obturacja górnych dróg oddechowych

Obturacja górnych dróg oddechowych to stan, w którym dochodzi do zwężenia lub całkowitego zamknięcia światła dróg oddechowych na poziomie jamy nosowej, jamy ustnej, gardła lub krtani. Jest to potencjalnie zagrażający życiu stan wymagający szybkiej interwencji medycznej.

Przyczyny obturacji górnych dróg oddechowych mogą być różnorodne i obejmują: ciało obce, obrzęk po reakcji alergicznej (np. obrzęk naczynioruchowy), infekcje (zapalenie nagłośni, ropień okołomigdałkowy), urazy, guzy, wrodzone wady anatomiczne, a także zaburzenia neurologiczne prowadzące do niedrożności. U pacjentów nieprzytomnych najczęstszą przyczyną jest zapadnięcie się języka.

Objawy kliniczne zależą od stopnia i poziomu obturacji. Mogą obejmować: stridor (świst wdechowy), duszność, tachypnoe, sinicę, zaburzenia świadomości, a w skrajnych przypadkach zatrzymanie oddechu. Charakterystyczne są również: wymuszona pozycja ciała (ortopnoe), wciąganie międzyżebrzy, poruszanie skrzydełkami nosa oraz zwiększony wysiłek oddechowy.

Diagnostyka obejmuje ocenę drożności dróg oddechowych, badanie fizykalne, pulsoksymetrię, a w zależności od sytuacji klinicznej – diagnostykę obrazową (RTG, TK, MRI) oraz badania endoskopowe (laryngoskopia, bronchoskopia). Priorytetem jest jednak natychmiastowe zabezpieczenie drożności dróg oddechowych.

Leczenie zależy od przyczyny i obejmuje: usunięcie ciała obcego, podanie leków (np. adrenaliny, kortykosteroidów, leków przeciwobrzękowych), drenaż ropnia, intubację dotchawiczą lub, w przypadkach skrajnych, konikotomię lub tracheotomię. W przypadku ostrej obturacji górnych dróg oddechowych z zagrożeniem życia należy natychmiast wdrożyć procedury zaawansowanych czynności resuscytacyjnych.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Somatropina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Somatropina, stosowana w leczeniu zaburzeń wzrostu, wymaga ścisłej kontroli lekarskiej, zwłaszcza u dzieci, z uwzględnieniem maksymalnej zalecanej dawki dobowej. Terapia może wpływać na metabolizm węglowodanów, obniżając wrażliwość na insulinę, co wymaga monitorowania glikemii u pacjentów z cukrzycą lub ryzykiem jej rozwoju. Somatropina nasila konwersję T4 do T3, co może ujawnić subkliniczną niedoczynność tarczycy, dlatego wskazane jest regularne badanie funkcji tarczycy. Leczenie może także obniżać stężenie kortyzolu przez hamowanie 11βHSD1, co u pacjentów z niedoczynnością kory nadnerczy wymaga dostosowania terapii glikokortykosteroidami. U kobiet stosujących doustną terapię estrogenową konieczne może być dostosowanie dawki somatropiny w celu utrzymania prawidłowego stężenia IGF-I.
bezdech senny, białaczka, choroba nowotworowa, cukrzyca, czynność tarczycy, dehydrogenaza 11β-hydroksysteroidowa, diagnostyka, dysplazja nasady kości udowej, działanie niepożądane, glikemia, glikokortykosteroid, guz wewnątrzczaszkowy, hiperfiltracja, IGF-I, IGF-I/IGFBP-3, insulinowrażliwość, kortyzol, łagodne nadciśnienie śródczaszkowe, meta-krezol, metabolizm węglowodanowy, nadczynność przytarczyc, napromienianie głowy, niedoczynność kory nadnerczy, niedoczynność przysadki, niedoczynność tarczycy, nietolerancja glukozy, nocna oksymetria, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, obturacja górnych dróg oddechowych, oponiak, opóźnienie wzrastania wewnątrzmacicznego, polisomnografia, przesączanie kłębuszkowe, przewlekła niewydolność nerek, skolioza, somatropina, tarcza zastoinowa, terapia estrogenowa, trójjodotyronina, tyroksyna, zaburzenie wzrostu, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zespół Noonan, zespół Pradera-Williego, zespół Silver-Russela, zespół Turnera
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Xanax 500 mcg

Alprazolam (Xanax) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na benzodiazepiny lub substancje pomocnicze, w tym sodu benzoesan (E 211) i laktozę jednowodną, których zawartość w tabletkach 0,5 mg wynosi odpowiednio 0,11 mg i 96 mg. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują także nużliwość mięśni (myasthenia gravis), gdzie lek może nasilać osłabienie mięśni i ryzyko niewydolności oddechowej, ciężką niewydolność oddechową z powodu ryzyka hipowentylacji i hipoksemii, zespół bezdechu śródsennego, który może ulec pogłębieniu przez działanie miorelaksacyjne alprazolamu, oraz ciężką niewydolność wątroby, gdzie upośledzony metabolizm prowadzi do kumulacji leku i ryzyka encefalopatii wątrobowej. Stosowanie u osób poniżej 18 roku życia jest niewskazane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i potencjalne negatywne efekty na rozwijający się układ nerwowy.
alprazolam, benzodiazepiny, bezdech śródsenny, choroba autoimmunologiczna, ciężka niewydolność oddechowa, ciężka niewydolność wątroby, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dysfunkcja wątroby, działanie miorelaksacyjne, działanie sedatywne, encefalopatia wątrobowa, hiperkapnia, hipoksemia, hipowentylacja, laktoza jednowodna, metabolizm leku, miastenia, nadmierna sedacja, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność oddechowa, nużliwość mięśni, obturacja górnych dróg oddechowych, przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe, sodu benzoesan, śpiączka wątrobowa, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia rytmu serca

obturacja górnych dróg oddechowych

Powiązane wpisy

Somatropina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Przeciwwskazania – Xanax 500 mcg