tkanka śledzionowa

Tkanka śledzionowa to wyspecjalizowany rodzaj tkanki limfatycznej, która buduje śledzionę – największy narząd limfatyczny organizmu. Składa się z miazgi białej (białej pulpy) i miazgi czerwonej (czerwonej pulpy), które pełnią różne funkcje immunologiczne i hematologiczne.

Miazga biała zbudowana jest głównie z grudek limfatycznych zawierających limfocyty B i T, które otaczają centralne tętniczki. Stanowi centrum odpowiedzi immunologicznej, gdzie dochodzi do proliferacji limfocytów i produkcji przeciwciał w odpowiedzi na antygeny obecne we krwi.

Miazga czerwona zawiera liczne zatoki żylne wypełnione krwią oraz sznury komórek Billrotha. Pełni funkcję filtracyjną, usuwając zużyte erytrocyty, mikroorganizmy i inne cząstki z krwiobiegu. Jest również miejscem magazynowania płytek krwi i monocytów.

Tkanka śledzionowa odgrywa kluczową rolę w odpowiedzi immunologicznej przeciwko patogenom przenoszonym drogą krwi, szczególnie bakteriom otoczkowym. Po splenektomii (usunięciu śledziony) pacjenci wykazują zwiększoną podatność na zakażenia wywołane przez Streptococcus pneumoniae, Neisseria meningitidis i Haemophilus influenzae.

W warunkach patologicznych w tkance śledzionowej mogą rozwijać się różne schorzenia, w tym nowotwory układu limfatycznego (chłoniaki), zaburzenia mieloproliferacyjne, choroby autoimmunologiczne oraz zmiany związane z zakażeniami (np. mononukleoza zakaźna, malaria).