niedobór witaminy z grupy B

Niedobór witamin z grupy B to stan kliniczny, w którym organizm nie otrzymuje wystarczającej ilości jednej lub kilku witamin z tej grupy, co prowadzi do specyficznych zaburzeń metabolicznych i objawów klinicznych. Witaminy z grupy B pełnią kluczową rolę jako koenzymy w wielu procesach biochemicznych, w tym w metabolizmie węglowodanów, białek i tłuszczów.

Najczęściej występujące niedobory dotyczą witamin B1 (tiaminy), B2 (ryboflawiny), B3 (niacyny), B6 (pirydoksyny), B9 (kwasu foliowego) i B12 (kobalaminy). Każdy z tych niedoborów charakteryzuje się odmiennym obrazem klinicznym. Niedobór tiaminy może prowadzić do choroby beri-beri lub encefalopatii Wernickego, niedobór witaminy B12 do niedokrwistości megaloblastycznej i objawów neurologicznych, a niedobór kwasu foliowego do wad wrodzonych u płodu.

Przyczyny niedoborów witamin z grupy B obejmują niedożywienie, alkoholizm, choroby przewodu pokarmowego upośledzające wchłanianie (np. choroba Crohna, celiakia), stosowanie niektórych leków (np. metformina, inhibitory pompy protonowej), a także zwiększone zapotrzebowanie w ciąży czy podczas karmienia piersią. Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym, badaniach laboratoryjnych poziomów witamin i ich metabolitów oraz wykładnikach niedoboru (np. makrocytoza w niedoborze B12).

Leczenie niedoborów witamin z grupy B polega na suplementacji odpowiedniej witaminy, często początkowo w wysokich dawkach, a następnie podtrzymujących. W przypadkach ciężkich niedoborów lub zaburzeń wchłaniania może być konieczne podawanie parenteralne. Profilaktyka obejmuje stosowanie zbilansowanej diety, a w grupach ryzyka – suplementację (np. kwas foliowy u kobiet w wieku rozrodczym).

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl