Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dymista (137 mcg + 50 mcg)/dawkę donosową

Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa leku Dymista, zawierającego 137 µg azelastyny chlorowodorku oraz 50 µg flutykazonu propionianu na dawkę donosową, wykazała akceptowalny profil bezpieczeństwa zarówno dla poszczególnych substancji czynnych, jak i ich kombinacji. Flutykazon propionian wykazywał efekty typowe dla glikokortykosteroidów, wynikające z nadmiernej aktywności farmakologicznej, jednak przy donosowym stosowaniu w zalecanych dawkach ekspozycja ogólnoustrojowa jest minimalna, co ogranicza znaczenie kliniczne tych efektów. Badania genotoksyczności i karcinogenności flutykazonu nie wykazały potencjału genotoksycznego ani zwiększonego ryzyka nowotworów. W modelach zwierzęcych obserwowano potencjalne wady rozwojowe, jednak ryzyko to jest minimalne przy stosowaniu donosowym zgodnie z zaleceniami.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Dymista

Ocena bezpieczeństwa przedklinicznego leku Dymista (137 mikrogramów azelastyny chlorowodorku + 50 mikrogramów flutykazonu propionianu)/dawkę donosową obejmowała zarówno badania poszczególnych substancji czynnych, jak i produktu złożonego. Dane przedkliniczne dostarczają istotnych informacji na temat profilu bezpieczeństwa leku, które mogą mieć potencjalne znaczenie kliniczne.1

Profil bezpieczeństwa flutykazonu propionianu

W przeprowadzonych badaniach toksykologicznych flutykazonu propionianu zaobserwowano efekty typowe dla glikokortykosteroidów, będące wynikiem nadmiernej aktywności farmakologicznej tej grupy substancji. Warto podkreślić, że obserwacje te najprawdopodobniej nie mają istotnego znaczenia klinicznego przy donosowym stosowaniu preparatu w zalecanych dawkach, gdyż ekspozycja ogólnoustrojowa jest wtedy minimalna.2

Konwencjonalne badania genotoksyczności nie wykazały potencjału genotoksycznego flutykazonu propionianu. Dodatkowo, w dwuletnich badaniach na myszach i szczurach, którym podawano substancję drogą wziewną, nie zaobserwowano zwiększonej częstości występowania nowotworów związanych z zastosowanym leczeniem.3

Badania na modelach zwierzęcych wykazały, że glikokortykosteroidy mogą powodować wady rozwojowe, w tym rozszczep podniebienia oraz zahamowanie rozwoju wewnątrzmacicznego. Jednak ze względu na minimalną ekspozycję ogólnoustrojową przy podaniu donosowym w zalecanych dawkach, ryzyko to najprawdopodobniej nie ma istotnego znaczenia klinicznego w populacji pacjentów stosujących produkt zgodnie z zaleceniami.4

Profil bezpieczeństwa azelastyny chlorowodorku

Badania przedkliniczne azelastyny chlorowodorku przeprowadzone u świnek morskich nie wykazały właściwości uczulających substancji. Wykonano szereg testów zarówno in vitro jak i in vivo u myszy i szczurów, które nie ujawniły potencjalnego działania genotoksycznego ani rakotwórczego azelastyny.5

W badaniach płodności zaobserwowano u samic i samców szczurów zależne od dawki zmniejszenie wskaźnika płodności po doustnym podaniu azelastyny w dawkach przekraczających 3 mg/kg na dobę. Mimo to, w badaniach toksyczności przewlekłej nie stwierdzono żadnych związanych z podawaną substancją zmian w narządach rozrodczych zarówno u osobników płci męskiej, jak i żeńskiej.6

Badania na szczurach, myszach i królikach wykazały wpływ teratogenny i embriotoksyczny azelastyny, jednak efekty te obserwowano wyłącznie przy zastosowaniu dawek toksycznych dla organizmu matki. Przykładowo, wady rozwojowe układu kostnego u myszy i szczurów wystąpiły po podaniu bardzo wysokich dawek wynoszących 68,6 mg/kg na dobę.7

Badania przedkliniczne produktu złożonego Dymista

Przeprowadzono również badania bezpieczeństwa skojarzenia substancji czynnych w postaci produktu Dymista, aerozol do nosa. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu donosowym trwające do 90 dni u szczurów i 14 dni u psów nie ujawniły żadnych nowych działań niepożądanych w porównaniu z tymi, które były już znane dla poszczególnych składników produktu zastosowanych oddzielnie.8

Podsumowanie danych przedklinicznych

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku Dymista wskazują, że zarówno pojedyncze substancje czynne, jak i ich połączenie w produkcie złożonym, charakteryzują się akceptowalnym profilem bezpieczeństwa przy stosowaniu donosowym w zalecanych dawkach. Obserwowane w badaniach przedklinicznych efekty toksyczne występowały głównie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalną ekspozycję u ludzi po podaniu terapeutycznych dawek produktu, co sugeruje niewielkie znaczenie tych obserwacji w warunkach klinicznych.9

Należy podkreślić, że zwłaszcza w przypadku flutykazonu propionianu podawanego donosowo, ekspozycja ogólnoustrojowa jest minimalna, co istotnie ogranicza ryzyko wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych obserwowanych w modelach przedklinicznych przy zastosowaniu wysokich dawek.10

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl