N-desmetyloazelastyna
N-desmetyloazelastyna to główny metabolit azelastyny, który powstaje w wyniku demetylacji związku macierzystego. Azelastyna jest lekiem przeciwhistaminowym drugiej generacji, stosowanym głównie w leczeniu alergicznego nieżytu nosa oraz alergicznego zapalenia spojówek.
Metabolit ten wykazuje podobne działanie farmakologiczne do związku macierzystego, choć jego aktywność przeciwhistaminowa jest nieco słabsza. N-desmetyloazelastyna przyczynia się do ogólnego efektu terapeutycznego azelastyny i odpowiada za część działania przeciwalergicznego. W badaniach farmakokinetycznych wykazano, że metabolit ten ma dłuższy okres półtrwania niż związek macierzysty.
W praktyce klinicznej monitorowanie stężenia N-desmetyloazelastyny może mieć znaczenie przy ocenie metabolizmu azelastyny u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub przyjmujących leki wpływające na aktywność enzymów cytochromu P450, głównie CYP3A4, CYP2D6 i CYP2C19, które uczestniczą w metabolizmie azelastyny.
Powiązane wpisy
-
Leksykon substancji czynnych
Azelastyna wykazuje wysoką biodostępność po podaniu doustnym (~81%) oraz szybkie wchłanianie, niezależne od spożycia pokarmów. Charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji, preferencyjnie gromadząc się w tkankach obwodowych (płuca, skóra, mięśnie, wątroba, nerki) z ograniczonym przenikaniem do OUN. Wiązanie z białkami osocza wynosi 80-90%, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych. Po podaniu donosowym azelastyna działa głównie miejscowo, z szybkim początkiem efektu terapeutycznego (15 minut) i czasem działania około 12 godzin. Maksymalne stężenia w osoczu po podaniu donosowym są niskie (np. 0,65 ng/ml przy dawce 0,56 mg/dobę), co ogranicza ryzyko działań ogólnoustrojowych. W przypadku preparatów złożonych z flutykazonem, Cₘₐₓ azelastyny wynosi około 194,5±74,4 pg/ml, a tₘₐₓ to 0,5 godziny, bez wykazanych interakcji farmakokinetycznych między składnikami.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, chlorowodorek azelastyny, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, działanie niepożądane, ekspozycja ogólnoustrojowa, faza eliminacji, flutykazon, flutykazon propionian, hydroksylacja pierścienia, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, krążenie wątrobowo-jelitowe, krople do oczu, N-demetyloazelastyna, N-desmetyloazelastyna, objętość dystrybucji, okres półtrwania biologiczny, podanie donosowe, podanie doustne, przemiany metaboliczne, stężenie w osoczu, szlak metaboliczny, wiązanie z białkami osocza -
Leksykon leków
Dymol to donosowy aerozol zawierający azelastynę chlorowodorek (137 µg/dawkę) oraz flutykazon propionian (50 µg/dawkę). Po podaniu dwóch dawek do każdego otworu nosowego (548 µg azelastyny i 200 µg flutykazonu) osiągane jest średnie maksymalne stężenie w osoczu (Cₘₐₓ) odpowiednio 194,5 ± 74,4 pg/mL dla azelastyny i 10,3 ± 3,9 pg/mL dla flutykazonu. Całkowita ekspozycja (AUC) wynosi 4217 ± 2618 pg/mL*godz. dla azelastyny oraz 97,7 ± 43,1 pg/mL*godz. dla flutykazonu. Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia (Tₘₐₓ) to 0,5 godziny dla azelastyny i 1,0 godzina dla flutykazonu, co wskazuje na szybkie wchłanianie. Nie stwierdzono interakcji farmakokinetycznych między składnikami, a ekspozycja na flutykazon była o około 50% wyższa niż po monoterapii flutykazonem. Objętość dystrybucji obu substancji jest duża (flutykazon około 318 l), a wiązanie z białkami osocza wynosi 80-90% dla azelastyny i 91% dla flutykazonu, co minimalizuje ryzyko wypierania leków w terapii skojarzonej.
aerozol do nosa, AUC, azelastyny chlorowodorek, Cmax, CYP3A4, cytochrom P450, efekt pierwszego przejścia, ekspozycja ogólnoustrojowa, flutykazon propionian, indeks terapeutyczny, interakcja farmakokinetyczna, kinetyka eliminacji, klirens nerkowy, klirens osoczowy, krążenie jelitowo-wątrobowe, N-desmetyloazelastyna, objętość dystrybucji, okres półtrwania, przemiana metaboliczna, Tmax, wchłanianie z błony śluzowej, wiązanie z białkami osocza, wydalanie z żółcią -
Leksykon leków
Produkt leczniczy Azelin, aerozol do nosa zawierający chlorowodorek azelastyny (137 μg) i propionian flutykazonu (50 μg) na dawkę donosową, wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu donosowym, z Tmax odpowiednio 0,5 godziny dla azelastyny i 1,0 godziny dla propionianu flutykazonu. Maksymalne stężenia w osoczu (Cmax) wynoszą średnio 194,5 ± 74,4 pg/mL dla azelastyny oraz 10,3 ± 3,9 pg/mL dla propionianu flutykazonu, a całkowita ekspozycja (AUC) to 4217 ± 2618 pg/mL*godz. i 97,7 ± 43,1 pg/mL*godz., odpowiednio. Ekspozycja ogólnoustrojowa na propionian flutykazonu jest około 50% wyższa niż w przypadku jednoskładnikowego aerozolu, natomiast azelastyna wykazuje porównywalną ekspozycję. Obie substancje cechują się dużą objętością dystrybucji (propionian flutykazonu około 318 litrów, azelastyna z przewagą dystrybucji w tkankach obwodowych) oraz wysokim wiązaniem z białkami osocza (80-90% dla azelastyny, 91% dla flutykazonu), co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych między składnikami.
aerozol donosowy, chlorowodorek azelastyny, CYP2C19, CYP2D6, cytochrom P450, ekspozycja całkowita, ekspozycja ogólnoustrojowa, enzym CYP3A4, faza eliminacji, indeks terapeutyczny, izoenzym cytochromu P450, kinetyka eliminacji, klirens nerkowy, klirens osoczowy, krążenie jelitowo-wątrobowe, kwas karboksylowy, maksymalne stężenie, maksymalne stężenie w osoczu, metabolit nieczynny, metabolizm pierwszego przejścia, metabolizm wątrobowy, N-desmetyloazelastyna, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, podanie donosowe, proces metaboliczny, propionian flutykazonu, wiązanie z białkami osocza -
Leksykon leków
Fanipos Plus to donosowy aerozol zawierający azelastyny chlorowodorek (137 µg/dawkę) oraz flutykazonu propionian (50 µg/dawkę). Po podaniu dwóch dawek do każdego otworu nosowego (łącznie 548 µg azelastyny i 200 µg flutykazonu) obserwuje się maksymalne stężenia osoczowe (Cmax) odpowiednio 194,5 ± 74,4 pg/mL dla azelastyny i 10,3 ± 3,9 pg/mL dla flutykazonu. Całkowita ekspozycja (AUC) wynosi 4217 ± 2618 pg/mL*godz dla azelastyny oraz 97,7 ± 43,1 pg/mL*godz dla flutykazonu. Tmax to 0,5 godziny dla azelastyny i 1,0 godzina dla flutykazonu. Flutykazon wykazuje około 50% wyższą ekspozycję ogólnoustrojową w porównaniu do monoterapii, natomiast azelastyna ma porównywalną ekspozycję. Nie stwierdzono interakcji farmakokinetycznych między składnikami.
aerozol do nosa, AUC, azelastyny chlorowodorek, cytochrom P450, efekt pierwszego przejścia, ekspozycja ogólnoustrojowa, enzym CYP2C19, enzym CYP2D6, enzym CYP3A4, flutykazonu propionian, indeks terapeutyczny, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, kinetyka eliminacji, klirens nerkowy, klirens osoczowy, krążenie jelitowo-wątrobowe, metabolizm wątrobowy, N-desmetyloazelastyna, objętość dystrybucji, okres półtrwania, stężenie osoczowe, terapia skojarzona, Tmax, wiązanie z białkami osocza, wydalanie z żółcią -
Leksykon leków
Dymista to aerozol do nosa zawierający chlorowodorek azelastyny (137 µg/dawkę, odpowiadający 125 µg azelastyny) oraz flutykazonu propionian (50 µg/dawkę). Przy schemacie dawkowania 1 dawka do każdego otworu nosowego dwa razy na dobę (548 µg azelastyny chlorowodorku i 200 µg flutykazonu propionianu dziennie) maksymalne stężenia osoczowe wynoszą odpowiednio 194,5 ± 74,4 pg/mL dla azelastyny i 10,3 ± 3,9 pg/mL dla flutykazonu. Czas do osiągnięcia Cmax to 0,5 godziny dla azelastyny i 1 godzina dla flutykazonu. Ekspozycja na flutykazon jest o około 50% większa niż po podaniu samego flutykazonu, natomiast ekspozycja na azelastynę pozostaje porównywalna z monoterapią. Brak interakcji farmakokinetycznych między składnikami potwierdza bezpieczeństwo stosowania kombinacji. Objętość dystrybucji flutykazonu wynosi około 318 litrów, z 91% wiązaniem z białkami osocza, a azelastyna wykazuje podobnie dużą objętość dystrybucji i 80-90% wiązanie z białkami, co wskazuje na szerokie rozprowadzenie w organizmie i niski potencjał wypierania z miejsc wiązania.
aerozol do nosa, aplikacja donosowa, białko osocza, chlorowodorek azelastyny, cytochrom P450, efekt pierwszego przejścia, ekspozycja całkowita, ekspozycja ustrojowa, faza eliminacji, flutykazonu propionian, indeks terapeutyczny, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP3A4, izoenzym cytochromu P450, kinetyka eliminacji, klirens osoczowy, krążenie jelitowo-wątrobowe, N-desmetyloazelastyna, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, proces metaboliczny, stężenie osoczowe -
Leksykon leków
Produkt leczniczy Allerduo zawiera chlorowodorek azelastyny (137 µg/dawkę, odpowiadający 125 µg azelastyny) oraz propionian flutykazonu (50 µg/dawkę), podawane donosowo. Po podaniu dwóch dawek do każdego otworu nosowego (548 µg azelastyny i 200 µg flutykazonu) osiągnięto średnie maksymalne stężenia w osoczu (Cmax) odpowiednio 194,5 ± 74,4 pg/ml dla azelastyny i 10,3 ± 3,9 pg/ml dla flutykazonu, z czasem do maksymalnego stężenia (tmax) 0,5 godziny i 1 godziny. Całkowita ekspozycja (AUC) wyniosła 4217 ± 2618 pg/ml·godz. dla azelastyny oraz 97,7 ± 43,1 pg/ml·godz. dla flutykazonu. Farmakokinetyka wykazała brak interakcji między substancjami, a ekspozycja na flutykazon była około 50% wyższa niż w innych preparatach donosowych, podczas gdy ekspozycja na azelastynę była porównywalna. Objętość dystrybucji flutykazonu wynosi około 318 litrów, a azelastyny jest również duża, co wskazuje na szeroką dystrybucję w tkankach obwodowych. Wiązanie z białkami osocza wynosi 91% dla flutykazonu i 80-90% dla azelastyny.
białka osocza, chlorowodorek azelastyny, cytochrom P450, ekspozycja całkowita, ekspozycja ogólnoustrojowa, enzym CYP2C19, enzym CYP2D6, enzym CYP3A4, indeks terapeutyczny, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu, kinetyka eliminacji, klirens nerkowy, klirens osoczowy, krążenie jelitowo-wątrobowe, maksymalne stężenie, metabolizm wątrobowy, N-desmetyloazelastyna, objętość dystrybucji, okres półtrwania, podanie donosowe, propionian flutykazonu, stężenie w osoczu, wydalanie z żółcią -
Leksykon leków
Produkt leczniczy Azecort w postaci aerozolu do nosa zawiera azelastynę chlorowodorek (137 μg/dawkę) oraz flutykazon propionian (50 μg/dawkę). Po podaniu dwóch dawek donosowych (548 μg azelastyny i 200 μg flutykazonu) obserwuje się maksymalne stężenia w osoczu odpowiednio 194,5 ± 74,4 pg/ml dla azelastyny i 10,3 ± 3,9 pg/ml dla flutykazonu. Czas do osiągnięcia Cₘₐₓ wynosi 0,5 godziny dla azelastyny i 1,0 godziny dla flutykazonu. Pole pod krzywą stężenia (AUC) wynosi 4217 ± 2618 pg/ml*godz. dla azelastyny oraz 97,7 ± 43,1 pg/ml*godz. dla flutykazonu. Ekspozycja ogólnoustrojowa flutykazonu jest około 50% wyższa niż w monoterapii, natomiast azelastyna wykazuje podobną ekspozycję jak w monoterapii. Nie stwierdzono interakcji farmakokinetycznych między substancjami, co potwierdza zasadność ich łącznego stosowania.
aerozol do nosa, azelastyny chlorowodorek, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P450, czas maksymalnego stężenia, czas osiągnięcia maksymalnego stężenia, efekt pierwszego przejścia, flutykazonu propionian, interakcja farmakokinetyczna, kinetyka eliminacji, klirens nerkowy, klirens osoczowy, krążenie jelitowo-wątrobowe, maksymalne stężenie, N-desmetyloazelastyna, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pole pod krzywą stężenia, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza, wydalanie z żółcią -
Leksykon leków
Produkt leczniczy Azelastine hydrochloride + Fluticasone propionate Teva w postaci aerozolu do nosa zawiera 137 µg azelastyny chlorowodorku (125 µg azelastyny) oraz 50 µg flutykazonu propionianu na jedno naciśnięcie dozownika. Po podaniu dwóch dawek do każdego otworu nosowego (548 µg azelastyny chlorowodorku i 200 µg flutykazonu propionianu) obserwuje się maksymalne stężenia osoczowe (Cmax) odpowiednio 194,5 ± 74,4 pg/mL dla azelastyny i 10,3 ± 3,9 pg/mL dla flutykazonu. Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia (tmax) wynosi 0,5 h dla azelastyny i 1 h dla flutykazonu. Ekspozycja ogólnoustrojowa (AUC) na azelastynę wynosi 4217 ± 2618 pg/mL*h, a na flutykazon 97,7 ± 43,1 pg/mL*h. W porównaniu do monopreparatów, ekspozycja na flutykazon jest o około 50% wyższa, natomiast na azelastynę pozostaje porównywalna, bez wykrywalnych interakcji farmakokinetycznych między składnikami.
aerozol do nosa, azelastyny chlorowodorek, CYP3A4, cytochrom P450, efekt pierwszego przejścia, ekspozycja ogólnoustrojowa, flutykazonu propionian, izoenzym cytochromu, izoenzymy CYP, klirens nerkowy, klirens osoczowy, krążenie jelitowo-wątrobowe, kwas karboksylowy, metabolizm wątrobowy, N-desmetyloazelastyna, objętość dystrybucji, okres półtrwania, schorzenie górnych dróg oddechowych, stężenie osoczowe, wiązanie z białkami osocza, wydalanie z żółcią -
Leksykon leków
Lek Acatar Allergy zawiera azelastynę w stężeniu 1 mg/ml w formie aerozolu do nosa, gdzie pojedyncze rozpylenie dostarcza 0,13 mg azelastyny. Po wielokrotnym podaniu donosowym (0,14 mg do każdego otworu nosowego dwa razy na dobę) obserwuje się niskie stężenie ogólnoustrojowe azelastyny w osoczu na poziomie około 0,26 ng/ml, a stężenie aktywnego metabolitu desmetyloazelastyny jest na granicy oznaczalności (≤0,12 ng/ml). Dla porównania, po podaniu doustnym w dawce 2,2 mg dwa razy na dobę, Cmax azelastyny wynosi 3,9 ng/ml, a desmetyloazelastyny 1,86 ng/ml, co wskazuje na znacznie niższą ekspozycję ogólnoustrojową przy podaniu donosowym i tym samym korzystniejszy profil bezpieczeństwa. Okres półtrwania azelastyny w osoczu wynosi około 20 godzin, a desmetyloazelastyny około 45 godzin.
absorpcja ogólnoustrojowa, aerozol do nosa, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, chlorowodorek azelastyny, działanie terapeutyczne, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakokinetyka, granica oznaczalności, krążenie wątrobowo-jelitowe, lek lipofilny, N-desmetyloazelastyna, okres półtrwania w osoczu, parametr farmakokinetyczny, stan stacjonarny, stężenie maksymalne -
Leksykon leków
Lek Tibumoca zawiera azelastyny chlorowodorek (137 µg/dawkę donosową, odpowiadający 125 µg azelastyny) oraz flutykazonu propionian (50 µg/dawkę donosową) podawane w formie aerozolu do nosa. Po podaniu dwóch dawek do każdego otworu nosowego (548 µg azelastyny chlorowodorku i 200 µg flutykazonu propionianu) obserwowano maksymalne stężenia w osoczu (Cmax) odpowiednio 194,5 ± 74,4 pg/mL dla azelastyny i 10,3 ± 3,9 pg/mL dla flutykazonu. Całkowita ekspozycja (AUC) wyniosła 4217 ± 2618 pg/mL*godz. dla azelastyny oraz 97,7 ± 43,1 pg/mL*godz. dla flutykazonu. Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia (Tmax) wynosił 0,5 godziny dla azelastyny i 1,0 godziny dla flutykazonu. Ekspozycja na flutykazon była około 50% wyższa w preparacie Tibumoca w porównaniu do monoterapii, natomiast ekspozycja na azelastynę była porównywalna. Nie stwierdzono interakcji farmakokinetycznych między składnikami.
aerozol do nosa, aktywny metabolit, azelastyny chlorowodorek, Cmax, CYP2C19, CYP2D6, cytochrom P450, ekspozycja całkowita, ekspozycja ustrojowa, enzym CYP3A4, flutykazonu propionian, indeks terapeutyczny, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, klirens nerkowy, klirens osoczowy, krążenie jelitowo-wątrobowe, kwas karboksylowy, maksymalne stężenie, metabolizm pierwszego przejścia, monoterapia flutykazonu, N-desmetyloazelastyna, nieczynny metabolit, objętość dystrybucji, okres półtrwania, okres półtrwania w osoczu, parametr farmakokinetyczny, przemiana metaboliczna, Tmax, wiązanie z białkami osocza, wydalanie z żółcią
