Właściwości farmakokinetyczne leku Dymista

Dymista, aerozol do nosa w postaci zawiesiny, zawiera dwie substancje czynne: chlorowodorek azelastyny (137 mikrogramów/dawkę, co odpowiada 125 mikrogramom azelastyny) oraz flutykazonu propionian (50 mikrogramów/dawkę). Farmakokinetyka obu składników wykazuje charakterystyczne właściwości po podaniu donosowym, które są kluczowe dla zrozumienia działania leku i jego bezpieczeństwa.¹

Wchłanianie substancji czynnych

Po aplikacji donosowej produktu Dymista w schemacie dawkowania jedna dawka do każdego otworu nosowego dwa razy na dobę (co odpowiada 548 mikrogramom azelastyny chlorowodorku i 200 mikrogramom flutykazonu propionianu dziennie), odnotowano następujące parametry farmakokinetyczne:²

Analiza porównawcza z dostępnymi w obrocie preparatami zawierającymi pojedyncze substancje czynne wykazała, że ekspozycja ustrojowa na flutykazonu propionian w przypadku produktu Dymista jest o około 50% większa niż po podaniu samego flutykazonu propionianu w aerozolu do nosa. Natomiast ekspozycja na azelastynę utrzymuje się na porównywalnym poziomie po zastosowaniu Dymisty i monopreparatu azelastyny.³

Istotne jest, że badania nie wykazały interakcji farmakokinetycznych pomiędzy obydwoma składnikami, co wskazuje na bezpieczeństwo stosowania tej kombinacji.⁴

Dystrybucja w organizmie

Oba składniki Dymisty charakteryzują się dużą objętością dystrybucji, co wskazuje na ich szerokie rozprowadzanie w organizmie:

• Flutykazonu propionian – objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym wynosi około 318 litrów. Związek ten charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, wynoszącym 91%.⁵
• Azelastyna – również wykazuje dużą objętość dystrybucji, co świadczy o przewadze dystrybucji w tkankach obwodowych. Stopień wiązania z białkami osocza mieści się w zakresie 80-90%.⁶

Duży indeks terapeutyczny obu substancji sprawia, że zjawisko wypierania jednego leku przez drugi z miejsc wiązania z białkami jest mało prawdopodobne, co dodatkowo potwierdza bezpieczeństwo stosowania tej kombinacji.⁷

Metabolizm substancji czynnych

Obie substancje czynne wchodzące w skład Dymisty podlegają odmiennym procesom metabolicznym:

• Flutykazonu propionian jest szybko usuwany z krążenia ustrojowego, głównie poprzez przemiany metaboliczne zachodzące w wątrobie. W procesie tym uczestniczy izoenzym CYP3A4 układu cytochromu P450, przekształcając substancję czynną do nieczynnego metabolitu – kwasu karboksylowego. Po podaniu doustnym flutykazonu propionian w znacznym stopniu podlega efektowi pierwszego przejścia.⁸
• Azelastyna metabolizowana jest do N-desmetyloazelastyny przy udziale różnych izoenzymów cytochromu P450. W proces ten zaangażowane są głównie enzymy CYP3A4, CYP2D6 i CYP2C19, co wskazuje na złożony metabolizm tej substancji.⁹

Eliminacja substancji czynnych

Flutykazonu propionian charakteryzuje się liniową kinetyką eliminacji w przedziale dawek 250-1000 mikrogramów po podaniu dożylnym. Cechuje go duży klirens osoczowy wynoszący 1,1 l/min. Maksymalne stężenie osoczowe ulega redukcji o około 98% w ciągu 3-4 godzin, natomiast okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji wynosi 7,8 godziny, co obserwuje się przy małych stężeniach osoczowych.¹⁰

Eliminacja flutykazonu propionianu przez nerki jest nieistotna klinicznie (poniżej 0,2%), a dla jego metabolitu – kwasu karboksylowego – wynosi mniej niż 5%. Główną drogą eliminacji jest wydalanie flutykazonu propionianu i jego metabolitów z żółcią.¹¹

Azelastyna po podaniu pojedynczej dawki cechuje się okresem półtrwania w fazie eliminacji wynoszącym około 20-25 godzin. Jej aktywny terapeutycznie metabolit N-desmetyloazelastyna charakteryzuje się dłuższym okresem półtrwania, wynoszącym około 45 godzin.¹²

Azelastyna wydalana jest głównie z kałem. Obserwuje się długotrwałą obecność niewielkich ilości podanej dawki w kale, co sugeruje możliwość występowania krążenia jelitowo-wątrobowego tego związku.¹³