rzutowo-remisyjne stwardnienie rozsiane

Rzutowo-remisyjna postać stwardnienia rozsianego (RRMS – Relapsing-Remitting Multiple Sclerosis) to najczęstsza forma SM, występująca u około 85% pacjentów w momencie diagnozy. Charakteryzuje się występowaniem wyraźnych rzutów (zaostrzeń) choroby, po których następują okresy remisji, kiedy objawy ustępują całkowicie lub częściowo.

Rzut definiuje się jako pojawienie się nowych objawów neurologicznych lub pogorszenie już istniejących, utrzymujące się co najmniej 24 godziny, niepowiązane z infekcją czy gorączką. Typowe objawy rzutu mogą obejmować zaburzenia widzenia, drętwienia, zaburzenia równowagi, osłabienie kończyn, zaburzenia czucia czy problemy z koordynacją ruchową.

Leczenie RRMS opiera się na dwóch głównych strategiach: terapii modyfikującej przebieg choroby (DMT), mającej na celu zmniejszenie częstości i nasilenia rzutów oraz spowolnienie progresji niepełnosprawności, oraz leczeniu objawowym rzutów, najczęściej z wykorzystaniem wysokich dawek kortykosteroidów. Wczesne rozpoczęcie leczenia DMT jest kluczowe dla długoterminowego rokowania pacjentów.

Z czasem u części pacjentów z RRMS choroba może przejść w postać wtórnie postępującą (SPMS), charakteryzującą się stopniowym narastaniem niepełnosprawności z mniejszą liczbą wyraźnych rzutów. Nowoczesne metody diagnostyczne, w tym badania MRI, pozwalają na wczesne wykrycie aktywności choroby nawet przed wystąpieniem objawów klinicznych, co umożliwia szybszą interwencję terapeutyczną.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl