trudności w oddawaniu stolca

Trudności w oddawaniu stolca, medycznie określane jako zaparcia, to powszechny problem gastroenterologiczny charakteryzujący się rzadkimi wypróżnieniami (mniej niż 3 razy w tygodniu), twardym, suchym stolcem oraz wysiłkiem podczas defekacji. Według kryteriów rzymskich IV, zaparcia diagnozuje się, gdy występują co najmniej dwa z następujących objawów: wysiłek podczas defekacji, twardy stolec, uczucie niepełnego wypróżnienia, uczucie blokady odbytnicy, konieczność ręcznego wspomagania wypróżnienia lub mniej niż 3 spontaniczne wypróżnienia tygodniowo.

Etiologia zaparć jest wieloczynnikowa. Mogą one wynikać z przyczyn czynnościowych (np. zespół jelita drażliwego, zaparcia czynnościowe), anatomicznych (np. uchyłkowatość jelita, nowotwory), neurologicznych (np. choroba Parkinsona, stwardnienie rozsiane), endokrynologicznych (np. niedoczynność tarczycy, cukrzyca), polekowych (np. opioidy, leki przeciwdepresyjne, przeciwdrgawkowe) lub być związane z nieprawidłowymi nawykami żywieniowymi i stylem życia (niska podaż błonnika, niedostateczne nawodnienie, brak aktywności fizycznej).

Diagnostyka trudności w oddawaniu stolca obejmuje dokładny wywiad medyczny, badanie fizykalne z oceną okolicy odbytu i odbytnicy, badania laboratoryjne (morfologia, elektrolity, TSH) oraz w wybranych przypadkach badania obrazowe (kolonoskopia, manometria odbytu i odbytnicy, defekografia). Leczenie zaparć powinno być ukierunkowane na przyczynę i obejmuje modyfikację diety i stylu życia, leki przeczyszczające (osmotyczne, stymulujące, zmiękczające stolec), biofeedback oraz w skrajnych przypadkach interwencje chirurgiczne.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl