terapia kardioprotekcyjna

Terapia kardioprotekcyjna to zestaw działań medycznych mających na celu ochronę mięśnia sercowego przed uszkodzeniem, szczególnie w kontekście niedokrwienia i reperfuzji. Obejmuje ona zarówno metody farmakologiczne, jak i niefarmakologiczne, które wdrażane są przed, w trakcie lub po epizodzie niedokrwiennym.

W ramach farmakologicznej terapii kardioprotekcyjnej stosuje się m.in. leki beta-adrenolityczne, statyny, inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE-I), antagonisty receptora AT1 dla angiotensyny II (ARB) oraz leki przeciwpłytkowe. Te grupy leków mają udowodnione działanie zmniejszające ryzyko uszkodzenia miokardium oraz poprawiające rokowanie u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca.

Niefarmakologiczne strategie kardioprotekcyjne obejmują hartowanie niedokrwienne (ischemic preconditioning), polegające na krótkich, kontrolowanych epizodach niedokrwienia, które przygotowują serce na dłuższy epizod niedokrwienny, a także interwencje behawioralne jak regularny, umiarkowany wysiłek fizyczny. Współczesne badania koncentrują się również na roli mitochondriów w kardioprotekcji oraz możliwościach wykorzystania komórek macierzystych w regeneracji uszkodzonego miokardium.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl