szczyt stężenia leku

Szczyt stężenia leku (Cmax) to najwyższe stężenie substancji leczniczej we krwi lub osoczu pacjenta po podaniu dawki leku. Jest to kluczowy parametr farmakokinetyczny, osiągany po zakończeniu fazy wchłaniania, a przed rozpoczęciem dominacji procesów dystrybucji i eliminacji.

Wartość szczytu stężenia oraz czas, w którym występuje (Tmax), są istotnymi parametrami wpływającymi na skuteczność terapeutyczną oraz potencjalne działania niepożądane. Dla wielu leków istnieje określone „okno terapeutyczne”, czyli zakres stężeń, przy których lek wykazuje optymalny efekt terapeutyczny przy akceptowalnym profilu bezpieczeństwa.

Znajomość szczytu stężenia leku ma szczególne znaczenie w terapii lekami o wąskim indeksie terapeutycznym, takimi jak leki przeciwpadaczkowe, przeciwzakrzepowe czy immunosupresyjne. W praktyce klinicznej monitorowanie stężeń szczytowych jest stosowane do optymalizacji dawkowania, zwłaszcza w przypadku antybiotyków aminoglikozydowych (np. gentamycyna), gdzie skuteczność zależy od osiągnięcia odpowiednio wysokiego stężenia maksymalnego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl