zakrzepica tętnicy nerkowej
Zakrzepica tętnicy nerkowej to stan chorobowy charakteryzujący się częściowym lub całkowitym zamknięciem światła tętnicy nerkowej lub jej gałęzi przez skrzeplinę. Jest to rzadkie, ale poważne schorzenie, które prowadzi do niedokrwienia miąższu nerki i może skutkować zawałem nerki oraz trwałym upośledzeniem jej funkcji.
Etiologia zakrzepicy tętnicy nerkowej obejmuje zatory sercopochodne (najczęściej w przebiegu migotania przedsionków), zmiany miażdżycowe, urazy, zabiegi wewnątrznaczyniowe, choroby układowe (np. twardzinę układową), zaburzenia krzepnięcia czy rozwarstwienie aorty. Do czynników ryzyka należą również nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, hiperlipidemia oraz palenie tytoniu.
Objawy kliniczne zakrzepicy tętnicy nerkowej to nagły, silny ból w okolicy lędźwiowej, często z towarzyszącymi nudnościami, wymiotami i gorączką. U części pacjentów obserwuje się krwiomocz, białkomocz oraz nagłe pogorszenie funkcji nerek. W diagnostyce kluczową rolę odgrywają badania obrazowe: angio-TK, angio-MR lub klasyczna angiografia, które pozwalają na uwidocznienie ubytku wypełnienia w tętnicy nerkowej.
Leczenie zależy od przyczyny, lokalizacji i rozległości zakrzepicy. Obejmuje terapię przeciwkrzepliwą (heparyna, a następnie doustne antykoagulanty), trombolityczną, a w wybranych przypadkach interwencję endowaskularną (tromboliza celowana, trombektomia, angioplastyka z implantacją stentu) lub zabieg chirurgiczny. Wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia ma kluczowe znaczenie dla zachowania funkcji nerki.