcji alergicznych na pochodne alliloamin oraz na konserwanty i emulgatory stosowane w preparatach dermatologicznych. W takich przypadkach wskazane jest rozważenie alternatywnej terapii przeciwgrzybiczej oraz ewentualna konsultacja alergologiczna.
alkohol benzylowy, alkohol cetostearylowy, chlorowodorek terbinafiny, działanie niepożądane, emulgator, konsultacja alergologiczna, kontaktowe zapalenie skóry, lek przeciwgrzybiczny, nadwrażliwość, pochodna alliloaminy, podrażnienie skóry, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza, terapia przeciwgrzybicza, terbinafina, Tersilat, test diagnostyczny, wysypka skórna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Exoderil 10 mg/g
Naftyfina chlorowodorek, substancja czynna leku Exoderil (10 mg/g krem), jest syntetyczną alliloaminą o szerokim spektrum działania przeciwgrzybiczego, przeciwzapalnego i przeciwbakteryjnego. Mechanizm jej działania polega na hamowaniu enzymu 2,3-epoksydazy skwalenowej w komórkach grzybów, co prowadzi do akumulacji skwalenu i zaburzeń w syntezie fosfolipidów, glikoprotein oraz steroli (zwłaszcza ergosterolu). Te zmiany powodują zwiększoną przepuszczalność błony komórkowej i utratę niezbędnych metabolitów, skutkując śmiercią komórek patogenu. Naftyfina wykazuje działanie grzybobójcze wobec dermatofitów (Trichophyton spp., Microsporum spp., Epidermophyton spp.) oraz pleśniaków (Aspergillus spp.), natomiast wobec drożdżaków Candida spp. efekt może być grzybobójczy lub grzybostatyczny, zależnie od szczepu.
Aspergillus, bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne, błona komórkowa, Candida, chlorowodorek, dermatofity, drożdżaki, działanie grzybobójcze, działanie grzybostatyczne, działanie przeciwzapalne, Epidermophyton, epoksydaza skwalenowa, ergosterol, fosfolipid, glikoproteina, lek przeciwgrzybiczny, mechanizm działania leku, Microsporum, monooksygenaza skwalenowa, naftyfina, pleśniaki, pochodna alliloaminy, stosowanie miejscowe na skórę, Trichophyton, wtórna infekcja bakteryjna, zakażenie grzybicze skóry